ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΔΑΣΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΔΑΣΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ

Πυλώνας οι «ιδιοκτήτες» και «διαχειριστές» δασών

Ολη η χώρα έχει αφεθεί στο έλεος των πυρκαγιών που καταστρέφουν δάση, δασικές εκτάσεις, απειλούν πόλεις και κωμοπόλεις, στρατιωτικοί χώροι εκρήγνυνται μαζί με τα πυρομαχικά και βέβαια ο κίνδυνος ενός Βιομηχανικού Ατυχήματος Μεγάλης Εκτασης είναι ορατός.

Η κυβέρνηση με αφορμή τις μεγάλες καταστροφές «άνοιξε» τη συζήτηση για τη «Διαχείριση Δασών». Ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Θ. Σκυλακάκης, ανέλαβε να φέρει στο τραπέζι το θέμα της εμπλοκής του ιδιωτικού τομέα στα δάση της χώρας. Και δήλωσε ανάμεσα σε άλλα: «Πρέπει ο ιδιωτικός τομέας να γίνει μέρος της πολιτικής μας. Είναι ανάγκη να εμπλακεί ώστε να βγει η καύσιμη ύλη από τα δάση και να αξιοποιηθεί από την αγορά». Πρόσθεσε πως «είναι κρίσιμης σημασίας η παροχή οικονομικών κινήτρων για τον καθαρισμό των δασών μας, η εξειδίκευση των οποίων βρίσκεται σε διαδικασία κατάρτισης». Και στη συνέχεια μπήκε στο ψητό, λέγοντας πως «το φθινόπωρο θα παρουσιαστεί επίσημα το νέο δασικό πλαίσιο μέσω του οποίου θα δοθεί έμφαση στην πρόληψη, με εύρεση πόρων που θα δίνουν κίνητρα, προκειμένου να αξιοποιείται η καύσιμη ύλη και να μετατρέπεται σε βιοκαύσιμα για αγροτικούς και άλλους σκοπούς».

Κι όμως είναι η «Ευρωπαϊκή Στρατηγική» έως το 2030

Δεν είναι η πρώτη φορά που γίνεται μια τέτοια συζήτηση. Τα τελευταία χρόνια, μετά από κάθε μεγάλη καταστροφή, οι κυβερνήσεις μιλούν για «κλιματική κρίση», χαρακτηρίζουν «ανέφικτο να αντιμετωπιστούν οι πυρκαγιές» και κάνουν λόγο για «ακραία φαινόμενα και πρωτόγνωρες διαστάσεις». Για να έρθει στη συνέχεια το παρασύνθημα, που είναι «η ανάγκη να αλλάξουμε τον τρόπο διαχείρισης των δασών».

Αποφάσεις για τα μπάζα!

Αναδημοσιεύουμε άρθρο της ιστοσελίδας Attica Voice σχετικά με τη λειτουργία χωματερής του ΑΟΟΑ στο Πικέρμι. Ο τίτλος της ανάρτησής μας προσαρμόστηκε, εκ των υστέρων, σε συμφωνία με τα ανώνυμα σχόλια που λάβαμε [1ο σχόλιο, 2ο σχόλιο].

---

Και ΧΑΔΑ (Χώρος Ανεξέλεγκτης Διάθεσης Απορριμμάτων) στο Πικέρμι

Το 2011 αν και παλεύαμε να εναρμονιστούμε με τις κοινοτικές οδηγίες για το περιβάλλον, ήδη από το 1995, σχετικά με το κλείσιμο και την αποκατάσταση των Χώρων Ανεξέλεγκτης Διάθεσης Απορριμμάτων, πανηγυρίζαμε γιατί μετά από 16 χρόνια είχαμε κλείσει 141 ΧΑΔΑ και μας έμεναν ακόμη 108!! Και πιστεύαμε οι αφελείς πως ήμαστε κοντά στην εποχή που δεν θα υπήρχαν πια τέτοιοι χώροι.

Σποραδικά εμφανίζονταν σωροί μπάζων και απορριμμάτων σε χώρους ευθύνης των δήμων, αλλά οι δήμαρχοι κάνοντας τα "κοροϊδα" έκλαιγαν on camera "για τους ασυνείδητους που πήγαν και πέταξαν τα μπάζα τους". Μέχρι εκεί. Πολύ κλάμα, αλλά καμία κουβέντα για την υποχρέωση τους να τα μαζέψουν. Βέβαια υπήρξαν και χώροι που τα μπάζα τα "άφηναν" εργολάβοι, οπότε οι δήμαρχοι απέφευγαν και το αρχικό, υποκριτικό τους κλάμα. Ο παραπάνω σύνδεσμος είναι σχετικός.

Οι συνένοχοι για την καταστροφή δασών και περιβάλλοντος

Οι συνένοχοι για την καταστροφή δασών και περιβάλλοντος

Για μια ακόμα χρονιά, τα εργατικά-λαϊκά στρώματα τη Μέρα Περιβάλλοντος βλέπουν την κατάσταση των δασών να επιδεινώνεται. Κάθε χρόνο καταστρέφονται δάση, βουνά και παραλίες, ρυπαίνονται επιφανειακά και υπόγεια ύδατα, διαλύονται ολόκληρα οικοσυστήματα.

Την ίδια στιγμή, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ πρωταγωνιστούν σε μια διελκυστίνδα για το ποιος είναι ο προστάτης και ποιος ο καταστροφέας των δασών, ενώ και οι δύο είναι απολύτως συνυπεύθυνοι για την καταστροφή των δασικών οικοσυστημάτων.

Στο στόχαστρο τα δάση της Ελλάδας
Φαινομενικά, τα δάση καταστρέφονται από πυρκαγιές, πλημμύρες, ασθένειες, καταπατήσεις, οικοπεδοποιήσεις και από εγκατάλειψη. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για διάφορες όψεις εφαρμογής της αστικής δασικής πολιτικής.

Εκσυγχρονισμός της περιβαλλοντικής νομοθεσίας προς όφελος του κεφαλαίου

Ασυμβίβαστα μεταξύ τους το καπιταλιστικό κέρδος
και η προστασία του περιβάλλοντος

Δεν είναι τυχαία η επιλογή της κυβέρνησης να ανοίξει το νέο γύρο αποδόμησης της νομοθεσίας προστασίας του περιβάλλοντος, που ψηφίστηκε την περασμένη βδομάδα, σε μια περίοδο που τα φώτα της δημοσιότητας είναι αλλού.

Η επιλογή αυτή δείχνει πως το αστικό κράτος είναι «παντός καιρού». Δεν σταματάει η λειτουργία του, δηλαδή η διασφάλιση των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου, αξιοποιώντας κάθε περίσταση. Την ίδια στιγμή, το κυβερνητικό νομοθέτημα έρχεται σε συνθήκες εκδήλωσης νέας διεθνούς καπιταλιστικής κρίσης υπερσυσσώρευσης, κατά την οποία αναπτύσσονται ραγδαία ανταγωνιστικά συμφέροντα, αντιθέσεις, αναζητώντας νέα πεδία κερδοφόρων επενδύσεων.

Η «πράσινη οικονομία» είναι η κυρίαρχη αστική γραμμή σε παγκόσμιο επίπεδο. Κράτη, διεθνείς ιμπεριαλιστικές λυκοσυμμαχίες, πολυεθνικές, μονοπωλιακοί όμιλοι κι από κοντά οι ΜΚΟ επιδιώκουν να αποτελέσει το «Πράσινο New Deal», την καινούργια κερδοφόρα διέξοδο για την ανάπτυξη της παγκόσμιας καπιταλιστικής οικονομίας. Διεθνώς, οι «πράσινες» επενδύσεις αυξάνονται. Είναι ιδιαίτερα κερδοφόρες. Η ανάπτυξή τους όχι απλά δεν αμβλύνει αλλά, αντίθετα, οδηγεί τόσο στην επιδείνωση των ταξικών-κοινωνικών αντιθέσεων όσο και στην υποβάθμιση του περιβάλλοντος, το οποίο τάχα έρχεται να προστατέψει.

Επιδιώκουν να νομιμοποιήσουν τις διαχρονικές καταπατήσεις δασών και δασικών εκτάσεων και ν’ ανοίξουν το δρόμο για νέες

Με τους Δασικούς Χάρτες - καρικατούρα
Επιδιώκουν να νομιμοποιήσουν τις διαχρονικές καταπατήσεις δασών και δασικών εκτάσεων και ν’ ανοίξουν το δρόμο για νέες

Εδώ και χρόνια υποστηρίζουμε ότι δεν μπορεί και δεν πρέπει να ξεκινήσει η διαδικασία ανάρτησης και κύρωσης των δασικών χαρτών, εάν προηγούμενα δεν καταργηθεί όλο το αντιδασικό οπλοστάσιο που έφτιαξαν οι αστικές κυβερνήσεις (ανεξαρτήτως χρώματος). Γιατί αυτοί οι δασικοί χάρτες θα είναι καρικατούρα. Οχι μόνο θα επικυρώνουν όλες τις διοικητικές πράξεις αποχαρακτηρισμού δεκάδων εκατομμυρίων στρεμμάτων δάσους και δασικών εκτάσεων, αλλά και θα χρησιμοποιηθούν προκειμένου να νομιμοποιηθούν οι καταπατητές, που οι κυβερνήσεις και οι αστοί βουλευτάδες δεν πρόλαβαν να νομιμοποιήσουν μέσω αντιδασικών διατάξεων, με το επιχείρημα (ανάμεσα σε άλλα) ότι δήθεν οι δασάρχες και δασολόγοι που προΐστανται των Δασαρχείων αδίκησαν αγρότες, καθώς με τις πράξεις που έβγαλαν για κήρυξη εκτάσεων ως αναδασωτέων ενέταξαν και γεωργικές εκτάσεις που κάηκαν.

Εδώ και τώρα να αποσυρθεί η Κωδικοποίηση της Δασικής Νομοθεσίας

Ελιγμός Χλύκα-Τσιρώνη μετά την αποκάλυψη της «Κόντρας»

Ο πανικός ποτέ δεν ήταν καλός σύμβουλος. Το δίδαγμα επιβεβαιώθηκε για μια ακόμα φορά από τους χειρισμούς με τους οποίους το δίδυμο Χλύκα-Τσιρώνη (καπιταλιστής δασολόγος-μελετητής – υπουργός Περιβάλλοντος, αρμόδιος για τα δάση) προσπάθησε να κρύψει τις πομπές του, μετά την αποκάλυψη της «Κόντρας» για το επαίσχυντο σχέδιο νόμου, που συνέταξε ο πρώτος σε συνεννόηση με τον δεύτερο και αναγορεύει τον υπουργό Περιβάλλοντος σε απόλυτο μονάρχη, που μπορεί ν’ αλλάζει τη δασική νομοθεσία κατά το δοκούν, παρακάμπτοντας ακόμα και τη Βουλή, δηλαδή το νομοθετικό σώμα της ελληνικής αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.

Το Σάββατο κυκλοφόρησε η εφημερίδα μας, όμως από την Παρασκευή είχαμε προδημοσιεύσει στην ιστοσελίδα μας το σχετικό δημοσίευμα, το οποίο είχε αρχίσει να αναπαράγεται στο Διαδίκτυο. Τη Δευτέρα, το γραφείο του καπιταλιστή Χλύκα έθεσε σε «διαβούλευση» το Σχέδιο Κώδικα «Κωδικοποίηση της Δασικής Νομοθεσίας». Οπως ενημερώνει η σχετική ιστοσελίδα υποβλήθηκαν:

Η Δασική Υπηρεσία, από την ίδρυσή της μέχρι σήμερα

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Δασαρχείο

Το άρθρο του Ιωάννη Κέκερη με θέμα: «Η Δασική Υπηρεσία, από την ίδρυσή της μέχρι σήμερα» δημοσιεύεται στο νέο τεύχος 2/2016 του περιοδικού «ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ & ΔΙΚΑΙΟ» που κυκλοφορεί.

⚜  ⚜  ⚜

Η Δασική Υπηρεσία, από την ίδρυσή της μέχρι σήμερα
ΙΩΑΝΝΗΣ Ν. ΚΕΚΕΡΗΣ, Δασοπόνος

«… καὶ ἕτερον ἔπεσεν εἰς τὴν γῆν τὴν ἀγαθήν,
καὶ φυὲν ἐποίησε καρπὸν ἑκατονταπλασίονα
… τὸ δὲ ἐν τῇ καλῇ γῇ, οὗτοί εἰσιν οἵτινες
ἐν καρδίᾳ καλῇ καὶ ἀγαθῇ ἀκούσαντες τὸν λόγον
κατέχουσι καὶ καρποφοροῦσιν ἐν ὑπομονῇ».
(από την παραβολή του σπορέως
Λουκ. η ́ 8,15)

Στο παρόν άρθρο [1] αποτυπώνεται η μακρόχρονη πορεία της Δασικής Υπηρεσίας στη χώρα μας, μιας υπηρεσίας που ιστορικά έχει να επιδείξει ένα σπουδαίο και κοπιώδες -ενίοτε δε τιτάνιο- έργο για το ελληνικό δάσος και τη φύση και την οποία κόσμησαν και ανέδειξαν κατά καιρούς, σε πείσμα κάθε λογής δυσχερειών και αντιξοοτήτων, λαμπρές προσωπικότητες και φωτεινά παραδείγματα υπαλλήλων της που υπηρέτησαν άοκνα τους θεσμούς της, νοηματοδότησαν ξεχωριστά τους σκοπούς της και χάραξαν με τη ζωή, τη δράση και το έργο τους νέους δρόμους και προοπτικές στην εν γένει αποστολή της.

Το έκτρωμα «Κωδικοποίηση της Δασικής Νομοθεσίας»ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

Με συμπαιγνία Τσιρώνη – καπιταλιστών μελετητών
Θέλουν να μετατρέψουν τον υπουργό σε υπερνομοθέτη της (αντι)δασικής νομοθεσίας!

O καπιταλιστής-δασολόγος Ν. Χλύκας παρέδωσε την περιβόητη Κωδικοποίηση της Δασικής Νομοθεσίας (ΚΔΝ) στην πρόεδρο της Επιτροπής Παραλαβής Δ. Χατζηλάκου, η οποία την προώθησε στο γενικό διευθυντή Κ. Δημόπουλο. Ο γενικός διευθυντής την έστειλε στους προϊστάμενους των τεσσάρων Διευθύνσεων της Γενικής Διεύθυνσης Ανάπτυξης και Προστασίας Δασών και Αγροπεριβάλλοντος, προκειμένου τα τμήματά τους να εκφράσουν τις απόψεις τους.

Ο Ν. Χλύκας δεν περιορίστηκε μόνο στην περιβόητη κωδικοποίηση, για την οποία θα εισπράξει 880.000 ευρώ (συν ΦΠΑ), ενώ σύμφωνα με εκτιμήσεις υπηρεσιακών παραγόντων θα δαπανήσει γύρω στις 80.000 ευρώ. Προχώρησε παραπέρα, παραδίδοντας και ένα νομοσχέδιο συνοδευόμενο από αιτιολογική έκθεση. Με το νομοσχέδιο αυτό αναγορεύεται ο εκάστοτε υπουργός σε νομοθέτη της δασικής νομοθεσίας! Αγνοώντας και παρακάμπτοντας το αστικό κοινοβούλιο, ο υπουργός θα μπορεί να αλλάζει την ισχύουσα δασική νομοθεσία, που είναι ήδη φορτωμένη με αντιδασικούς νόμους και διατάξεις, εισάγοντας νέες αντιδασικές διατάξεις.

Οι υψηλές επαφές του καταστροφέα της Πεντέλης

Ιούνιος 2016: Οι εργασίες της παράνομης εξόρυξης από πατέρα και γιο σε εξέλιξη

Συντάκτης: Τάσος Σαραντής

Νέα στοιχεία, που αποκαλύπτει σήμερα η «Εφ.Συν.» για το κύκλωμα παράνομης εξόρυξης μαρμάρου στην Πεντέλη που δρα ανενόχλητο, αποδεικνύουν ότι ο επικεφαλής του κυκλώματος που λυμαίνεται το βουνό είναι κάτι παραπάνω από γνωστός στον δήμαρχο Πεντέλης, Δημήτρη Στεργίου, αλλά και σε στελέχη του Συνδέσμου Δήμων για την Προστασία και Ανάπλαση του Πεντελικού (ΣΠΑΠ).

Ενα ακόμα δασοκτόνο ΠΔ

Με συνεργασία υπουργείου Περιβάλλοντος και ΣτΕ

Την προηγούμενη εβδομάδα επισημάναμε ότι το ΣτΕ, με την έγκριση των βασικών στοιχείων του σχεδίου Προεδρικού Διατάγματος για τον ορισμό του δάσους και των δασικών εκτάσεων, που του έστειλε για συνταγματικό έλεγχο ο αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος Ι. Τσιρώνης, «θάβει» την απόφασή του 32/2013, με την οποία έγινε αποδεκτός ο επιστημονικός ορισμός του δάσους και (το σπουδαιότερο) κρίθηκε ότι δεν απαιτείται η εισαγωγή αριθμητικών δεδομένων για την ελάχιστη επιφάνεια και το βαθμό συγκόμωσης. Θυμίσαμε, ότι με την εν λόγω απόφαση (32/2013) του ΣτΕ έγινε αποδεκτή, μετά από πολλά χρόνια, η απόφαση 27/1999 του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου, που δεν είχε γίνει αποδεκτή από την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Γεωργίας. Από το 1980, με απόφαση του τότε υφυπουργού Γεωργίας, είχαν εισαχθεί αριθμητικά δεδομένα στον ορισμό του δάσους, ενώ η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Γεωργίας προγραμμάτιζε από τότε να αυξήσει τα ποσοστά των αριθμητικών δεδομένων στον ορισμό του δάσους, πράγμα που έγινε με το δασοκτόνο νόμο 3208/2003.

Οι συντάκτες του σχεδίου ΠΔ για τον ορισμό του δάσους, προκειμένου να διασκεδάσουν τις άσχημες εντυπώσεις που δημιουργούνται από την ανατροπή της απόφασης 32/2013 του ΣτΕ, στα «έχοντας υπόψη», που συνοδεύουν τις διατάξεις του ΠΔ, αναφέρονται και στην απόφαση 32/2013. Ομως, το Τμήμα του ΣτΕ που επεξεργάστηκε το σχέδιο ΠΔ απαίτησε να απαλειφθεί αυτή η αναφορά από τα «έχοντας υπόψη» και να περάσει στο κείμενο της αιτιολογικής έκθεσης που συνοδεύει το ΠΔ και πηγαίνει για υπογραφή στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ετσι, στο ΠΔ που θα δημοσιευτεί το επόμενο διάστημα στο ΦΕΚ δε θα υπάρχει καμία αναφορά στην απόφαση 32/2013 του ΣτΕ. Μ’ αυτή την αλλαγή, το Τμήμα του ΣτΕ παραδέχεται -εμμέσως πλην σαφώς- ότι αυτό το ΠΔ βρίσκεται σε πλήρη σύγκρουση με την απόφαση 32/2013.

Το ιδιωτικό στη φύση

Πώς η οικονομία ελέγχει το φυσικό αγαθό;

«Εκεί που φύτρωνε φλισκούνι κι άγρια μέντα
κι έβγαζε η γη το πρώτο της κυκλάμινο
τώρα χωριάτες παζαρεύουν τα τσιμέντα
και τα πουλιά πέφτουν νεκρά στην υψικάμινο.
(…)
Κοιμήσου Περσεφόνη
στην αγκαλιά της γης
στου κόσμου το μπαλκόνι
ποτέ μην ξαναβγείς».

(«Ο εφιάλτης της Περσεφόνης», Νίκος Γκάτσος)

Ως κοινωνία αποφασίσαμε να δώσουμε μέρος της φύσης στην ιδιοκτησία τινός, εξαρτώμενοι (και αγόμενοι) από την κατοχή της γης. Βέβαια, θεωρήσαμε ότι διασφαλίσαμε την απόλαυση της φύσης, εκ του γεγονότος ότι π.χ. το δάσος, ο υγρότοπος, το λιβάδι κ.ά. αποτελούν φυσικά αγαθά και δικαιωματικά απολαμβάνονται, αλλά, όπως είδαμε, τούτο κατά βάσιν δεν ισχύει, αφού ανατρέπεται από τα ίδια τα ζητήματα που ανακύπτουν κατά την εφαρμογή του, έτσι που το απαιτούμενο εμφανίζεται τελικά ως πρόταγμα χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Και τούτο διότι ο πολίτης δεν απολαμβάνει το φυσικό αγαθό με την πληρότητα και τη συμμετοχικότητα που απαιτεί μια τέτοιας σημασίας ενεργή και συνειδητή πράξη, ενώ από την άλλη μεριά ο ιδιοκτήτης, που προσβλέπει στη γη κι αγνοεί το φυσικό αγαθό, επιδιώκει την αξιοποίηση της ιδιοκτησίας του κι όχι τη διατήρησή της κατά τα επιβαλλόμενα μέτρα και τους κανόνες από την προστασία του φυσικού αγαθού. Στην τελευταία περίπτωση βρίσκει αυτός έναν πολύτιμο σύμμαχο, που είναι το κράτος· όχι τόσο στη διοικητική του έκφραση, αλλά στην πολιτική, διά των κυβερνώντων, οι οποίοι εισηγούνται νόμους και προωθούν την εφαρμογή βλαπτικών για το φυσικό περιβάλλον πολιτικών.

Η εγκατάλειψη ανάβει για μια ακόμη χρονιά τις φωτιές στα δάση

Πηγή: ΚΟΝΤΡΑ

Καίγονται και φέτος τα δάση της χώρας και όσο ανεβαίνουν οι θερμοκρασίες γίνεται όλο και μεγαλύτερη η απειλή για το δασικό πλούτο της χώρας. Το φαινόμενο συμβαίνει κάθε καλοκαίρι, όταν είναι πολύ υψηλές οι θερμοκρασίες και οι περισσότερες περιοχές στεγνώνουν, και έχει συγκεκριμένες αιτίες.

Οι χωματερές είναι διάσπαρτες στα δάση και τις δασικές εκτάσεις. Στις ηλεκτροφόρες γραμμές της ΔΕΗ που διασχίζουν τα δάση και στους πυλώνες τους δεν παίρνονται τα επιβαλλόμενα μέτρα προστασίας. Το κυριότερο: η κρατική χρηματοδότηση για την προστασία των δασών και των δασικών εκτάσεων είναι πενιχρότατη εδώ και αρκετά χρόνια και αρχίζει να καταβάλλεται με μεγάλη καθυστέρηση, με αποτέλεσμα σε σημαντικό βαθμό να καθίσταται άχρηστη.

Τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ, όμως, και υπηρεσιακοί παράγοντες από τις δασικές υπηρεσίες των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων (και όχι μόνο) προσπαθούν να μετατοπίσουν τις βαριές ευθύνες των κυβερνήσεων (διαχρονικά όλων των κυβερνήσεων, και της σημερινής) κατασκευάζοντας εμπρηστές. Οσοι παλιά χρησιμοποιούσαν τα ξυλοκάρβουνα για να ζεσταθούν το χειμώνα γνωρίζουν τη μεγάλη ταλαιπωρία για να καταφέρουν να τ’ ανάψουν. Κι αυτοί που έχουν τζάκι «φτύνουν αίμα» μέχρι ν’ ανάψουν τα ξύλα, αν αυτά δεν είναι απαλλαγμένα από την υγρασία και αν δεν χρησιμοποιήσουν διάφορα υποβοηθητικά υλικά που κυκλοφορούν στο εμπόριο. Αν, λοιπόν, γίνει μια αναλυτική συζήτηση για το ποιοι ευθύνονται για τις μεγάλες πυρκαγιές στα δάση, δύσκολα ο κόσμος θα χάψει το παραμύθι ότι οι φωτιές μπαίνουν από εμπρηστές.

Εργολαβίες φυσικής καταστροφής με πρόσχημα αντιπλημμυρικό

Πηγή: Η εποχη

Το ρέμα του Βαλανάρη πριν την καταστροφική επέμβαση

Συνεργείο εκσκαφών εξολόθρευε επί μέρες τη βλάστηση ενός από τα ωραιότερα ρέματα της Αττικής, του Βαλανάρη*, στο όνομα των «αντιπλημμυρικών έργων». Το έργο εκτελέστηκε στα όρια του δήμου Πεντέλης, καταστρέφοντας ένα παραδεισένιο τμήμα του Βαλανάρη, μετατρέποντάς το σε κρανίου τόπο.
Εκχερσώσεις μεγάλης κλίμακας, για ένα έργο «μικρής κλίμακας» (καθαρισμός φράγματος συγκράτησης και αναβαθμού από φερτά υλικά), που δεν απαιτεί σχετική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για την εκτέλεσή του, χαρακτηριζόμενο ως έργο επισκευής υποδομής. Στο σημείο απέμειναν μόνο κάποια πλατάνια. Εκατοντάδες φυτά θυσιάστηκαν στις χωματουργικές εργασίες. Είναι δε προφανές (ακόμη και σε έναν εργαζόμενο στο γιαπί-δάσος-ρέμα) ότι με τις πρώτες βροχές όλα τα χώματα, ελλείπουσας πλέον της βλάστησης, θα σωρευτούν πίσω από τα φράγματα, τα οποία υποτίθεται ότι ήθελαν να καθαρίσουν.

Ανεξέλεγκτη καταστροφή

Προς τέρψη των εργολάβων, ο καθαρισμός με χειρώνακτες έχει διαγραφεί από τη συλλογική μνήμη της διοίκησης. Στοχευμένες παρεμβάσεις μέσα σε ρέματα θα έπρεπε να βασίζονται σε χειρωνακτική εργασία, που εκτός από οικολογική έχει και κοινωνική λογική, αφού θα βιοπορίζονταν μερικές δεκάδες ανθρώπων για 1-2 μήνες, αντί του πλουτισμού ενός εργολάβου μέσα σε μια εβδομάδα με 2-3 εργαζόμενους.

Αντίο αυθαίρετα

Άμεσα κατεδαφιστέα όσα βρίσκονται σε δασική η αναδασωτέα έκταση

Κατεδαφίζονται άμεσα και… με τη «βούλα» του Συμβουλίου της Επικρατείας, όσα αυθαίρετα κτίσματα βρίσκονται μέσα σε δάσος ή αναδασωτέα έκταση, ανεξάρτητα εάν αυτή η δασική έκταση είναι ιδιωτική ή δημόσια.

Οι δικαστές του Ε' Τμήματος του ΣτΕ ερμηνεύοντας το Σύνταγμα και την δασική νομοθεσία έκριναν ότι «οικοδομές, κτίσματα και πάσης φύσεως κατασκευές που έχουν ανεγερθεί είτε μέσα σε δημόσια ή ιδιωτικά δάση ή δασικές εκτάσεις είτε μέσα σε δημόσιες ή ιδιωτικές αναδασωτέες εκτάσεις οι οποίες έχουν καταστραφεί από πυρκαγιά ή από οποιαδήποτε άλλη αιτία, προερχόμενη από ανθρώπινη ενέργεια ή από φυσική αιτία, κατεδαφίζονται ύστερα από απόφαση του αρμοδίου οργάνου».

Οι σύμβουλοι Επικρατείας τόνισαν ότι «το μέτρο της κατεδάφισης αυθαιρέτων κατασκευών επιβάλλεται υποχρεωτικώς από τον νόμο, ανεξάρτητα από τον χαρακτήρα της έκτασης ως δημόσιας ή ιδιωτικής, διότι τυχόν δικαιώματα ιδιωτικού δικαίου σε δασική ή αναδασωτέα έκταση δεν αποκλείουν την εφαρμογή της νομοθεσίας, κατ’ εφαρμογή της οποίας εκδόθηκε η πράξη κατεδάφισης αυθαιρέτων κατασκευών».

Ο Ι. Τσιρώνης κωλυσιεργεί γιατί δε θέλει να καταργήσει τις μνημονιακές αντιδασικές διατάξεις

Πηγή: ΚΟΝΤΡΑ

Δεν είναι η πρώτη φορά που ασχολούμαστε με την στάση του αναπληρωτή υπουργού Ι. Τσιρώνη σε σχέση με την κατάργηση των μνημονιακών αντιδασικών διατάξεων και την υπεράσπιση του δασικού πλούτου της χώρας. Στις 9 Μάη, σε άρθρο μας με τίτλο «Ολες οι μνημονιακές αντιδασικές εκτάσεις εδώ και τώρα να καταργηθούν» καταλήγαμε: «Αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο. Εδώ και τώρα πρέπει: Πρώτο, να συγκροτηθεί η Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή που πρότεινε η ΑΔΣΔΔΥ. Δεύτερο, να εκδοθεί υπουργική απόφαση με την οποία θα ανασταλεί η εφαρμογή όλων των μνημονιακών αντιδασικών νόμων».

Γράψαμε εκείνο το άρθρο γιατί, εκτός του ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, όταν ήταν στην αντιπολίτευση, είχε καταψηφίσει τους δασοκτόνους νόμους και τις δασοκτόνες διατάξεις-τροπολογίες σε άλλους νόμους και είχε δεσμευτεί πως όταν γίνει κυβέρνηση θα τους καταργήσει, η παράταξη ΑΔΣΔΔΥ (Αυτόνομη Δημοκρατική Συνεργασία Δασολόγων Δημοσίων Υπαλλήλων), που πρόσκειται πολιτικά στον ΣΥΡΙΖΑ, είχε συγκεντρώσει σε ένα κείμενο όλες αυτές τις αντιδασικές διατάξεις, παρέδωσε αυτό το κείμενο στον Ι. Τσιρώνη στα μέσα Μαρτίου και απαίτησε την κατάργησή τους. Το κείμενο αυτό η ΑΔΣΔΔΥ το είχε δημοσιοποιήσει και μέσω της ιστοσελίδας www.dasarxeio.com, που παρακολουθείται συστηματικά από τους δασολόγους.

Αφημένα στην τύχη τους τα δάση

Προσευχές και ευχέλαια, για να μην αρχίσει κάποια μεγάλη πυρκαγιά σε δάσος. Αυτό, καταλήγει να 'ναι το πλέον αποτελεσματικό μέσο που διαθέτουν οι δυνάμεις πυρόσβεσης στη νέα αντιπυρική περίοδο.

Γερασμένα αεροπλάνα, ακατάλληλα υδροφόρα πυροσβεστικά οχήματα, μειωμένος προϋπολογισμός, κενές οργανικές θέσεις, υπερεργασία με εξαντλητικά ωράρια και ελλείψεις σε ατομικό εξοπλισμό των πυροσβεστών, ανεπαρκείς πιστώσεις για υπερωρίες, υποτυπώδης πρόληψη, αποτελούν τους παράγοντες που θα ενισχύσουν και τη φετινή αντιπυρική περίοδο την πολιτική που ευνοεί την καταπάτηση, τον αποχαρακτηρισμό και την τσιμεντοποίηση των δασών προς εξυπηρέτηση των διαφόρων επιχειρηματικών συμφερόντων. Αλλωστε, το μεγαλύτερο ποσοστό των δασικών πυρκαγιών, εξακολουθεί να προέρχεται από οργανωμένα εμπρηστικά σχέδια.

Πάνε για τσιμεντοποίηση αναδασωτέο βιότοπο!

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (εφημ. Η ΑΥΓΗ)

Σοβαρό οικολογικό κίνδυνο αντιμετωπίζει το ρέμα Βαλανάρη στο Πικέρμι, όπως καταγγέλλουν κάτοικοι και συλλογικότητες της ευρύτερης περιοχής, καθώς, όπως λένε, τα υδραυλικά έργα που δρομολογούνται βασίζονται σε ανεδαφική Περιβαλλοντική Μελέτη η οποία ζητούν να ανακληθεί και να επανεκδοθεί στη θέση της μια ολοκληρωμένη, σε οικολογική κατεύθυνση.

Το ρέμα Βαλανάρη είναι ένα από τα 55 που έχουν απομείνει στην Αττική, ένα από τα πιο σπάνια σε κάλος, με καταρράκτες, φαράγγια, σπάνια είδη φυτών και δέντρων, πολλά ζώα, ενώ είναι γεμάτο από μοναδικά παλαιοντολογικά ευρήματα.

Στο στόχαστρο ιδιωτικών συμφερόντων το ρέμα Βαλανάρη στην Αττική

Σύμφωνα με τους κατοίκους, το ρέμα, το οποίο ξεκινά από την Πεντέλη και καταλήγει στο μεγάλο ρέμα της Ραφήνας, έχει μπει στο στόχαστρο, καθώς βρίσκεται σε έκταση-"φιλέτο", το Δασαμάρι. Η περιοχή έχει μπει στο στόχαστρο ιδιωτικών εταιρειών που θέλουν να χτίσουν στην πράσινη εναπομείνασα λωρίδα της οποίας το δάσος το οποίο βρισκόταν ανατολικά και δυτικά της έχει αντικατασταθεί από οικισμούς.

Ποιοί δεν θέλουν τους δασικούς χάρτες;

(Αρθρο της δασολόγου Νατάσας Βαρουχάκη στο ιστολόγιο Δασαρχείο)

Ποιοί δεν θέλουν τους δασικούς χάρτες;

Από το 1998 που θεσμοθετήθηκαν οι δασικοί χάρτες ως εργαλεία τεκμηρίωσης και διασφάλισης της δημόσιας δασικής γης στα πλαίσια του Εθνικού Κτηματολογίου, έχουν παρέλθει 17 χρόνια κατά τα οποία το νομικό πλαίσιο σχετικά με το τι είναι δάσος έχει αλλάξει και ξαναλλάξει πλείστες όσες φορές, αρχής γενομένης από τον ν. 3208/2003 ο οποίος κρίθηκε εν τέλει αντισυνταγματικός από το ΣτΕ το 2013, έχοντας ωστόσο εφαρμοστεί επί μία δεκαετία, με ανυπολόγιστες συνέπειες στις αλλαγές χρήσης της δασικής γης.

Η αναμονή άλλωστε της εκδίκασης της συνταγματικότητας του ορισμού του δάσους που εισήχθη με τον ν. 3208, ήταν ο λόγος που οι δασικοί χάρτες που καταρτίστηκαν πιλοτικά το 2001, δεν αναρτήθηκαν ποτέ, καθώς απέδιδαν τα δασικά μας οικοσυστήματα με βάση τον ορισμό του ν. 998/79 και θα έπρεπε να επανακαταρτιστούν ώστε να ανταποκρίνονται στις νέες διατάξεις. Η επανακατάρτισή τους πάγωσε από το ίδιο το ΣτΕ.

Μέχρι το 2010 ουδείς υπουργός προχώρησε στην ανάρτηση των παραπάνω δασικών χαρτών, όπως είχαν καταρτιστεί με βάση τις διατάξεις του ν. 998/79 και ουδείς τροποποίησε τον ευθέως αντισυνταγματικό ορισμό τους δάσους, πράγμα φανερό και σε πρωτοετή φοιτητή της νομικής ή της δασολογίας. Παράλληλα η τότε ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ ΑΕ (νυν ΕΚΧΑ ΑΕ) προέβαινε σε συμβάσεις κατάρτισης δασικών χαρτών (με ποιο ορισμό του δάσους άραγε;) για σημαντικές περιοχές κυρίως στην Αττική ενώ τα Τμήματα Δασικών Χαρτογραφήσεων των Δασικών Υπηρεσιών που στελεχώθηκαν το 2001, είχαν πλέον διαλυθεί και αποστελεχωθεί σε βαθμό που δεν θα μπορούσαν να ανταποκριθούν ούτε στοιχειωδώς στην παρακολούθηση αυτού του τεράστιου έργου.

Το 2010 με νομοθετική πρωτοβουλία της τότε Υπ. Περιβάλλοντος, καταργήθηκαν οι προβληματικές διατάξεις του ν. 3208 ώστε να μπορέσει να προχωρήσει το έργο. Παράλληλα τροποποιήθηκε ο νόμος που όριζε τη διαδικασία κατάρτισης και ανάρτησης των δασικών χαρτών με σκοπό δήθεν την επιτάχυνση των διαδικασιών, εκχωρώντας ουσιαστικά το έργο στην ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ ΑΕ και μέσω αυτής σε ιδιωτικά μελετητικά γραφεία, με μόνη διασφάλιση από πλευράς δημοσίου, τον έλεγχο και τη θεώρηση των δασικών χαρτών.

Παράλληλα εισήχθη διάταξη με την οποία οι δασικοί χάρτες θα ήταν σε αναστολή κατά το μέρος που επρόκειτο για οικοπεδοποιημένα δάση είτε με μη σύννομη οριοθέτηση οικισμών, είτε με σχέδια πόλης ακυρωτέα στο ΣτΕ είτε με σχέδια πόλης που ουδέποτε εγκρίθηκαν. Ουσιαστικά η «επιτάχυνση» της κατάρτισης των δασικών χαρτών προέβλεπε την εξαίρεση όλων των παρανομιών και την κύρωση μόνο των βουνοκορφών στην Αττική.

Ο οικολόγος υπουργός Περιβάλλοντος κάνει στροφή στο σουρεαλισμό!

της Βάλιας Μπαζού

Ο Γιάννης Τσιρώνης, ο οικολόγος αναπληρωτής υπουργός που έχει την ευθύνη του πάλαι ποτέ κραταιού υπουργείου Περιβάλλοντος, κάνει στροφή όχι απλώς στο ρεαλισμό αλλά στον υπερρεαλισμό ή αλλιώς στο σουρεαλισμό!

Και το λέω αυτό γιατί αίφνης εμφανίστηκε υπέρ της νομιμοποίησης των αυθαιρέτων, υπέρ της νομιμοποίησης των αυθαίρετων οικισμών εντός των δασών με αποχαρακτηρισμό των εκτάσεων, υπέρ της κατασκευής ακόμα και εργοστασίων εντός των δασών και των δασικών εκτάσεων!

Αυτό, τουλάχιστον, μαρτυρούν οι απόψεις που εξέφρασε στη συνέντευξη που παραχώρησε στο Βήμα της Κυριακής στην καλή συνάδελφο Μάχη Τράτσα. Μια συνέντευξη, που εξελίχθηκε σε κακή έκπληξη αφού ο εκ των ιδρυτών των Οικολόγων Πράσινων, Γιάννης Τσιρώνης, εμφανίζεται υπέρμαχος απόψεων που είναι ευθέως αντισυνταγματικές και ευθέως αντίθετες με την πάγια νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Εμφανίζεται να έχει απόψεις που δεν συνάδουν με τις μέχρι και την 24η Ιανουαρίου θέσεις των Οικολόγων Πράσινων, απόψεις που είναι αντίθετες με τον πυρήνα της πολιτικής οικολογίας που όλα αυτά τα χρόνια εξέφραζε το κόμμα του.

Απόψεις αποσπασματικές, που στην ρητορική προσπάθειά τους να δουν το δάσος και όχι το δέντρο, χάνουν τελείως το κάδρο και τελικά… τα αυγά και τα πασχάλια.

Για να δούμε, όμως, τι είπε ακριβώς ο αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος.

Ο πραγματικός ένοχος για τις πλημμύρες

Οι πρόσφατες πλημμύρες στην Αττική, στις 24 Οκτώβρη, ήρθαν να προστεθούν στο μακρύ κατάλογο αντίστοιχων περιστατικών που έχουν καταγραφεί ιστορικά.

Oι πολιτικές δυνάμεις που υπηρετούν το αστικό πολιτικό σύστημα διακηρύττουν ξανά την ανάγκη αντιπλημμυρικής προστασίας. Το ερώτημα, όμως, που πρέπει να απαντήσουμε, αναζητώντας την ουσιαστική λύση του προβλήματος, είναι, πρώτα και κύρια, ποιες είναι οι πραγματικές αιτίες του; Οφείλεται στην κακοδιαχείριση και τις λεγόμενες «μνημονιακές πολιτικές»; Πώς εξηγείται ότι οι περισσότερες καταστροφές συμβαίνουν στις πιο φτωχές περιοχές, όπως αυτές της Δυτικής Αθήνας, λες και εκεί «βρέχει περισσότερο»;

Μεγάλος ο κίνδυνος

Στα δημοσιογραφικά αφιερώματα προβάλλονται ορισμένες πλευρές της επικινδυνότητας από τις ελλείψεις έργων αντιπλημμυρικής προστασίας. Ομως, ο κίνδυνος δεν περιορίζεται στην πιθανότητα να παρασυρθούν άνθρωποι από τα ορμητικά νερά, να εγκλωβιστούν σε υπόγειους χώρους, να τραυματιστούν από αντικείμενα, ή στις υλικές και οικονομικές ζημιές. Μεταξύ των κινδύνων από μια πλημμύρα περιλαμβάνονται:

Ο κίνδυνος ρύπανσης του περιβάλλοντος και για τη δημόσια υγεία λόγω διαρροής επικίνδυνων ουσιών (π.χ. λόγω της βιομηχανικής δραστηριότητας σε μια περιοχή που θα πληγεί από τις πλημμύρες) ή μόλυνσης από βιολογικούς παράγοντες κινδύνου (π.χ. λόγω των δικτύων αποχέτευσης).

Ο κίνδυνος για τη δημόσια υγεία και ασφάλεια που μπορεί να σχετίζεται με ηλεκτροπληξίες, πυρκαγιές και εκρήξεις λόγω διαρροής εύφλεκτων ουσιών (π.χ. βιομηχανική δραστηριότητα, αποθήκευση πετρελαίου κ.λπ.), διακοπή λειτουργίας κρίσιμων εγκαταστάσεων και υποδομών (π.χ. διακοπή λειτουργίας δικτύων ύδρευσης, ηλεκτροδότησης, τηλεπικοινωνιών, νοσοκομείων κ.ά., αδυναμία εκκένωσης περιοχών που μπορεί να κινδυνεύουν από ατύχημα μεγάλης έκτασης συνεπεία της πλημμύρας), κατολισθήσεις κ.ά.