Ή θα επιστρέψουν οι Δασικοί στα Δάση ή τα Δάση θα φύγουν από τη Χώρα

Ή θα επιστρέψουν οι Δασικοί στα Δάση
ή τα Δάση θα φύγουν από τη Χώρα

Της σιωπής προηγείται πάντα η εγκατάλειψη. Κι αν σήμερα τα δάση σωπαίνουν, είναι γιατί έχουν εγκαταληφθεί εδώ και χρόνια.

Η Ελλάδα, χώρα φτωχή σε πεδιάδες μα πλούσια σε βουνά και λόγγους, είχε για δεκαετίες μια ισχυρή και περήφανη Δασική Υπηρεσία. Ένα σώμα με επιστημονική γνώση, εμπειρική σοφία και σεβασμό στη γη. Οι δασολόγοι, οι δασοφύλακες, οι εργατοτεχνίτες του δάσους ήταν οι αφανείς ήρωες του φυσικού μας πλούτου. Τους ήξερες με το μικρό τους όνομα στο χωριό. Τους έβλεπες να περπατούν στις κορφές και να μιλούν με τα δέντρα όπως άλλοι μιλούν με τον Θεό.

Και όμως, εδώ και είκοσι χρόνια, η Δασική Υπηρεσία αποδιοργανώθηκε συστηματικά και μεθοδικά. Οι διορισμοί δασολόγων σταμάτησαν, οι οργανικές θέσεις έμειναν κενές και οι ελάχιστοι που απέμειναν παλεύουν με τα χαρτιά, όχι με τα δέντρα. Η γηράσκουσα γενιά των τελευταίων δασικών υπαλλήλων, μεσήλικες πια ή και συνταξιούχοι, κουβαλούν στη μνήμη τους τεχνογνωσία που χάνεται με κάθε κηδεία.

Δασικές πυρκαγιές: η εγκατάλειψη της δασοπυρόσβεσης και η δικαιολογία της κλιματικής αλλαγής

Ηλέκτρα Κλείτσα

«Είχαμε μία μεγάλη αστοχία: μία φωτιά ξέφυγε και μπήκε στον αστικό ιστό» δήλωσε στην συνέντευξη τύπου στην ΔΕΘ ο Κ. Μητσοτάκης, λέγοντας ότι δεν θα δεχτεί τη «μηδενιστική κριτική», και κατέληξε «να κρατήσουμε, λοιπόν, τα πολλά θετικά …». Για να δούμε λοιπόν τα «πολλά θετικά» της κυβέρνησης σε αυτό τον τομέα.

Η φωτιά στο Παγγαίο Όρος που εκδηλώθηκε στα τέλη Αυγούστου, περιορίστηκε χάρη στη βροχή που έπεσε στις 29/8, αφού έκαιγε ανεμπόδιστη για οκτώ ημέρες, καταστρέφοντας πάνω από 13.500 στρέμματα βλάστησης. Η φωτιά στον Όρβηλο έκαψε πάνω από 12.000 στρέμματα μέσα σε σχεδόν έναν μήνα, αφού το βουνό εγκαταλείφθηκε στην τύχη του λίγες μέρες μετά τις αρχικές προσπάθειες κατάσβεσης. Όσο για τη φωτιά στη βορειοανατολική Αττική, παρά τις προκλητικές δηλώσεις του πρωθυπουργού, σύμφωνα με τον οποίο «οι συμπολίτες μας που επλήγησαν από την πυρκαγιά» ήταν… «ευτυχώς λίγοι», όχι μόνο έκαψε τουλάχιστον 104.000 στρέμματα, αλλά αφού κατάφερε να μπει ανενόχλητη στα προάστια της πρωτεύουσας, κατέστρεψε δεκάδες σπίτια και μαγαζιά, ενώ μια εργαζόμενη εγκλωβίστηκε και κάηκε μέσα στην επιχείρηση στην οποία δούλευε.

Η εγκληματική πολιτική των κερδών «μαυρίζει» τη ζωή του λαού

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΟΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΥΡΙΝΗ ΛΑΙΛΑΠΑ

Η εγκληματική πολιτική των κερδών «μαυρίζει» τη ζωή του λαού

Οταν το επιλεκτικά ανίκανο και εχθρικό κράτος μοιράζει
«ατομικές ευθύνες» στα θύματα

Κατεστραμμένη κατοικία στην Κερατέα [© Eurokinissi]

Για άλλη μια χρονιά ο λαός βρίσκεται στο ίδιο έργο θεατής, αυτό της πύρινης λαίλαπας και της κρατικής εγκατάλειψης.

Ηδη δύο άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους, ένας στην Ηλεία τον Ιούνη και ένας στη Σταμάτα τον μήνα που διανύουμε, ενώ πολλές είναι οι περιοχές που έγιναν στάχτη, σε δεκάδες φτάνουν οι κατοικίες —κόποι μιας ζωής— που είτε καταστράφηκαν ολοσχερώς είτε έχουν υποστεί μεγάλες ζημιές, χιλιάδες τα καμένα στρέμματα καλλιεργήσιμης γης που άφησαν χωρίς εισόδημα χιλιάδες νοικοκυριά.

Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς; Από την αρχή της χρονιάς είχαμε μεγάλες δασικές φωτιές στα Πιέρια, στην Αχαΐα και την Ηλεία, στο Κατσιμίδι Πάρνηθας, στην Κερατέα, στη Σταμάτα Διονύσου, στη Σέριφο, στη Ζάκυνθο, στην Κω, στη Χίο, στην Εύβοια, μέχρι και φωτιά από στρατιωτικού τύπου drone στα Γλυκά Νερά, εταιρείας με πολύ στενή σχέση με το ελληνικό κράτος και ΝΑΤΟικά επιτελεία, και ο κατάλογος δεν έχει τελειωμό.

Ηδη οι επιστήμονες μιλάνε για 33% αύξηση των δασικών πυρκαγιών σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο πέρυσι, και με τους πιο συντηρητικούς υπολογισμούς, έχουν γίνει στάχτη πάνω από 50.000 στρέμματα γης, που έρχονται να προστεθούν στα πάνω από 3 εκατομμύρια καμένα στρέμματα μόνο το διάστημα που διανύουμε από το 2021, για να μην πάμε πιο πίσω.

Το σχέδιο νόμου για τη δασική διαχείριση και ο αναντικατάστατος ρόλος της Δασικής Υπηρεσίας

---

Σοφία Ε. Παυλάκη,
Δικηγόρος, M.Sc.

---

Η δασική διαχείριση αποτελεί επίσημα —αδιαλείπτως από το 1924, οπότε θεσπίσθηκε ο πρώτος Δασικός Κώδικας της χώρας (ν. 3077/1924), μέχρι και σήμερα— τον πλέον νευραλγικό τομέα της λειτουργίας και του έργου της Δασικής Υπηρεσίας μέσα από τις διαχειριστικές μελέτες που εκπονεί με το προσωπικό της. Και μόνον εφόσον γίνεται σύμφωνα με τους κανόνες της επιστήμης της δασολογίας, της οποίας φορείς είναι οι Έλληνες δασολόγοι και δασοπόνοι, είναι δυνατόν η δασική διαχείριση να εγγυάται τη βιώσιμη και οικολογικά ισορροπημένη ανάπτυξη των δασών την οποία επιτάσσει το Σύνταγμα και η Δασική μας νομοθεσία.

Με το προτεινόμενο σχέδιο νόμου «Ρυθμίσεις για την αντιμετώπιση των πολυεπίπεδων επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής στους τομείς: α) της διαχείρισης υδάτων, β) της διαχείρισης και προστασίας των δασών, γ) της αστικής ανθεκτικότητας και πολιτικής, δ) της καταπολέμησης της αυθαίρετης δόμησης, ε) της ενεργειακής ασφάλειας»[1], η Κυβέρνηση όχι μόνον δεν σέβεται την ισχύουσα νομοθεσία και τη Συνταγματική τάξη, αλλά —προσβάλλοντας και παρακάμπτοντας τη λειτουργία της Δασικής υπηρεσίας— καθιερώνει, για ακόμα μία φορά, και γενικεύει την παραχώρηση της πλήρους διαχειρίσεως του συνόλου των ελληνικών δασών σε εξωθεσμικούς ιδιωτικούς φορείς του εμπορικού δικαίου, των οποίων οι καταστατικοί σκοποί δεν προβλέπουν καμία αρμοδιότητα δασικής διαχείρισης και στους οποίους το Σύνταγμα και η ισχύουσα νομοθεσία δεν απονέμουν εξουσίες δασικής προστασίας, διαχείρισης και αποκατάστασης.

Με τους δασοκτόνους νόμους στρώθηκε το πύρινο χαλί

Παναγιώτα Μπίτσικα

Ξήλωσαν ουσιαστικά τη συνταγματική προστασία των δασών που υπήρχε πριν

Η επόμενη μέρα των πυρκαγιών θα βρει ιδιώτες στα δάση, με «πατέντα» της κυβέρνησης ΝΔ για την είσοδό τους στη διαχείριση του δασικού οικοσυστήματος. Υπάρχει επενδυτικό ενδιαφέρον, υπάρχει και το «πράσινο φως» που δόθηκε από το ηγετικό επιτελείο της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Παράλληλα, η πολιτική των δασοκτόνων νόμων έχει μειώσει την προστασία των δασών κατά τα τελευταία πολλά χρόνια, ενώ υπάρχει και η νομική δυνατότητα ακόμη και σε αναδασωτέες εκτάσεις να γίνουν έργα παντός είδους, αρκεί να εγγραφούν ως εθνικής σημασίας, κοινωνικής και οικονομικής διάστασης!

Στον απόηχο του θρήνου για τον χαμό ανθρώπων, την απώλεια πανίδας αλλά και τα χιλιάδες στρέμματα καμένης δασικής γης, η κυβέρνηση της ΝΔ έχει έτοιμη τη στάχτη στα μάτια, εν είδει σχεδίων… βελτίωσης της δασοπροστασίας, για την παράδοση της εκμετάλλευσης του δασικού πλούτου στα χέρια μεγαλοεπιχειρηματιών. Οι νέες μπίζνες ξεκινούν σε μαύρο φόντο στο όνομα της «πράσινης μετάβασης» και της αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής.

19-20 Ιουλίου 2022: το χρονικό ενός serial εγκλήματος

ρέμα Δασαμάρι, 20/7/2022

Συμπληρώθηκε ένας χρόνος από την περσινή πυρκαγιά στο ανατολικό Πεντελικό, που έκαψε συνολικά 28.000 στρ. περίπου, εκ των οποίων τα 16.000 ήταν δάση και δασικές εκτάσεις χαλεπίου πεύκης. Η πυρκαγιά έφτασε μέχρι το ορεινό Πικέρμι και για πολλοστή φορά κατέκαψε τη δασική έκταση Δασαμάρι και το ομώνυμο ρέμα. Το Δασαμάρι παραδόθηκε απροστάτευτο στην πύρινη λαίλαπα, η οποία επί ώρες έκαιγε αργά τη βλάστηση που είχε αναγεννηθεί (με τεχνητή αναδάσωση από την πρωτοβουλία «Δασαμάρι S.O.S.», αλλά κυρίως με φυσική αναδάσωση) μετά την παλιότερη πυρκαγιά της 23ης-24ης Αυγούστου 2009 .

Οι δασικές πυρκαγιές, η Πυροσβεστική Υπηρεσία και οι αιωρούμενες ευθύνες

Ηλίας Αποστολίδης*

Είναι Μάιος του 2023, οι πρώτες δασικές πυρκαγιές εμφανίστηκαν και όσοι ενδιαφέρονται ή ανησυχούν για τα ελληνικά δάση προσπαθούν να μαντέψουν πώς θα περάσει και αυτή η χρονιά. Θα κρατήσουν οι βροχές που απομακρύνουν τον κίνδυνο ή θα έχουμε ένα ξερό και επικίνδυνο καλοκαίρι; Η Πυροσβεστική Υπηρεσία (Πυροσβεστικό Σώμα) έκανε κάποια σοβαρή πρόοδο στον αντιπυρικό σχεδιασμό, την εκπαίδευση του προσωπικού και την επιχειρησιακή ικανότητα για τα δάση;

Πότε θα αποκτήσουμε ένα συνεκτικό και αξιόπιστο σχέδιο αντιπυρικής προστασίας των δασών, που θα εξυπηρετείται από μια αξιόπιστη Υπηρεσία; Θα αποφύγουμε και φέτος τον κίνδυνο να καεί και το υπόλοιπο πευκοδάσος της Βόρειας Εύβοιας που σώθηκε από τη φωτιά του Αυγούστου 2021; Διδάχθηκε σε κάτι η Πυροσβεστική Υπηρεσία από τα τραγικά λάθη της όταν κάηκαν τα 520.000 στρέμματα στη Βόρεια Εύβοια, στη μεγαλύτερη καταγεγραμμένη φωτιά στην Ελλάδα;

Ο αυτοευτελισμός της δασικής υπηρεσίας

Μετά τη δημοσιότητα που έλαβε η ανοιχτή επιστολή μας προς το Δασαρχείο Πεντέλης σχετικά με τις καταστροφικές εργολαβίες καρατόμησης δέντρων στα καμένα της πυρκαγιάς της 19ης-20ής Ιουλίου, ο δήμαρχος Ραφήνας, Βαγγέλης Μπουρνούς, ο στηριζόμενος από ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, έκανε την ακόλουθη δήλωση στην Εφημερίδα των Συντακτών [17/8/2022]:

«Οι κοπές αφορούν δέντρα που βρίσκονται σε περιοχές εντός σχεδίου που βρίσκονται στην αρμοδιότητα του δήμου. Υπάρχουν δύο συνεργεία που προχωρούν σε αυτές τις εργασίες, που το καθένα έχει επικεφαλής γεωπόνο, που με επιτόπια αυτοψία αποφασίζουν αμέσως αν το δέντρο θα ξαναδώσει κλαδιά, διαφορετικά κόβεται από τη ρίζα, ή αν θα πρέπει να κλαδευτεί.
[…] Επίσης, επειδή η φωτιά ήταν έρπουσα, σε κάποια δέντρα έχουν δημιουργηθεί κουφάλες στη ρίζα τους και έτσι, αν και φαίνεται ότι δεν έχουν καεί, μπορεί να πέσουν με έναν αέρα, κάτι που τα καθιστά επικίνδυνα και πρέπει να αφαιρεθούν.»

Γι' άλλη μια φορά εκτοξεύει τα συνήθη πυροτεχνήματά του νομίζοντας ότι απευθύνεται σε χαχόλους. Ας βάλουμε όμως τα ζητήματα σε μια τάξη.

(α) Εντός της διοικητικής ευθύνης του Δήμου, σε εντός ή και εκτός σχεδίου εκτάσεις, υπάρχουν περιοχές των οποίων την «αρμοδιότητα» έχει το Δασαρχείο. Πρόκειται για περιοχές με πλούσια δασική βλάστηση, όπως ρέματα, αλσύλλια, παρόδιοι (κοινόχρηστοι) χώροι όπου για κάθε εργασία κοπής δέντρων πρέπει να εκδώσει άδεια το Δασαρχείο. Μέχρι πρότινος η άδεια του Δασαρχείου χρειαζόταν ακόμα και για κοπή δέντρων εντός οικοπέδου. Και έτσι είναι σωστό να γίνεται όταν αναφερόμαστε σε οικισμούς εντός δασικών εκτάσεων, π.χ. Διώνη, Ντράφι, που εντάχθηκαν στο σχέδιο, έστω και νομότυπα, σε βρώμικες περιόδους της ελληνικής ιστορίας. Δυστυχώς, όμως, ο αρμόδιος θεματοφύλακας του φυσικού περιβάλλοντος επιλέγει να απεμπολεί το ρόλο του.

Το μπαλάκι των ευθυνών που έκαψε το Δασαμάρι

Το Δασαμάρι όπως είναι σήμερα

Τάσος Σαραντής

---

Πώς έγινε κάρβουνο η δασική περιοχή που βρίσκεται στα όρια των Δήμων Πεντέλης και Πικερμίου-Ραφήνας, αφού και οι δύο δημοτικές αρχές δήλωναν αναρμόδιες για την πυροπροστασία της, παρά τις αγωνιώδεις εκκλήσεις κινήσεων πολιτών. ● Απίστευτο πινγκ πονγκ γραφειοκρατίας με συμμετοχή και της Περιφέρειας Αττικής, του δασαρχείου και της Πολιτικής Προστασίας. ● Πώς έγιναν στάχτη ολόκληρη η πλαγιά και το ρέμα στις 20 Ιουλίου χωρίς να εμφανιστεί ούτε ένα όχημα της Πυροσβεστικής.

---

Παρά τις συνεχείς και αγωνιώδεις εκκλήσεις των τοπικών κινήσεων πολιτών προς την κεντρική και τοπική διοίκηση για το έλλειμμα πυροπροστασίας/δασοπροστασίας που άφηνε την περιοχή Δασαμάρι στην ανατολική Πεντέλη παντελώς εκτεθειμένη στο ενδεχόμενο εκδήλωσης καταστροφικής πυρκαγιάς, κανείς αρμόδιος δεν ενδιαφέρθηκε. Και το πινγκ πονγκ που παίχτηκε μεταξύ των υπευθύνων είχε αποτέλεσμα αυτό που φοβόνταν: το δασικό Δασαμάρι κάηκε ολοσχερώς κατά τη διάρκεια της τελευταίας φωτιάς στη Πεντέλη.

Το σήμα κινδύνου για το σοβαρό ενδεχόμενο να γίνει παρανάλωμα του πυρός το δασικό Δασαμάρι, μια έκταση περίπου 3.500 στρεμμάτων, καθώς κανείς δεν αναλάμβανε την προστασία του, το είχαν εκπέμψει από πέρσι με επιστολές τους προς τους αρμοδίους η ανεξάρτητη πρωτοβουλία πολιτών «Δασαμάρι SOS» και η Κίνηση για την Προστασία και Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας.

Ανοιχτή επιστολή προς το Δασαρχείο Πεντέλης

Ανοιχτή επιστολή προς το Δασαρχείο Πεντέλης

Θέμα: Aναγκαίες παρεμβάσεις του Δασαρχείου Πεντέλης προς αποτροπή περαιτέρω καταστροφών στις καμένες δασικές εκτάσεις του Πεντελικού από τη φωτιά της 19ης-20ής Ιουλίου 2022
Ημερομηνία: 9/8/2022

Μια εβδομάδα μετά τη φωτιά και ενώ τα πρώτα σημάδια αναβλάστησης εμφανίζονται στα ρέματα, ξεκίνησε ο χορός των επικερδών εργολαβιών. Συγκεκριμένα:

Ανεξέλεγκτη δενδροκτονία ξεκίνησε από το Δήμο Ραφήνας-Πικερμίου στους καμένους οικισμούς του Ντραφιού και της Διώνης, σε κοινόχρηστους χώρους (άλση, πεζοδρόμια). Εργολάβοι πετσοκόβουν και κλαδεύουν, χωρίς μελέτες, χωρίς επίβλεψη, κατά παράβαση των επιστημονικών κανόνων που απαιτούν αναμονή μέχρι και την επόμενη άνοιξη μετά τη φωτιά ώστε να δοθεί χρόνος στη χλωρίδα να αντιδράσει και να φανεί τι θα επιζήσει. Εξαφανίζουν αδιακρίτως κάθε πεύκο, είτε πλήρως, είτε μερικώς καμένο, ακόμα και υγιές. Στη θέση πανύψηλων ευκαλύπτων, που σε διάστημα λίγων ημερών θα πρόσφεραν νέους πράσινους κλάδους σε όλη την κόμη τους, αφήνουν όρθια κούτσουρα 1-2 μ. Εξολοθρεύουν τα λιγοστά, πλέον, μεγάλα δέντρα της περιοχής.

Άρχισε η ιδιωτικοποίηση και του δάσους;

Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα atticavoice.gr

Ο συνεπής νεοφιλελεύθερος, ο πιστός στις χρηματοοικονομικές επιταγές ακόμα και αν πρόκειται για την εξαγορά δικαιώματος επί της Φύσης ή ακόμα και επί της εξασφάλισης της ίδιας του της ζωής, δεν μπορεί να ισχυριστεί πως έσκασε κιόλας, μετά τις φετινές, ολέθριες πυρκαγιές. Ναι. Ήταν ολέθριο αυτό που συνέβη. Ήταν ολέθριο για τον τόπο και τους ανθρώπους του, όχι όμως για τον συνεπή νεοφιλελεύθερο. Αυτός σε κάθε καταστροφή βλέπει μία ευκαιρία να προβάλλει. Η απώλεια του φυσικού περιβάλλοντος, όπως και ο ανθρώπινος πόνος, αποτελούν γι’ αυτόν ευκαιρία και μάλιστα χρυσή. Όσο μεγαλύτερη η απώλεια, όσο μεγαλύτερος ο πόνος, τόσο μεγαλύτερη και η ευκαιρία για τον Μητσοτάκη, τον Χατζηδάκη, τη Ντόρα, τον Σκυλακάκη, τον Τζήμερο και τους φίλους τους, τραπεζίτες ή κυβερνητικά υποπόδια κεφαλαιούχων.

Η διαχρονική εγκατάλειψη πυρπολεί τα δάση

Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα ΚΟΝΤΡΑ

Νέα καταστροφική πυρκαγιά στα Γεράνεια
Η διαχρονική εγκατάλειψη πυρπολεί τα δάση

Η μικρή φωτιά που ξέσπασε στο Σχίνο το βράδυ της 19ης Μάη, πιθανόν από αμέλεια, φούντωσε και έκαψε 60.000 στρέμματα πευκοδάσους στα Γεράνεια Ορη (20.000 στο Σχίνο και 40.000 στα Μέγαρα) γιατί τα δάση (γενικά και όχι μόνο σε αυτές τις περιοχές) έχουν εγκαταλειφθεί στην τύχη τους. Εδώ και πολλά χρόνια καταγγέλλουμε με την αρθρογραφία μας, παραθέτοντας όλες τις αποδείξεις, ότι πυρπολητές των δασών είναι διαχρονικά όλες οι αστικές κυβερνήσεις που διαχειρίστηκαν την καπιταλιστική εξουσία.

Η εγκατάλειψη των δασών εκφράζεται καταρχάς με την πενιχρή χρηματοδότηση που δίνεται κάθε χρόνο για την προστασία και ανάπτυξή τους και με τις ελάχιστες προσλήψεις δασεργατών όλα αυτά τα χρόνια, προκειμένου να γίνουν τα στοιχειώδη έργα δασοπροστασίας. Ενώ αυτές οι παρεμβάσεις πρέπει να πραγματοποιούνται το δίμηνο Φλεβάρη-Μάρτη κάθε χρόνο, πραγματοποιούνται πολύ αργότερα, τους θερινούς μήνες, όταν έχουν στεγνώσει τα δάση.

Για το 2021, η κυβέρνηση Μητσοτάκη ενέκρινε μόνο 1.700.000 ευρώ για «αντιπυρική προστασία» και για τους δασικούς δρόμους. Οι προϊστάμενοι όλων των Δασαρχείων της χώρας ζήτησαν να τους εγκρίνουν 17.696.538 ευρώ και η κυβέρνηση διέθεσε το ένα δέκατο! Ενδεικτικά, τα Δασαρχεία της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής (στην οποία υπάγονται διοικητικά) ζήτησαν 1.439.000 ευρώ και τους εγκρίθηκαν μόλις 149.000 ευρώ! Τα Δασαρχεία της Χαλκιδικής ζήτησαν 1.748.000 ευρώ και τους εγκρίθηκαν 76.000 ευρώ, ενώ τα Δασαρχεία στη Κόρινθο ζήτησαν 160.000 ευρώ και τους εγκρίθηκαν 24.000 ευρώ!

Ο Πίνακας με τα αιτήματα των προϊσταμένων των Δασαρχείων και την κατανομή των εγκεκριθέντων κονδυλίων στα Δασαρχεία δεν ανέβηκε στη Διαύγεια. Το ίδιο είχε γίνει και το 2020. Ζητήσαμε και πήραμε τους Πίνακες από τους αρμόδιους υπηρεσιακούς παράγοντες και τους δημοσιεύουμε στο τέλος, για να φανεί το μέγεθος της αγυρτείας. Στο τέλος του άρθρου θα ανεβάσουμε και τους δύο αυτούς Πίνακες.

Οι λόγοι που δεν ανέβηκαν αυτοί οι Πίνακες είναι προφανείς. Να μη γίνει σύγκριση και κατααδειχτεί το γεγονός ότι εγκρίνονται γελοία ποσά για την αντιπυρική προστασία και την ανάπτυξη και συντήρηση των δασικών δρόμων. Η χρηματοδότηση που εγκρίθηκε για το 2021 ανέρχεται μόλις στο 9,6% της χρηματοδότησης που απαιτείται για την εκτέλεση στοιχειωδών εργασιών στα δάση και τις δασικές εκτάσεις.

Για το 2020 η κυβέρνηση Μητσοτάκη είχε εγκρίνει μόνο 2.000.000 ευρώ για έργα αντιπυρικής προστασίας και συντήρησης των δασικών δρόμων, ενώ οι προϊστάμενοι των Δασαρχείων της χώρας είχαν ζητήσει 16.468.630 ευρώ! Ενδεικτικά, τα Δασαρχεία της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής, της Χαλκιδικής και της Κορίνθου είχαν ζητήσει 2.134.604, 820.000 και 170.000 ευρώ και εγκρίθηκαν μόλις 176.000, 53.000 και 14.000 ευρώ αντίστοιχα!

Αυτά τα πενιχρά ποσά ενέκρινε η κυβέρνηση Μητσοτάκη για την προστασία και ανάπτυξη των δασών και των δασικών εκτάσεων. Για την εκτέλεση αυτών των εργασιών απαιτούνται και προσλήψεις δασεργατών. Κατά τη γνώμη μας, για την πραγματική προστασία και ανάπτυξη των δασών απαιτείται η πρόσληψη μόνιμων και όχι συμβασιούχων δασεργατών, για να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν την άθλια κατάσταση που βρίσκονται τα δάση και οι δασικές εκτάσεις, λόγω της χρόνιας εγκατάλειψής τους απ’ όλες τις αστικές κυβερνήσεις.

Τη διετία 2020-2021, η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν προσέλαβε ούτε συμβασιούχους δασεργάτες. Δεν αναφερόμαστε στο 2019, γιατί εκείνη τη χρονιά τις αποφάσεις τόσο για την πενιχρή χρηματοδότηση όσο και για την πρόσληψη μερικών εκατοντάδων δασεργατών είχε πάρει η κυβέρνηση Τσίπρα.

➥ Διαβάστε τη συνέχεια

Κάθε θαύμα τρεις ημέρες… κι ο Κωστής τον Αύγουστο

Πηγή: ΚΟΝΤΡΑ

Κάθε θαύμα τρεις ημέρες… κι ο Κωστής τον Αύγουστο
Λίγες μέρες ήταν αρκετές για να επιβεβαιώσουν όσα γράψαμε, σχετικά με την υποκριτικότητα του ενδιαφέροντος που επέδειξε ο Κωστής Χατζηδάκης για τα αιτήματα της ΠΕΔΔΥ (Πανελλήνια Ενωση Δασολόγων Δημοσίων Υπάλληλων), στη συνάντησή του με το προεδρείο της στις 31 Ιούλη.

Ο Χατζηδάκης υποσχέθηκε στην ΠΕΔΔΥ ότι θα εξετάσει όλα τα χρονίζοντα αιτήματά της, που τα παρουσίασε και σ’ αυτόν, ξέροντας ότι σε λίγες μέρες η αρμοδιότητα θα έχει περάσει στον Ταγαρά και ο ίδιος (ο Χατζηδάκης) θα μπορεί σαν Πόντιος Πιλάτος να πλένει τα χέρια του.

Πράγματι, στον ανασχηματισμό της πλάκας της 4^ης Αυγούστου, ο Ταγαράς τοποθετήθηκε από τον ίδιο τον Μητσοτάκη υφυπουργός στο υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ) αρμόδιος για το Περιβάλλον. Την αρμοδιότητα είχε κρατήσει ο ίδιος ο Χατζηδάκης από την πρώτη ημέρα που ανέλαβε τη διαχείριση του ΥΠΕΝ, μολονότι είχαν διοριστεί από τον Μητσοτάκη δύο υφυπουργοί.

Ηταν φανερή η φιλοδοξία του Χατζηδάκη να πιστωθεί ως επιτυχία τη δραστική μείωση του δασικού πλούτου της χώρας με εργαλείο τους δασικούς χάρτες-καρικατούρα. Ηταν ένας στόχος του πατριάρχη της οικογένειας Μητσοτάκη, στο περιβάλλον του οποίου ενηλικιώθηκε πολιτικά ο Χατζηδάκης, παίρνοντας τα κατάλληλα μαθήματα: τα δάση είναι… υπερβολικά πολλά στην Ελλάδα και η διατήρησή τους υπονομεύει την καπιταλιστική ανάπτυξη της χώρας. Ο νεαρός και φέρελπις Κωστής, λοιπόν, γαλουχήθηκε μ’ αυτές τις ιδέες, τις απολύτως ταιριαστές και με τη νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση που είχε επιλέξει από τα μικράτα του, και έκανε την πραγματοποίησή τους έναν από τους σκοπούς της ζωής του.

Δασολογικός φονταμενταλισμός και η άλλη άποψη

Του Παναγιώτη Κορισιάνου,
Δ/ντή Δασών Ηλείας

Σε μια κρίσιμη ιστορική περίοδο για την χώρα μας, της δήθεν κανονικότητας, της δήθεν εξόδου από τα μνημόνια και της ευημερίας των αριθμών (εισαγωγές-εξαγωγές κατά την Ελστατ) δεν θα έμενε βεβαίως ανέγγιχτος και ο Δασολογικός κλάδος και η δασική υπηρεσία, που βεβαίως έχουν συσσωρευτεί τεράστια προβλήματα, είτε λόγω της υποστελέχωσης των Υπηρεσιών, είτε λόγω της υποχρηματοδότησης, με συνέπεια την στασιμότητα της Δασικής Υπηρεσίας, την αδράνεια της και την αδυναμία να ανταπεξέλθει στην εξυπηρέτηση των πολιτών, ειδικότερα στην διαδικασία ολοκλήρωσης των Δασικών χαρτών.

Όλα τα παραπάνω τα αναφέρω διότι είναι συνδεδεμένα με την παραγωγική μας βάση και τον πρωτογενή τομέα που ακόμα εκφράζει μια δυναμική.

Η Δασική Υπηρεσία, από την ίδρυσή της μέχρι σήμερα

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Δασαρχείο

Το άρθρο του Ιωάννη Κέκερη με θέμα: «Η Δασική Υπηρεσία, από την ίδρυσή της μέχρι σήμερα» δημοσιεύεται στο νέο τεύχος 2/2016 του περιοδικού «ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ & ΔΙΚΑΙΟ» που κυκλοφορεί.

⚜  ⚜  ⚜

Η Δασική Υπηρεσία, από την ίδρυσή της μέχρι σήμερα
ΙΩΑΝΝΗΣ Ν. ΚΕΚΕΡΗΣ, Δασοπόνος

«… καὶ ἕτερον ἔπεσεν εἰς τὴν γῆν τὴν ἀγαθήν,
καὶ φυὲν ἐποίησε καρπὸν ἑκατονταπλασίονα
… τὸ δὲ ἐν τῇ καλῇ γῇ, οὗτοί εἰσιν οἵτινες
ἐν καρδίᾳ καλῇ καὶ ἀγαθῇ ἀκούσαντες τὸν λόγον
κατέχουσι καὶ καρποφοροῦσιν ἐν ὑπομονῇ».
(από την παραβολή του σπορέως
Λουκ. η ́ 8,15)

Στο παρόν άρθρο [1] αποτυπώνεται η μακρόχρονη πορεία της Δασικής Υπηρεσίας στη χώρα μας, μιας υπηρεσίας που ιστορικά έχει να επιδείξει ένα σπουδαίο και κοπιώδες -ενίοτε δε τιτάνιο- έργο για το ελληνικό δάσος και τη φύση και την οποία κόσμησαν και ανέδειξαν κατά καιρούς, σε πείσμα κάθε λογής δυσχερειών και αντιξοοτήτων, λαμπρές προσωπικότητες και φωτεινά παραδείγματα υπαλλήλων της που υπηρέτησαν άοκνα τους θεσμούς της, νοηματοδότησαν ξεχωριστά τους σκοπούς της και χάραξαν με τη ζωή, τη δράση και το έργο τους νέους δρόμους και προοπτικές στην εν γένει αποστολή της.