Αναπτυξιακό κλάδεμα

Ίρις Θεοδωρίδου, 2010

Στόχος του κλαδέματος είναι να δημιουργήσουμε όσο πιο γρήγορα ένα εύρωστο, ευθύκορμο, ψηλό, νεαρό δέντρο για να αποφύγουμε ζημιές από τα χορτοφάγα ζώα και τις πυρκαγιές.
Η φωτιά σχεδόν πάντα ξεκινάει από το έδαφος και με τα δυνατά μελτέμια προχωράει γρήγορα. Ενώ ο αέρας μπροστά ανάβει τα χόρτα, από πίσω τα σβήνει και αν δεν υπάρχουν χαμηλά κλωνάρια, περνάει από κάτω από τα δέντρα χωρίς να τους κάνει ζημιά.

Εικόνα 1
Για να πετύχουμε αυτόν τον στόχο,
ξεκινάμε το κλάδεμα σε ηλικία 3-5 ετών.
Ξεκινάμε από τη βάση του δενδρυλλίου.

Εικόνα 2
Οι πλάγιοι κάτω βλαστοί που πρέπει να
φύγουν, κόβονται σύρριζα στον κορμό
μ’ ένα καλά ακονισμένο κλαδευτήρι.
Επίσης, αφαιρούνται οι παραφυάδες
από την βάση τους.

Εικόνα 3
Το κλάδεμα γίνεται σύρριζα στον κορμό.

Εάν ξεκινήσει το κλάδεμα σε μεγαλύτερη ηλικία πρέπει να γίνει σταδιακά, δηλαδή δεν αφαιρούμε σε μια χρονιά όλα τα κλαδιά που θα θέλαμε να φύγουν, γιατί πρέπει να υπολογίσουμε πόσες πληγές μπορούμε να κάνουμε χωρίς να αποδυναμώσουμε το δεντράκι (Εικόνες 4-10).

Σταδιακό κλάδεμα στο ίδιο δέντρο

Εικόνα 4
Ακλάδευτο

Εικόνα 5
Το πρώτο φειδωλό κλάδεμα

Η αφαίρεση μεγάλου κλαδιού δημιουργεί μεγάλο τραύμα

Εικονα 6

Εικονα 7

Εδώ (Εικ. 6-7) έχουμε μια μεγάλη πληγή που κάναμε στο δέντρο. Για να αφήσουμε το δέντρο να επουλώσει την πληγή του και να μην το αποδυναμώσουμε δεν προχωρήσαμε σε περαιτέρω κλαδέματα.

Εικόνα 8
Αλλο ένα δέντρο πριν κλαδευτεί

Εικόνα 9
Μετά το πρώτο φειδωλό κλάδεμα

Εικόνα 10
Ο κλαδεμένος κορμός με 4 μικρά τραύματα

Εικόνα 11

Μόλις κλείσουν οι πολλές μικρές πληγές και οι μεγαλύτερες έχουν σχηματίσει ένα ευδιάκριτο στεφάνι επουλωτικού ιστού (Εικ. 11) στον περίγυρο της πληγής, μπορούμε να συνεχίσουμε το κλάδεμα (περίπου μετά από 2 χρόνια).

Η καλύτερη εποχή κλαδέματος για τις βελανιδιές είναι από Μάρτιο έως Απρίλιο (πριν ανοίξουν τα μπουμπούκια).

Εικόνα 12

Στην Εικόνα 12 παρατηρούμε τρεις φρέσκιες πληγές σύρριζα στον κορμό (1), μια πληγή που έχει στεφάνι από επουλωτικό ιστό (2), μια πληγή που είναι σχεδόν κλειστή (3), μια πληγή εντελώς κλειστή (4).

Εικόνα 13

Εικόνα 14

Στις Εικόνες 13 και 14 παρατηρούμε ένα σπασμένο κλωνάρι πριν και μετά το κλάδεμά του.

Συμπέρασμα

•  Κάθε φορά που βγαίνετε στην ύπαιθρο, είναι καλό να κάνετε ένα αναπτυξιακό κλάδεμα σε κάποιο νεαρό δεντράκι.
• Θα νιώσετε πολύ χαρά, όταν περνώντας αργότερα θα διαπιστώσετε, ότι το "δικό σας" δεντράκι έχει μεγαλώσει περισσότερο από τα άλλα ακλάδευτα.
• Ταυτόχρονα το κλάδεμα των χαμηλών κλωναριών (μέχρι 3 μέτρα από το έδαφος ) είναι η καλύτερη προστασία του δέντρου από την πυρκαγιά.

[βλ. αρχείο παρουσίασης]