ΜπαΖΑΑ Πικερμίου (III)

Την Τρίτη 17-6-2025 κατά την συνεδρίαση του Κοινοτικού Συμβουλίου του Πικερμίου συζητήθηκε το απαράδεκτο καθεστώς, που έχει παγιωθεί πλέον στο Πικέρμι, με τα αποθετήρια μπάζων που δημιουργούνται ανεξέλεγκτα στην λεγόμενη ΖΑΑ Πικερμίου (βλ. 27-2-2025, 19-6-2025). Κατά τη συζήτηση ανακοινώθηκε ότι το Κ.Σ. Πικερμίου θα στείλει επιστολή καταγγελίας της ασύδοτης μπαζοκατάστασης προς τους αρμόδιους θεσμικούς φορείς. Είναι αξιοσημείωτο και προφανώς δεν πέρασε απαρατήρητο ότι ένας κοινοτικός σύμβουλος ζήτησε η επιστολή να συζητηθεί «κεκλεισμένων των θυρών»...

Την επόμενη μέρα, Τετάρτη 18-6-2025, και ενώ είχε προηγηθεί επιτόπιος έλεγχος σε αποθετήριο που λειτουργούσε από τον Γενάρη, ένα νέο αποθετήριο δημιουργήθηκε σε κοντινή δυσπρόσιτη έκταση με πυκνή βλάστηση. Ποιος ελέγχει; Ποιος αδειοδοτεί; Ο Δήμος Ραφήνας αδιαφορεί. Η προστασία της φύσης δεν ήταν ποτέ στις στοχεύσεις του. Κράτος εν κράτει, λοιπόν, οι εργολάβοι και οι υπεργολάβοι τους!

Τετάρτη 18-6-2025: Μπάζα εκφορτώνονται στον χωματόδρομο και αρχίζει το μπάζωμα.

ΜπαΖΑΑ Πικερμίου (II)

Εχουμε ήδη αναφερθεί στο παρελθόν (βλ. 27-2-2025) στην ασύδοτη μπαζοκατάσταση που επικρατεί στην περιοχή της ΖΑΑ Πικερμίου. Εδώ και χρόνια το Πικέρμι μετατρέπεται σταδιακά σε αποθετήριο μπάζων, σε ένα απέραντο μπαζοχώρι —με τις επιπτώσεις που συνεπάγονται για τα φυσικά οικοσυστήματά του και τους ανθρώπους— χωρίς κανέναν έλεγχο από την παντελώς απούσα αρμόδια δημοτική διοίκηση της Ραφήνας.

Παραθέτουμε, ενδεικτικά, μερικές φωτογραφίες του μπαζοχωριού [κλικάρετε στις λεζάντες για να δείτε τις θέσεις των αποθετηρίων] :

Εργοτάξιο χωματουργικής επεξεργασίας, συνεχούς λειτουργίας.

Το λαχίδι που έγινε χωμάτινος “διάδρομος προσγείωσης”.

Το δούλεμα πάει σύννεφο

Δημοσιεύτηκε στις 30-12-2024 το πόρισμα της Περιφέρειας Αττικής σχετικά με την καταγγελία μας για την ακαταλληλότητα του χώρου που επέλεξε ο Δήμος Ραφήνας για την εναπόθεση και επεξεργασία των καμένων του Πικερμίου από την πυρκαγιά της 11ης-12ης Αυγούστου 2024. To Διαβιβαστικό της Προσωρινής Εκθεσης Ελέγχου της αρμόδιας υπηρεσίας της Περιφέρειας Αττικής βρίσκεται αναρτημένο στην ιστοσελίδα της Περιφέρειας Αττικής. Υπενθυμίζουμε ότι η καταγγελία έχει κατατεθεί από τις 13-9-2024, πριν καν ξεκινήσουν οι εργασίες εναπόθεσης των καμένων στον χώρο, και πέρασαν 3½ (τρεισήμιση!) μήνες για να δημοσιευτεί κάποιο πόρισμα. Στο μεταξύ και μέχρι να ξεκινήσει η εναπόθεση και επεξεργασία των καμένων μεσολάβησαν διάφορες “διορθώσεις” των σχετικών αποφάσεων του Δήμου. Το χρονικό αυτών των “διορθώσεων” περιγράφεται στο άρθρο μας «Έτσι (μας) δουλεύει ο Δήμος Ραφήνας».

Διαβάζοντας την Προσωρινή Εκθεση Ελέγχου της υπηρεσίας που διενέργησε την «έκτακτη αυτοψία [σ.σ. ή αυτοψίες;] μερικού ελέγχου» προκύπτουν αβίαστα κάποια συμπεράσματα. Η διοίκηση “δουλεύει” θρασύτατα τους πολίτες. Η υπηρεσία συνέταξε πόρισμα χωρίς να έχει εντοπίσει τον χώρο! Παραθέτουμε μερικές σύντομες διαπιστώσεις της αυτοψίας, όπως καταγράφονται στην Προσωρινή Εκθεση Ελέγχου, σε αντιπαραβολή με δικό μας φωτογραφικό υλικό και βίντεο από τον πραγματικό χώρο εναπόθεσης και επεξεργασίας των καμένων.

«Κατά την αυτοψία... δεν διαπιστώθηκε περιβαλλοντική υποβάθμιση...

...βρέθηκε πολύ μικρή ποσότητα καμένων φυτικών αποβλήτων

Ακαταλληλότητα διαχείρισης, ακαταλληλότητα διαχειριστών

Το ζήτημα της ακαταλληλότητας του χώρου επεξεργασίας των καμένων της Διώνης επανέφερε με ερώτησή του στο Δημοτικό Συμβούλιο της Τετάρτης 18 Σεπτέμβρη ο δημοτικός σύμβουλος της Λαϊκής Συσπείρωσης, Παναγιώτης Ευαγγέλου.

Οι μη απαντήσεις, οι παραποιήσεις και οι υπεκφυγές ήταν η στάση της διοίκησης του Δήμου, μέσω του αντιδήμαρχου (τεχνικών υπηρεσιών) Κωνστ. Ξηντάρα. Ακολουθεί μια γεύση από το επίπεδο διεξαγωγής της συγκεκριμένης “συζήτησης”, αλλά και γενικά των δημοτικών συμβουλίων της Ραφήνας.

1. Για να αντικρούσει την ακαταλληλότητα του χώρου λόγω της ίδιας της γεωμετρίας του επιλεχθέντος γεωτεμαχίου, ο αντιδήμαρχος αμφισβήτησε ότι αυτό έχει πλάτος 7,5 μ. ισχυριζόμενος ότι «έχει τουλάχιστον 20 μ. πλάτος κι αν δεν είναι 20 μ. είναι 18 μ.» Αμφισβήτησε ομοίως ότι έχει μήκος 1.250 μ. λέγοντας ότι «δεν είναι 1.250 μ. σε καμία περίπτωση!».

Ομως, οποιοσδήποτε ανατρέξει στην ιστοσελίδα του Κτηματολογίου και αναζητήσει εύκολα το ΚΑΕΚ 051233004352 του γεωτεμαχίου, που μισθώνεται με την απόφαση 135/30-8-2024 του Δ.Σ., θα διαπιστώσει ότι πρόκειται για ένα στενότατο ορθογώνιο παραλληλόγραμμο μήκους περίπου 1.250 μ. και πλάτους περίπου 7 μ. (μπορεί και λιγότερο!). Αρκεί να χρησιμοποιήσει τα τεχνικά εργαλεία μέτρησης αποστάσεων της ιστοσελίδας του Κτηματολογίου.

2. Για την ακαταλληλότητα του χώρου λόγω της εγγύτητάς του με τους εντός σχεδίου οικισμούς και την πλησιέστερη εκτός σχεδίου κατοικία, ο αντιδήμαρχος περιορίστηκε να σχολιάσει μόνο την παραπάνω κατοικία λέγοντας ότι «οικισμός δεν υπάρχει, υπάρχουνε σπίτια [...] αλλά δεν είναι οικισμός». Σαν να αμφέβαλλε κανείς. Κλασική τακτική αποφυγής της ουσίας του θέματος, που εν προκειμένω είναι η εγγύτητα με το Πικέρμι, την Καλλιτεχνούπολη, τη Διώνη και τις κατοικίες εκτός σχεδίου στον Παλαιό Μύλο. Ο αντιδήμαρχος τεχνικών υπηρεσιών αγνοεί τα τεχνικά εργαλεία μέτρησης της εγγύτητας που παρέχει η ιστοσελίδα του Κτηματολογίου;

Καταγγελία για ακαταλληλότητα του χώρου εναπόθεσης καμένων

Σε συνέχεια των ζητημάτων που άνοιξε το άρθρο μας “Η τέταρτη ταφή του ρέματος Μπάκα”, δημοσιεύουμε τις καταγγελίες προς το Σώμα Επιθεωρητών Περιβάλλοντος [α.π. 97673/5300/12-9-2024] και προς την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής [α.π. 64268/13-9-2024] για την ακαταλληλότητα του χώρου εναπόθεσης και επεξεργασίας (θρυμματισμού) των καμένων της Διώνης από την πυρκαγιά “Βαρνάβα-Χαλανδρίου”.

Θέμα: Ακαταλληλότητα χώρου εναπόθεσης και επεξεργασίας (θρυμματισμού) των καμένων της πυρκαγιάς της 12ης Αυγούστου 2024.

Κυρίες/Κύριοι,

Σας γνωρίζουμε τα ακόλουθα σχετικά με την επιλογή από τον Δήμο Ραφήνας-Πικερμίου του χώρου επεξεργασίας (θρυμματισμού) των καμένων της Διώνης Πικερμίου από την πυρκαγιά της 12ης Αυγούστου 2024.

Ακαταλληλότητα χώρου λόγω κινδύνου για τη δημόσια υγεία

Το Δημοτικό Συμβούλιο Ραφήνας-Πικερμίου —σε πλήρη αναντιστοιχία με τις προδιαγραφές της Τεχνικής Μελέτης 24/2024 [Δημοτική Επιτροπή απόφ. 255/2024 και 259/2024] του έργου επεξεργασίας των καμένων, που όριζε ότι «ενδεικτική απόσταση [από κατοικίες] του χώρου συγκέντρωσης των καμένων είναι τα 5 χλμ.»— ψήφισε στις 30/8/2024 την ενοικίαση του γεωτεμαχίου με ΚΑΕΚ 051233004352 στην περιοχή της λεγόμενης “ΖΑΑ Πικερμίου”, για τη μεταφορά, συγκέντρωση και επεξεργασία (θρυμματισμό) καμένων, παρότι το γεωτεμάχιο δεν πληρεί την ανωτέρω βασική προϋπόθεση. Παρόλα αυτά ο χώρος κρίθηκε «κατάλληλος λόγω της απομακρυσμένης θέσης του από τον οικιστικό ιστό της Κοινότητας Πικερμίου και του γεγονότος ότι λόγω της θέσης αυτής δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε όχληση από τις εργασίες που θα πραγματοποιούνται εντός αυτού» [Δημοτικό Συμβούλιο απόφ. 135/2024]. Όμως στην πραγματικότητα το γεωτεμάχιο απέχει περίπου 120 μ. από την πλησιέστερη κατοικία, 550 μ. από τον οικισμό του Πικερμίου, 600 μ. από τον οικισμό της Καλιτεχνούπολης και 900 μ. από τον πυρόπληκτο οικισμό της Διώνης Πικερμίου. Επομένως, κατά την επεξεργασία θα αιωρούνται στην ατμόσφαιρα επικίνδυνα σωματίδια καμένης ύλης, τα οποία παράγονται από τον θρυμματισμό των καμένων κλάδων και κορμών και τα οποία είναι επιβλαβή για την υγεία των κατοίκων της περιοχής, πολλώ δε μάλλον που η διαδικασία αυτή θα διαρκέσει επί μακρόν (4 μήνες με πιθανή παράταση σύμφωνα με την απόφαση).

Ακαταλληλότητα χώρου λόγω παραβίασης της προστασίας του περιβάλλοντος

Γιάννης Μανέτας: συνέντευξη στον Γιάννη Μουρατίδη

Στο βίντεο που ακολουθεί μπορείτε να γνωρίσετε τον Γιάννη Μανέτα μέσα από τη συνέντευξη που έδωσε στον Γιάννη Μουρατίδη* με αφορμή τα βιβλία «Τι θα έβλεπε η Αλίκη στη χώρα των φυτών» και «Περί φυτών αφηγήματα».

Περιβαλλοντική καταστροφή: αιτίες και διέξοδος

Περιβαλλοντική καταστροφή: αιτίες και διέξοδος

Αντώνης Ραλλάτος*

---

Οι ηθικοί αυτουργοί ενός διαρκούς πολιτικού εγκλήματος επιδιώκουν να πείσουν τα λαϊκά στρώματα ότι «ξυπνούν και κοιμούνται» με στόχο την προστασία του περιβάλλοντος.

Οι επιλογές όλων των τελευταίων κυβερνήσεων στους τομείς της ενέργειας, του περιβάλλοντος, των δασών, των χρήσεων γης αποκαλύπτουν ότι, όσο κι αν προσπαθούν να το κρύψουν, η κυβέρνηση της Ν.Δ. και η προηγούμενη του ΣΥΡΙΖΑ έχουν κοινή στρατηγική που βρίσκεται στον αντίποδα των λαϊκών αναγκών.

Το παράδειγμα των δασών είναι αποκαλυπτικό και φωτίζει τις εντυπωσιακές αντιφάσεις λόγων και έργων των αστικών κυβερνήσεων. Ενώ μιλούν για «προστασία» του περιβάλλοντος διαχρονικά:

- Διευκολύνουν την αδειοδότηση έργων ΑΠΕ ακόμα και σε προστατευόμενες περιοχές, αρχαιολογικούς χώρους, που οδηγούν σε περιβαλλοντική καταστροφή των βουνών και σε τεράστια επιβάρυνση των λαϊκών στρωμάτων από την ακριβότερη ηλεκτρική ενέργεια.

- Υλοποιούν την ίδια καταστροφική δασική πολιτική, διατηρώντας και προωθώντας το σύνολο του υφιστάμενου νομικού πλαισίου που εντείνει την εμπορευματοποίηση της δασικής γης και προώθηση επενδύσεων στα δάση.

Οι συνένοχοι για την καταστροφή δασών και περιβάλλοντος

Οι συνένοχοι για την καταστροφή δασών και περιβάλλοντος

Για μια ακόμα χρονιά, τα εργατικά-λαϊκά στρώματα τη Μέρα Περιβάλλοντος βλέπουν την κατάσταση των δασών να επιδεινώνεται. Κάθε χρόνο καταστρέφονται δάση, βουνά και παραλίες, ρυπαίνονται επιφανειακά και υπόγεια ύδατα, διαλύονται ολόκληρα οικοσυστήματα.

Την ίδια στιγμή, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ πρωταγωνιστούν σε μια διελκυστίνδα για το ποιος είναι ο προστάτης και ποιος ο καταστροφέας των δασών, ενώ και οι δύο είναι απολύτως συνυπεύθυνοι για την καταστροφή των δασικών οικοσυστημάτων.

Στο στόχαστρο τα δάση της Ελλάδας
Φαινομενικά, τα δάση καταστρέφονται από πυρκαγιές, πλημμύρες, ασθένειες, καταπατήσεις, οικοπεδοποιήσεις και από εγκατάλειψη. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για διάφορες όψεις εφαρμογής της αστικής δασικής πολιτικής.

Οιστρογόνες και Αγία Φανφάρα τραγουδάνε για την ΓΗ

Παγκόσμια Ημέρα ... "Περιβάντολου" ;

Σε πρόσφατη ανάρτηση του ιστολογίου έγινε αναφορά στον αδόκιμο όρο "περιβάντολο" που χρησιμοποιεί η διοίκηση του Δήμου Ραφήνας. Η σημερινή ημέρα, νομίζουμε ότι είναι κατάλληλη για να γίνει η αναγκαία διευκρίνηση και διασάφηση της χρήσης του όρου, μέσω μιας φωτογραφικής περιήγησης στο Πικέρμι.

---

Το "περιβάντολο" του Πικερμίου ...
(προσφορά του Δήμου Ραφήνας)

Οδός Επτανήσων & Πίνδου: δεξαμενή που εδώ και πολλά χρόνια είναι παρατημένη δίπλα από το ρέμα Δασαμάρι.

Αμεση απόσυρση του αντιπεριβαλλοντικού νομοσχεδίου με τίτλο «Εκσυγχρονισμός Περιβαλλοντικής Νομοθεσίας»

Συνυπογράφουμε στη διαδικτυακή συλλογή υπογραφών για την ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΣΥΡΣΗ του αντιπεριβαλλοντικού νομοσχεδίου Χατζηδάκη.

Το νομοσχέδιο με τίτλο «Εκσυγχρονισμός Περιβαλλοντικής Νομοθεσίας» που η κυβέρνηση ετοιμάζεται πυρετωδώς να φέρει προς ψήφιση σε μια πρακτικά κλειστή βουλή λόγω καραντίνας, δεν πρέπει να επιτρέψουμε να περάσει.

Το νομοσχέδιο αυτό, αν περάσει, θα αποτελέσει  ταφόπλακα για το περιβάλλον της χώρας μας, γιατί:

• Καταργεί την ουσία της προστασίας των περιοχών Natura 2000¹
• Εκθέτει σε κίνδυνο τις προστατευόμενες περιοχές, καταργώντας την αυτοτέλεια των Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών (ΦΔΠΠ)²
• Επιτρέπει την καταστροφή του περιβάλλοντος στο όνομα των κατά βούληση επενδυτικών σχεδίων, εκχωρώντας τον έλεγχο των μελετών (ΜΠΕ) σε ιδιώτες και επιβάλλοντας ασφυκτικές προθεσμίες για γνωμοδοτήσεις των υπηρεσιών³
• Προωθεί την αλόγιστη επέκταση των βιομηχανικών ΑΠΕ, κυρίως των αιολικών, που έχουν ήδη προκαλέσει υποβάθμιση του περιβάλλοντος και οικονομική επιβάρυνση των καταναλωτών για την εξασφάλιση υπερκερδών των επενδυτών⁴
• Νομιμοποιεί τα αυθαίρετα εντός δασικών εκτάσεων και κατά περίπτωση εντός υγροτόπων και ρεμάτων⁵
• Απλοποιεί τις διαδικασίες διαχείρισης στερεών αποβλήτων και δε λαμβάνει μέτρα κατά της υποβάθμισης των ρεμάτων από την ανεξέλεγκτη διάθεση αστικών και βιομηχανικών λυμάτων μέσα σε αυτά⁶
• Παραβιάζει Συνταγματικές διατάξεις, Ευρωπαϊκές οδηγίες και Διεθνείς συμβάσεις⁷

Το περιβάλλον στο στόχαστρο εν μέσω πανδημίας

Η κυβέρνηση σχεδιάζει την κατάθεση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Περιβάλλοντος για την αλλαγή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας στη χώρα μας, σε μια πρακτικά κλειστή Βουλή, σπάζοντας τη διακομματική συμφωνία να μην κατατεθούν νομοσχέδια αυτή την περίοδο παρά μόνο όσα αφορούν τον κορωνοϊό. Το νομοσχέδιο που ονομάστηκε… «Εκσυγχρονισμός Περιβαλλοντικής Νομοθεσίας», μόνο εκσυγχρονισμό δεν αποτελεί. Αντίθετα, προβλέπει μεταξύ άλλων:

α) Επιτάχυνση/διευκόλυνση της διαδικασίας περιβαλλοντικής αδειοδότησης (αφορά όλα τα έργα που απαιτούν Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων όπως ανεμογεννήτριες, ΧΥΤΑ/Υ, εξορύξεις, ρέματα κ.ά.),

β) Διάλυση των φορέων διαχείρισης προστατευόμενων περιοχών τους οποίους από ανεξάρτητους φορείς τους εντάσσει στο υπουργείο Περιβάλλοντος με αποτέλεσμα ο γνωμοδοτικός τους ρόλος να είναι κατευθυνόμενος από την εκάστοτε πολιτική ηγεσία,

Κοινή τοποθέτηση Περιβαλλοντικών Οργανώσεων επί του αναμενόμενου νομοσχεδίου για περιβαλλοντικά ζητήματα

Με αφορμή τις πρόσφατες ανακοινώσεις του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Κ. Χατζηδάκη, στο πλαίσιο προγραμματισμένης συνάντησης με τις περιβαλλοντικές οργανώσεις, σχετικά με την προετοιμασία ενός νέου νόμου-πλαισίου για το περιβάλλον με αντικείμενο νέες ρυθμίσεις που θα αφορούν την περιβαλλοντική αδειοδότηση, τις προστατευόμενες περιοχές, τις οικιστικές πυκνώσεις και τους δασικούς χάρτες, οι περιβαλλοντικές οργανώσεις ΑΝΙΜΑ, Αρκτούρος, ΑΡΧΕΛΩΝ, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης, Εταιρεία Προστασίας Πρεσπών, Μεσόγειος SOS, Καλλιστώ, Greenpeace, MEDASSET, WWF εξέδωσαν την ακόλουθη κοινή ανακοίνωση:

Προβολή ντοκιμαντέρ & πολιτικό καφενείο για το περιβάλλον

Προβολή ντοκιμαντέρ ELDORADO — ο αγώνας για τις Σκουριές και πολιτικό καφενείο σχετικά με το περιβάλλον και τα ζητήματα της επικαιρότητας.

Πέμπτη 31 Οκτωβρίου 2019 στις 20:00,
στον Αυτοδιαχειριζόμενο Κοινωνικό Χώρο
της Ανοιχτής Συνέλευσης Κατοίκων Αγ. Παρασκευής
(Δημοκρατίας 2 και Αγίας Τριάδος 23)

Πηγή: Αναρχική Συλλογικότητα στα Β/Α "Apriori"

Ο καπιταλισμός καταστρέφει τον Αμαζόνιο

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα ΚΟΝΤΡΑ

Ο Αμαζόνιος συνεχίζει να φλέγεται, ενώ τα στοιχεία που έχουν δοθεί στη δημοσιότητα σχετικά με την καταστροφή του τροπικού δάσους του είναι ακόμα συγκεχυμένα άρα και μη ασφαλή. Παρολαυτά, είναι σίγουρο ότι η καταστροφή που έχει υποστεί από τις φετινές πυρκαγιές ένας από τους σημαντικότερους πνεύμονες του πλανήτη είναι τεράστια. Μια διαδικασία, αυτή των πυρκαγιών, που κανονικά δίνει ζωή στο δάσος ανανεώνοντάς το, σε συνδυασμό με τις έτσι κι αλλιώς ανεξέλεγκτες καπιταλιστικές δραστηριότητες στις παρυφές και στην καρδιά του, δημιουργεί συνθήκες τεράστιας καταστροφής, σπρώχνοντας την κοινωνία όλο και πιο γρήγορα σε έναν περιβαλλοντικό εφιάλτη.

Οι πρόσφατες αλλαγές στη βραζιλιάνικη νομοθεσία από τον ακροδεξιό Μπολσονάρου, που ευνοούν την αποψίλωση του τροπικού δάσους και τη μετατροπή του σε βοσκοτόπια για βοοειδή και γεωργική γη για την παραγωγή γενετικά τροποποιημένης σόγιας, είναι η κορυφή του παγόβουνου, ο πυρήνας των αιτιών της καταστροφής του Αμαζονίου, που είναι διαχρονική. Πλάι σε αυτές, οι εξορύξεις χαλκού, σιδήρου, χρυσού και άλλων μετάλλων ευθύνονται σε ένα ποσοστό που φτάνει σχεδόν το 10% για την αποψίλωση του τροπικού δάσους, σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου του Βερμόντ. Επίσης, η νομιμοποίηση μια μεγάλης γκάμας ζιζανιοκτόνων, που μέχρι πρότινος ήταν απαγορευμένα, έχει προκαλέσει το θάνατο 500 εκατομμυρίων μελισσών μόνο το τελευταίο τρίμηνο! Οσοι γνωρίζουν τον κύκλο της γονιμοποίησης των φυτών μπορούν να καταλάβουν τη σημασία αυτού του γεγονότος.

Περιοχή του Αμαζονίου: Πίσω από το οικολογικό έγκλημα υπάρχουν ισχυρά καπιταλιστικά συμφέροντα

Την ώρα που οι πυρκαγιές στον Αμαζόνιο συνεχίζονται, αποτεφρώνοντας χιλιάδες στρέμματα παρθένου τροπικού δάσους, η αντιδραστική κυβέρνηση της Βραζιλίας του Ζαΐρ Μπολσονάρο διαπληκτίζεται με το G7 (την ομάδα των 7 πιο αναπτυγμένων καπιταλιστικών χωρών στον κόσμο — ΗΠΑ, Καναδάς, Βρετανία, Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Ιαπωνία και η ΕΕ) για την έτσι κι αλλιώς υποκριτική προσφορά 20 εκατομμυρίων δολαρίων για την προστασία και αποκατάσταση του Αμαζονίου. Μάλιστα, ο Μπολσονάρο προβάλλει και διάφορες προσβολές που αντάλλαξαν με τον Γάλλο Πρόεδρο Εμ. Μακρόν, που τον κάλεσε να ανακαλέσει ως προϋπόθεση για να δεχτεί τη βοήθεια. Επί της ουσίας, πρόκειται για μια ενδοαστική διαμάχη, που όχι μόνο δεν έχει σχέση με την προστασία του σημαντικού οικοσυστήματος του Αμαζονίου και του περιβάλλοντος —αυτό άλλωστε δεν θα μπορούσε να προκύψει από τους εκπροσώπους των καπιταλιστών— αλλά επιβεβαιώνει ότι αυτό που παίζεται και σε αυτή την περιοχή του πλανήτη είναι μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα που έχουν έρθει στο προσκήνιο.

Η διαμάχη εκφράστηκε και με μηνύματα ειρωνικού χαρακτήρα, όπως αυτό που εξέφρασε ο Ονίξ Λορενζόνι, γενικός γραμματέας της βραζιλιάνικης προεδρίας, που είπε: «Ευχαριστούμε, αλλά τα μέσα αυτά ίσως να είναι πιο προσήκον να διατεθούν για την αναδάσωση της Ευρώπης», ή ότι «ο Μακρόν, που δεν μπόρεσε καν να αποτρέψει μια προβλέψιμη πυρκαγιά σε μια εκκλησία που αποτελεί μέρος της παγκόσμιας κληρονομιάς της ανθρωπότητας (σ.σ. Παναγία των Παρισίων), θέλει να μας κάνει μαθήματα για τη χώρα μας;».

Έχουμε νέα: η Μεγαλόχαρη άργησε μια μέρα

Ελένη Παγκαλιά

Σήμερα είναι μεγάλη γιορτή και σε όλη την Ελλάδα γιορτάζουν την Παναγία με πανηγύρια, ψητά και χορούς. Τα περισσότερα από αυτά τα δρώμενα μάς φέρνουν στο μυαλό το echo του αρμονίου της ορχήστρας που είναι ανεβασμένη στο πάλκο, ενώ κάποιοι και κάποιες ψάχνουν από «πηγές» το καλό το πανηγύρι που παίζει η αυθεντική ορχήστρα με τα σωστά νησιώτικα, δημοτικά ή κρητικά. Όχι απαραίτητα για να γιορτάσουμε την Παναγία, αλλά για να γιορτάσουμε γενικώς. Να βρούμε αφορμή να χορέψουμε, να πιούμε, να έρθουμε σε επαφή με τα χωριά και την ύπαιθρο, να ξεφαντώσουμε γνήσιοι/ες βάκχες και βακχίδες σα να μη υπάρχει η άλλη μέρα, σα να μην υπάρχουν οι επόμενες μέρες που όλα αυτά γίνονται μια περασμένη εικόνα στο story που ανεβάσαμε και επιστρέφουμε στη μη-διονυσιακή (ούτε και απολλώνια όμως) καθημερινότητα. Κι έπειτα, επιστρέφουμε σε μια καθημερινότητα που έχει καθυποτάξει τη ζεύξη διονυσιακού και απολλώνιου και αντί να γεννά τραγωδίες που μιλούν στη σκέψη, το σώμα και την ψυχή, όπως ας πούμε τα έργα που γράφονταν στην αρχαία Ελλάδα σύμφωνα με τον Νίτσε, γεννά τραγωδίες έργων που το μυαλό ίσως μπορεί να επεξεργαστεί αλλά το σώμα και η ψυχή αρνούνται.

Κι έτσι, μετά το περσινό καλοκαίρι, όπου η Μεγαλόχαρη δεν έκανε το θαύμα της και δεν έσωσε τους ανθρώπους, τα ζώα και τη φύση από την καταστροφή και τον θάνατο, έρχεται το φετινό καλοκαίρι, όπου η ίδια (ή μήπως κάποια άλλη;) Μεγαλόχαρη επίσης απέχει από θαύματα και αφήνει μέχρι στιγμής ζώα και φύση στο έλεος αυτής της —με καινούργιους όρους— τραγωδίας που βιώνουμε εν μέσω του συστήματος που μας γεννά. Και, φυσικά, η μομφή δεν ανήκει σε καμία Μεγαλόχαρη και σε καμιά πίστη κανενός ανθρώπου. Ανήκει σε όσους γνωρίζοντες τι προκαλεί την καταστροφή επικαλούνται θαύματα και ξωτικά για να αποδώσουν αλλού τις ευθύνες. Αφού πρώτα μας έχουν πείσει για το μεγαλειωδέστερο των θαυμάτων, αυτό της ανάπτυξης.

Τα ρέματα και η διασύνδεση του πολεοδομικού ιστού με το φυσικό περιβάλλον

Τα ρέματα (ή υδάτινα ρεύματα επί το ορθότερο) αποτελούν διεξόδους του επιφανειακού νερού της βροχής προς τη θάλασσα (φυσικό αντιπλημμυρικό σύστημα). Από γεωλογικής άποψης διαμορφώνουν το τοπίο μέσω της αποσαθρωτικής και της αποθετικής δράσης τους. Όμως τα ρέματα δεν αποτελούν απλά ένα γεωλογικό ή ένα υδραυλικό φαινόμενο μόνο. Αποτελούν υγροτόπους, στους οποίους η διατήρηση του πρασίνου στηρίζει και προσφέρει καταφύγιο σε αρκετά είδη μικροπανίδας. Επηρεάζουν το κλίμα των περιοχών που διασχίζουν (καθιστώντας το ηπιότερο ρυθμίζοντας την υγρασία και τη θερμοκρασία ενώ παράλληλα δρουν και ως αεραγωγοί). Παρουσιάζουν αντιρρυπαντική δράση στην ατμόσφαιρα (κατακρατώντας σκόνη και άλλους ρύπους, μειώνοντας το θόρυβο και εμπλουτίζοντάς την με οξυγόνο). Τέλος, από πολεοδομική σκοπιά, διαχωρίζουν τις χρήσεις γης, διασφαλίζοντας ελευθέρους χώρους και χώρους πρασίνου, συμβάλλοντας έτσι στη βελτίωση της αισθητικής του ευρύτερου τοπίου.

Ερημοποίηση... η ασυνόδευτη

Ερημοποίηση είναι η διαδικασία ακραίας, συνήθως μη αναστρέψιμης σε βιοκλιματικά ξηροθερμικές περιοχές, υποβάθμισης της γης
[EUROKINISSI/ΘΑΝΑΣΗΣ ΚΑΛΛΙΑΡΑΣ]

Συντάκτης: Ελένη Καπετανάκη-Μπριασούλη*

Αποφάσισαν να τη θυμούνται στις 17 Ιουνίου, την ημέρα που τα Ηνωμένα Έθνη ψήφισαν στο Παρίσι τη Διεθνή Σύμβαση για την Καταπολέμηση της Ερημοποίησης και της Ξηρασίας το 1994. Είκοσι δύο χρόνια μετά, και 20 χρόνια από την έναρξη εφαρμογή της Σύμβασης (1996), η ερημοποίηση παραμένει μια σημαντική περιβαλλοντική, οικονομική και κοινωνική απειλή παγκόσμια και περιλαμβάνεται στους αναθεωρημένους Στόχους Αειφορικής Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών (Νο.15) γιατί κάτω στη γη είναι …ασυνόδευτη.

Ερημοποίηση είναι η διαδικασία ακραίας, συνήθως μη αναστρέψιμης σε βιοκλιματικά ξηροθερμικές περιοχές, υποβάθμισης της γης που συνεπάγεται απώλεια της βιολογικής και οικονομικής παραγωγικότητας της. Χωρίς έδαφος και νερό, ισχυρά αλληλένδετους κρίσιμους πόρους, η γη παύει να προσφέρει τις υπηρεσίες της: προστασία από την υπερθέρμανση, διατήρηση αποθεμάτων νερού, θρεπτικών ουσιών, βιοποικιλότητας και φυτοκάλυψης. Έτσι τίθεται σε κίνδυνο η εξασφάλιση τροφής, νερού, ζωοτροφών, πρώτων υλών, ενέργειας και ευημερίας στα δισεκατομμύρια που κατοικούν και θα κατοικούν τη γη ανεξαρτήτως είδους, φύλου, ηλικίας, εισοδήματος και κοινωνικής τάξης.

Φόρουμ: Ευημερία χωρίς Ανάπτυξη, Πολυτεχνείο Αμφ. Γκίνη, 20-22 Φεβρ. 2015

Φόρουμ - Πολιτικό εργαστήρι: "Ευημερία χωρίς ανάπτυξη: προτάσεις για έναν άλλο κόσμο από κοινού".
Δημιουργία ενός προγραμματικού πλαισίου πολιτικής και κοινωνικής παρέμβασης
Πολυτεχνείο, αμφιθέατρο Γκίνη,
20-22 Φεβρουαρίου 2015.

Στόχος του φόρουμ - πολιτικού εργαστηρίου είναι η δημιουργία ενός συνεκτικού και περιεκτικού πλαισίου, συγκεκριμένων και εφαρμόσιμων προτάσεων για τη δημιουργία μιας άλλης κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής πραγματικότητας, εδώ και τώρα.

Θα επιδιώξουμε να συνθέσουμε την κινηματική και ερευνητική εμπειρία των τελευταίων ετών μέσα από τη διαμόρφωση προτάσεων για ένα εναλλακτικό μοντέλο κοινωνικής, παραγωγικής και πολιτικής ανασυγκρότησης και οργάνωσης, για ένα άλλο τρόπο ζωής, απαγκιστρωμένο από το δόγμα της αέναης οικονομικής ανάπτυξης και του καταναλωτισμού, από το κλασσικό μοντέλο δηλαδή του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού όπως το γνωρίζουμε.

Το κυρίαρχο πολιτικό και οικονομικό σύστημα επιβάλει την λογική ότι δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική πέρα από το υπάρχον μοντέλο του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού, των ελεύθερων αγορών, της λιτότητας και της χρηματο-τραπεζικής ηγεμονίας, που έχει καταστρέψει το περιβάλλον και τις κοινωνίες.