Μπέρτολτ Μπρεχτ, Για τον όρο «Μετανάστες»

Πηγή: Μπέρτολτ Μπρεχτ, Ποιήματα, μτφρ. Μάριος Πλωρίτης, Εκδ. Θεμέλιο, 2000

Κυριακή 25/9: Ημέρα αλληλεγγύης στις πρόσφυγες της Ραφήνας

Κάλεσμα της Πρωτοβουλίας αλληλεγγύης στις/στους πρόσφυγες και μετανάστριες/ες της Ραφήνας:

Πηγή: Πρωτοβουλία αλληλεγγύης στις/στους πρόσφυγες και μετανάστριες/ες της Ραφήνας

Εσύ θα ζούσες έτσι; εκεί;

Ανακοίνωση-κάλεσμα της Πρωτοβουλίας αλληλεγγύης στους πρόσφυγες και μετανάστες της Ραφήνας:

Καλούμε κάθε αλληλέγγυο/α στη συνάντηση της Πρωτοβουλίας με τους πρόσφυγες της περιοχής μας έξω από το στρατόπεδο προσφύγων στα Περιβολάκια Ραφήνας (πρώην κατασκήνωση δήμου Ζωγράφου) την Κυριακή 18/9/2016, στις 6 μ.μ., για να συζητήσουμε μαζί τους τη συνέχιση της αλληλεγγύης μας και την προώθηση των αιτημάτων τους.

ΕΣΥ ΘΑ ΖΟΥΣΕΣ ΕΤΣΙ; ΕΚΕΙ;

Και η προσφυγιά έγινε λοιπόν αδίκημα. Η ανάγκη τόσων ανθρώπων να φύγουν από τα πεδία των μαχών ή από την απόλυτη φτώχεια αντιμετωπίζεται ως έγκλημα και στρατόπεδα συγκέντρωσης δημιουργούνται για να τους φυλακίσουν. Απέναντι στην αναβάθμιση της ήδη βάρβαρης πολιτικής της Ευρώπης Φρούριο, ορθώνεται η ίδια η υπαρξιακή ανάγκη των προσφύγων και των μεταναστών για μετακίνηση και ζωή καθώς και ένα κίνημα αλληλεγγύης σε όλη την Ελλάδα.

Μακρυά από τον οικιστικό ιστό της Ραφήνας, στη δασική περιοχή Περιβολάκια, σε μια εγκαταλελειμμένη κατασκήνωση του δήμου Ζωγράφου που λειτουργεί πλέον ως στρατόπεδο προσφύγων, τοποθέτησαν κάτω από καθεστώς ημι-εγκλεισμού περί τους 80-100 πρόσφυγες από το Αφγανιστάν και τη Συρία, κυρίως μητέρες με παιδιά και ασυνόδευτους ανήλικους. Τη διοίκηση και φύλαξη ανέλαβαν στρατιωτικές και αστυνομικές δυνάμεις. Αποκλεισμένοι, έξω από την πόλη, τους επιτρέπεται να βγαίνουν μέχρι το βράδυ, ενώ τους απαγορεύεται να δεχτούν οποιαδήποτε επίσκεψη είτε από στενούς συγγενείς είτε από αλληλέγγυους. Αποκλεισμένοι από κάθε δυνατότητα επικοινωνίας, αφού στο στρατόπεδο δεν υπάρχει διερμηνέας, ως όφειλε, γεγονός που καθιστά άχρηστη ακόμη και την παρουσία στρατιωτικού γιατρού. Αποκλεισμένοι λόγω έλλειψης τοπικής συγκοινωνίας προς την πόλη, το κέντρο υγείας, τα σχολεία. Ήδη αναγκάζονται να περιμένουν 7 ώρες το ασθενοφόρο για να μεταφερθούν στα επείγοντα των νοσοκομείων της Αθήνας, για θέματα που το τοπικό κέντρο υγείας θα έδινε λύση. Επιπλέον τα χαμηλής ποιότητας και διατροφικής αξίας γεύματα αποδεικνύουν ότι τα σχετικά κονδύλια του ΟΗΕ και της ΕΕ εξαντλούνται μεταξύ των διαχειριστών και των εταιριών κέτερινγκ.

Στρατόπεδο κράτησης προσφύγων στη Ραφήνα: μια φιλανθρωπική μπίζνα made by ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ (2)

Συνεχίζοντας το ρεπορτάζ για τις μπίζνες και τα παζάρια που στήνονται γύρω από τη διαχείριση του προσφυγικού, η εφημερίδα ΚΟΝΤΡΑ επανέρχεται με νέο άρθρο για τα εν δήμῳ τεκταινόμενα ζητώντας στοιχεία για το «ποιος βάζει, ποιος παίρνει λεφτά και πόσα;» Το άρθρο που ακολουθεί αναδημοσιεύεται από το φύλλο του Σαββάτου 30 Ιούλη.

Και οι κυρίες των βορείων προαστίων στη διαχείριση του προσφυγικού! (2)

Το blog «Δασαμάρι SOS», που αναδημοσίευσε το ρεπορτάζ μας για τις συζύγους των εφοπλιστών που κάνουν -με το αζημίωτο- «φιλανθρωπικό» έργο με πρόσφυγες, έψαξε καλύτερα από εμάς την ιστοσελίδα των κυριών της «Καλλιπάτειρας» και βρήκε ότι η ιστορία αυτή κρατάει από τον περασμένο Μάρτη και έγινε με όλους τους τύπους (το δημοσίευμα μπορείτε να το διαβάσετε στο https://dasamarisos.blogspot.gr/2016/07/made-by.html).

Στην ιστοσελίδα του υπουργείου Αμυνας στις 8 Μάρτη του 2016 δημοσιεύτηκε η εξής είδηση: «Ο Υπουργός Εθνικής Αμυνας Πάνος Καμμένος και ο Αναπληρωτής Υπουργός Εθνικής Αμυνας Δημήτρης Βίτσας συναντήθηκαν με την Πρόεδρο του Πανελληνίου Αθλητικού Σωματείου Γυναικών “Καλλιπάτειρα“ και Εθνική Πρέσβη της Ελλάδος στο Συμβούλιο της Ευρώπης για τον Αθλητισμό, την Ανοχή και το Ευ Αγωνίζεσθαι Κατερίνα Παναγοπούλου. Συμφωνήθηκε, σήμερα Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, η υπογραφή πρωτοκόλλου συνεργασίας μεταξύ του Υπουργείου Εθνικής Αμυνας και του ΠΑΣΓ “Καλλιπάτειρα“ για τη δημιουργία κέντρων φιλοξενίας οικογενειών που αποτελούνται αποκλειστικά από πρόσφυγες μητέρες και παιδιά. Το πρώτο κέντρο θα δημιουργηθεί στην Αττική και θα ακολουθήσει η περιφέρεια, με την ενεργό συμμετοχή των μελών της “Καλλιπάτειρας“. Στη συνάντηση ήταν παρών και ο Συντονιστής του Κεντρικού Οργάνου Διαχείρισης Μεταναστευτικού Υποστράτηγος Κωνσταντίνος Φλώρος».

Το Δελτίο Τύπου συνοδευόταν και από τρεις… καλλιτεχνικές φωτογραφίες του Καμμένου με τη σύζυγο του εφοπλιστή Παναγόπουλου. Ο Βίτσας την έκανε, φαίνεται, με ελαφρά πηδηματάκια την ώρα της φωτογράφισης (για ευνόητους λόγους).

Στις 23 Μάρτη ο σύλλογος των κυριών των βορείων προαστίων έκανε τη γενική του συνέλευση στον «Ομιλο Αντισφαιρίσεως Αθηνών» (λογικό: πού θέλατε να πάει, σε καμιά ταβέρνα στο Μπύθουλα;), και επί τη ευκαιρία έκοψε την πίτα του και «ανακοίνωσε σημαντικές πρωτοβουλίες, δράσεις και δραστηριότητες». Οπως ανακοίνωσε η σύζυγος του εφοπλιστή Παναγόπουλου, ο σύλλογος των κυριών αποφάσισε «σε συνεργασία με το Υπουργείο Εθνικής Αμυνας και τις Αρχές της τοπικής Αυτοδιοίκησης να φιλοξενήσει, σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους, παιδιά προσφύγων έως 12 χρονών και γυναίκες πρόσφυγες, θύματα του πολέμου. Το πρώτο κέντρο θα δημιουργηθεί στην Αττική και θα ακολουθήσει η περιφέρεια, με την ενεργό συμμετοχή των μελών της “Καλλιπάτειρας“. Για το συγκεκριμένο θέμα, έγιναν εκτενείς παρουσιάσεις από το Συνταγματάρχη Μιχάλη Κλούβα και την Υπεύθυνη Επικοινωνίας του Υπουργείου Εθνικής Αμυνας, κα Κατερίνα Τσατσαρώνη. Επίσης, μίλησαν η Δήμαρχος Ζωγράφου, κα Τίνα Καφατσάκη και ο Δήμαρχος Ραφήνας και Πικερμίου, κος Βασίλης Πιστικίδης, καθότι ο πρώτος χώρος φιλοξενίας που έχει επιλεχθεί είναι οι κατασκηνώσεις του Δήμου Ζωγράφου που βρίσκονται στην περιοχή της Ραφήνας».

Στρατόπεδο κράτησης προσφύγων στη Ραφήνα: μια φιλανθρωπική μπίζνα made by ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ

Αναδημοσιεύουμε το άρθρο της εφημερίδας ΚΟΝΤΡΑ που αποκαλύπτει τις μπίζνες που στήνονται από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στις πλάτες των μεταναστών. Κάνοντας μια μικρή έρευνα στο διαδίκτυο ανακαλύψαμε ότι οι σχετικές συμφωνίες για τη δημιουργία του στρατοπέδου κράτησης προσφύγων στη Ραφήνα και τη διαχείρισή του από κυρίες εφοπλιστών είχαν κλειστεί ήδη από τις 8 Μαρτίου 2016 με τον Υπουργό ΕΘΑ, Π. Καμμένο, και ανακοινώθηκαν επίσημα από τη σύζυγο του εφοπλιστή Παναγόπουλου παρουσία του δημάρχου Ραφήνας, Βασίλη Πιστικίδη, και της δημάρχου Ζωγράφου, Τίνας Καφατσάκη, στις 23 Μαρτίου 2016 (βλ. φωτογραφία).

Β. Πιστικίδης: "το Δ.Σ. να καταδικάσει την φανερά «αποικιοκρατικών»
αντιλήψεων απόφαση της δημάρχου Ζωγράφου..." [sic]
(Φωτογραφία: Panoulis)

---

Και οι κυρίες των βορείων προαστίων στη διαχείριση του προσφυγικού!

Ενα από τα μικρά κέντρα κράτησης προσφύγων (κέντρα φιλοξενίας τα ονομάζουν) έχει δημιουργηθεί στις εγκαταστάσεις μιας εγκαταλελειμμένης κατασκήνωσης του Δήμου Ζωγράφου στη Ραφήνα. Αρχικά, η δημιουργία αυτού του μικρού κέντρου έγινε δεκτή εχθρικά από τους ντόπιους παράγοντες, που θεωρούσαν ότι οι πρόσφυγες θα τους χαλάσουν την τουριστική μόστρα. Ευτυχώς που υπήρξαν και παρεμβάσεις από την «Πρωτοβουλία αλληλεγγύης στους πρόσφυγες και μετανάστες της Ραφήνας» και έκοψαν τη φόρα σε επίδοξους πογκρομιστές (έχει και φασιστικά φρούτα η περιοχή).

Στις εγκαταλελειμμένες εγκαταστάσεις μπήκε ο στρατός, έκανε επισκευές στα σπιτάκια και μεταφέρθηκαν εκεί γυναίκες με παιδιά και χωρίς σύζυγο. Περί τις 120 ψυχές. Εσωτερικά το κουμάντο κάνει ο στρατός, απέξω είναι η αστυνομία, για να μπεις και να βγεις πρέπει να δείξεις χαρτιά, ενώ το βράδυ το κέντρο κλείνει. Η λειτουργία του συγκεκριμένου κέντρου δε διαφέρει σε τίποτα απ' αυτή των υπόλοιπων (πλην αυτών των νησιών, που λειτουργούν σαν φυλακές).

Ομοιότητες και ...εξοικείωση

«Συνέβη, επομένως μπορεί να ξανασυμβεί:
αυτή είναι η ουσία των όσων έχουμε να πούμε.»
Primo Levi

Αφίσα που κολλήθηκε στη Ραφήνα και το Πικέρμι

Εδώ και λίγες μέρες λειτουργεί δίπλα μας, στο δήμο Ραφήνας, ένα κέντρο κράτησης προσφύγων-μεταναστών σε μια πρώην κατασκήνωση του δήμου Ζωγράφου. Ανακοίνωση για τη λειτουργία του κέντρου είχε κυκλοφορήσει πρίν μερικούς μήνες η Πρωτοβουλία αλληλεγγύης στους πρόσφυγες και μετανάστες της Ραφήνας.

Η λειτουργία του κέντρου ορίστηκε, τελικά, από την τοπική διοίκηση σε σύμπραξη με την περιφερειακή και την κεντρική διοίκηση, ως ημίκλειστο κέντρο "φιλοξενίας" προσφύγων. Οπως διαπιστώσαμε, η πραγματική κατάσταση είναι ότι το κέντρο απ' έξω ελέγχεται από την αστυνομία, μέσα διοικείται από το στρατό και ενδιάμεσα ορθώνεται ένα αγκαθωτό συρματόπλεγμα με λάμες (κονσερτίνα). Ο συνειρμός με τα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης είναι προφανής. Το χειρότερο όμως είναι η εξοικείωση της τοπικής κοινωνίας με τον εγκλεισμό των προσφύγων και η αποδοχή του εξευτελισμού της ανθρώπινης ιδιότητας: ο πρόσφυγας-μετανάστης αντιμετωπίζεται ως μίασμα που πρέπει να στερηθεί την ελευθερία του και να ζει περιορισμένος στα γκέτο-στρατόπεδα συγκέντρωσης.

SOSίβιο – Μια ταινία του Δημοτικού Σχολείου Κουνάβων

Τι γίνεται όταν ένα προσφυγόπουλο έρχεται στο ελληνικό σχολείο για να φοιτήσει;
Μήπως όλα είναι ένα κακό όνειρο ή η ζοφερή πραγματικότητα;
Τα δύο τμήματα της Α’ τάξης του Δημοτικού Σχολείου Κουνάβων δημιούργησαν, με τη βοήθεια των εκπαιδευτικών τους, Νίκου Γαλάνη και Νίκου Κωνσταντάκη, μια ταινία μικρού μήκους για το προσφυγικό ζήτημα με πρωταγωνιστές τους ίδιους τους μαθητές.
Αντί καλοκαιρινής γιορτής, οι μαθητές προτίμησαν να ασχοληθούν με ένα θέμα που άγγιξε τις καρδιές τους.

Πηγή: Τέταρτο

Καλοδεχούμενοι οι πρόσφυγες και μετανάστες στη Ραφήνα

Ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας αλληλεγγύης στους πρόσφυγες και μετανάστες της Ραφήνας:

ΚΑΛΟΔΕΧΟΥΜΕΝΟΙ ΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΣΤΗ ΡΑΦΗΝΑ

1-4-2016

Ανελέητες είναι οι συνέπειες των αλλεπάλληλων ληστρικών πολέμων του Δυτικού “πολιτισμού” σε βάρος των λαών της Μέσης Ανατολής, της Ασίας και της Αφρικής, είτε πρόκειται για βομβαρδισμούς (σε Ιράκ, Αφγανιστάν, Συρία, Λιβύη) είτε για εντοπισμένους οικονομικούς πολέμους (όπως στην Ελλάδα). Οι πόλεμοι αυτοί που στοχεύουν στην εκμετάλλευση και την καταλήστευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών του πλανήτη έχουν ως αποτέλεσμα τη φτωχοποίηση, την εξαθλίωση, και την εκτόπιση ολόκληρων πληθυσμών, αποτελέσματα που τα βιώνουμε όλοι μας.

Το 1922 η Ελλάδα υποδέχτηκε 1,5 εκατομμύριο Μικρασιάτες πρόσφυγες χωρίς οι συνθήκες διαβίωσης της χώρας υποδοχής να είναι καλύτερες από τις σημερινές, αφού και τότε οι Ελληνες αναγκάζονταν να μεταναστεύουν. Την ίδια χρονιά μερικές χιλιάδες από αυτούς τους πρόσφυγες βρήκαν καταφύγιο στη Συρία. Ενενήντα χρόνια μετά, ο λαός της Συρίας αναγκάζεται να πάρει κι ο ίδιος μαζικά τους δρόμους της προσφυγιάς στο αέναο ταξίδι της επιβίωσης.

Σήμερα, η Ελλάδα, χώρα μεταναστών και προσφύγων η ίδια, γίνεται ταυτόχρονα και χώρα υποδοχής μεταναστών και προσφύγων. Τραγική ειρωνεία; Ή μήπως λογικό επακόλουθο των κοινωνικών, οικονομικών και πολιτικών ανταγωνισμών;

Ως χώρα μεταναστών, που παραδοσιακά είμαστε, αλλά και ως χώρα υποδοχής απαιτούμε από την ελληνική κοινωνία και τους θεσμούς αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης για όλους τους ανθρώπους που αναγκάζονται σε φυγή και φτάνουν στη χώρα μας. Κανένας πρόσφυγας ή μετανάστης δεν χάνει τα ανθρώπινα δικαιώματά του σε όποια πολιτισμένη χώρα κι αν βρεθεί.