Από το Δασαμάρι στους βιότοπους της Ραφήνας και της Αρτέμιδας...

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

Αθήνα, 8.3.2015

Την προγραμματισμένη της εξόρμηση, ενημέρωσης για περιβαλλοντικά ζητήματα στην περιοχή Πικερμίου, Ραφήνας και Αρτέμιδας, πραγματοποίησε το Σάββατο 7 Μαρτίου η Συντονιστική Γραμματεία της Περιφερειακής Οργάνωσης Αττικής, συνοδεία μελών του κόμματος και των επιστημονικών συμβούλων του βουλευτή Γ. Δημαρά.

Η ομάδα των Οικολόγων Πράσινων συναντήθηκε με συλλογικότητες της περιοχής - «Δασαμάρι SOS», «Εξωραϊστικός Σύλλογος Νηρέας» - επισκέφθηκε περιοχές ιδιαίτερης οικολογικής αξίας που απειλούνται από καταστρεπτικές παρεμβάσεις, συζήτησε τις σχετικές προβληματικές και παρέλαβε υλικό το οποίο θα προωθήσει στο Υπουργείο Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας.

Συγκεκριμένα:

α. Εξόρμηση στο «Δασαμάρι»: Το «Δασαμάρι» είναι καμένη δασική έκταση, κοντά στο Ντράφι Πεντέλης, που τέθηκε προς πώληση σε ξένους επενδυτές μέσω διαδικτύου. Στην περιοχή έχουν ήδη χτιστεί 14 αυθαίρετα. Σε επερώτηση βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ οι αρμόδιες αρχές καθησύχασαν όσους αγωνίζονται για το σταμάτημα της ξέφρενης οικοδόμησης δασικών εκτάσεων, διαβεβαιώνοντας για τον σεβασμό του δασικού τους χαρακτήρα. Αντίθετα το δασαρχείο αρνείται συστηματικά να απαντήσει στην επερώτηση των βουλευτών προκαλώντας εύλογες ανησυχίες για εκείνους που αγωνίζονται να προστατεύσουν τη φύση από τους καταπατητές. Ανησυχητική είναι επίσης και η πρόσφατη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Πικερμίου-Ραφήνας (Φεβρουάριος 2015) για έγκριση μελέτης οριοθέτησης οικισμών Δήμου Ραφήνας-Πικερμίου, που στερούνται νόμιμης έγκρισης, έτσι ώστε να υπαχθούν στις διατάξεις του καταστρεπτικού Ν. 3889/2010 παράλληλα με την άρση της αναδάσωσης στην περιοχή.

Η Σ.Γ. της Περιφερειακής Οργάνωσης Αττικής Οικολόγων Πράσινων προσκαλεί τις δημοτικές αρχές να μην ενδώσουν στα σχέδια των καταπατητών και καλεί το δασαρχείο να ανταποκριθεί στην επερώτηση των βουλευτών. Παράλληλα, προγραμματίζει δενδροφύτευση στην περιοχή για την προστασία από την υπερβόσκηση, το κυνήγι και τους αυτοσχέδιους αγώνες με μηχανές που αποτελούν και τις βασικές αιτίες της δραματικής καθυστέρησης επανάκαμψης στην φυσική της κατάσταση.

Ανησυχητική υποβάθμιση του περιβάλλοντος στο νέο κυβερνητικό σχήμα

Η ανακοίνωση της σύνθεσης της νέας Κυβέρνησης και ειδικότερα του γιγάντιου Υπουργείου Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας δημιουργεί μια έντονη ανησυχία και δείχνει στοιχεία ενός απρόσμενου αναχρονισμού πολλών δεκαετιών, όταν το περιβάλλον ήταν πολιτικά και διοικητικά «στριμωγμένο» σε υπουργεία που έδιναν προτεραιότητα σε ανταγωνιστικούς προς το περιβάλλον παραγωγικούς ή κατασκευαστικούς τομείς και λόμπι. Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις εκφράζουν την ανησυχία τους για την ενδεχόμενη απώλεια σημαντικών περιβαλλοντικών κεκτημένων, τα οποία τα τελευταία χρόνια εξασφάλιζαν μια σχετική ανεξαρτησία της περιβαλλοντικής πολιτικής από τις παραγωγικές δραστηριότητες με τον σαφή διοικητικό διαχωρισμό των αδειοδοτούμενων από τους αδειοδοτούντες, και μακριά από κάθε συντεχνιακή λογική.

Θέση των περιβαλλοντικών οργανώσεων είναι πως ένα ισχυρό Υπουργείο Περιβάλλοντος αποτελεί την απαραίτητη βάση πάνω στην οποία μπορεί να οικοδομηθεί μια σοβαρή περιβαλλοντική πολιτική. Το νέο κυβερνητικό σχήμα καταργεί τη βάση αυτή, η οποία σε ολόκληρη σχεδόν την Ευρώπη θεωρείται δεδομένη και αδιαπραγμάτευτη.

Στη σημερινή οικονομική συγκυρία είναι πιο επίκαιρη και επιτακτική παρά ποτέ η ανάγκη το Υπουργείο Περιβάλλοντος να λειτουργεί ως κεντρικός φορέας πολιτικής για την προστασία του φυσικού μας πλούτου ως κοινού αγαθού και εθνικού κεφαλαίου, την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, τη βελτίωση της ποιότητας ζωής και του οικιστικού περιβάλλοντος. Πρόκειται για έναν τομέα πολιτικής με μεγάλες δυνατότητες ανάπτυξης και καινοτομίας, ο οποίος όμως θα πρέπει να υπάγεται σε Υπουργείο με αντίστοιχο επιτελικό ρόλο. Πρόσφατο άλλωστε παράδειγμα ανυπαρξίας κυβερνητικού συντονισμού, το οποίο πρέπει να αντιμετωπιστεί οριζόντια και όχι με συγχωνεύσεις ή καταργήσεις, είναι η παράκαμψη του ΥΠΕΚΑ από το Υπουργείο Οικονομικών κατά τη διαμόρφωση του απαράδεκτου σχεδίου νόμου για τον αιγιαλό, πέρσι το καλοκαίρι.

Όπως εδώ και χρόνια υποστηρίζουν πολλές περιβαλλοντικές οργανώσεις, το περιβάλλον ως αντικείμενο πολιτικής και διοικητικής διαδικασίας ήταν πάντα πιεσμένο ανάμεσα σε πολιτικούς «κολοσσούς», όπως τα δημόσια έργα ή η ενέργεια. Και αν η ενέργεια είχε μεγαλύτερη λογική συνάφεια λόγω της επείγουσας ανάγκης αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής, στις πιέσεις τώρα προστίθενται η αγροτική ανάπτυξη και η βιομηχανία.

Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις ΑΝΙΜΑ, Αρκτούρος, Αρχέλων, Δίκτυο Μεσόγειος SOS, Ελληνική Εταιρεία Προστασίας της Φύσης, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, Καλλιστώ, MEDASSET και WWF Ελλάς θα ήθελαν σήμερα να βρίσκονται στην ευχάριστη θέση απλά να δώσουν συγχαρητήρια στον νέο Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και να ευχηθούν μια θητεία επωφελή για το περιβάλλον, την ποιότητα ζωής και τα κοινά. Η ανησυχητική όμως αυτή εξέλιξη φέρνει τις οργανώσεις στην ιδιαίτερα δύσκολη θέση να ξεκινήσουν την επαφή με τη νέα Κυβέρνηση, ζητώντας την ανάκληση της απόφασης για συμβολική και επί της ουσίας κατάργηση του Υπουργείου Περιβάλλοντος, η οποία ελήφθη παρά το ξεκάθαρα μεγάλο ενδιαφέρον της κοινωνίας για την προστασία του περιβάλλοντος.

Όπως υποδηλώνει ο τίτλος του νέου υπουργείου, το περιβάλλον πλέον φαίνεται να αντιμετωπίζεται ως παραγωγικός πόρος και όχι ως κοινό αγαθό προς βιώσιμη διαχείριση και προστασία για όλους. Η κατανομή πολιτικών αντικειμένων σε Υπουργεία δεν είναι ούτε συμβολικό ούτε και τυπικό θέμα. Είναι ζήτημα πολιτικής ουσίας, καθώς η εμπειρία από τα περιβαλλοντικά Υπουργεία του παρελθόντος δείχνει ότι είναι αδύνατος ο συντονισμός κάτω από τον ίδιο Υπουργό τομέων με άνιση οικονομική διάσταση, και συχνά αντικρουόμενους σκοπούς και προτεραιότητες, που υφίστανται ταυτόχρονα δυσανάλογες πιέσεις.

Επικοινωνία για περισσότερες πληροφορίες: Μαλαμώ Κορμπέτη, 2108228704, mkorbeti@ornithologiki.gr

Πηγή: Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία

Βραβείο στους... αυθαίρετους

Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ, τεύχος 1844 στις 24 Δεκεμβρίου 2014

Μπορεί ο Νίκος Ταγαράς και η πλειοψηφία των κυβερνητικών βουλευτών να έχουν πέσει σε βαθιά κατάθλιψη αφού δεν μπόρεσαν να περάσουν το σύνολο των δασοκτόνων διατάξεων που είχαν σκαρφιστεί, η αλήθεια είναι όμως ότι μπορούν να αντικρίσουν τους κάθε λογής αυθαίρετους στα μάτια. Και αυτό γιατί οι έστω και κουτσουρεμένες διατάξεις που ψηφίστηκαν, επιβραβεύουν τους καταπατητές και τους καταστροφείς των δασών, επιβραβεύουν στο όνομα της ανάπτυξης της χώρας τις αυθαίρετες επεκτάσεις των λατομείων.

Η άμεση αντίδραση των περιβαλλοντικών οργανώσεων με αιχμή το WWF Ελλάς που σε λιγότερο από δύο 24ωρα σάρωσαν στο Διαδίκτυο και κατάφεραν να συγκεντρώσουν κάπου 62.000 διαδικτυακές υπογραφές κατά του εκτρωματικού σχεδίου νόμου, οδήγησε τελικά το ΥΠΕΚΑ σε μερική οπισθοδρόμηση. Και αυτό γιατί ακόμα και βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας συνειδητοποίησαν ότι καλούνταν να βάλουν με την ψήφο τους ταφόπλακα στα δάση και τις δασικές εκτάσεις και διεμήνυσαν στον υπουργό αναπληρωτή ότι δεν θα ψηφίσουν το σχέδιο νόμου.

Η πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΚΑ, πάντως, έμεινε πιστή στη βασική αρχή της, που ορίζει ότι τα δάση είναι άχρηστες εκτάσεις όταν δεν μπορούν να αξιοποιηθούν και έδωσε μάχη προκειμένου να ικανοποιήσει όσο περισσότερους καταστροφείς των δασών μπορούσε μη προστατεύοντας τη δημόσια γη και τον φυσικό πλούτο της χώρας για τις επόμενες γενιές, όπως οι χιλιάδες των πολιτών απαιτούσαν.

Δασοκτόνες ρυθμίσεις

Οι αλλαγές που ο Νίκος Ταγαράς υποχρεώθηκε να κάνει είναι άκρως σημαντικές, αφού τελικά από το επίμαχο άρθρο 12 του νομοσχεδίου από τις 11 παραγράφους αποσύρθηκαν πέντε, οι 2, 3, 9, 10 και 11, και αναδιατυπωθήκαν δυο, οι 4 και 8.

Όμως οι παράγραφοι που παρέμειναν και εκείνες που αναδιατυπώθηκαν, επιφέρουν σαρωτικά καταστροφικές επιπτώσεις στα δάση και τις δασικές εκτάσεις, και συγκεκριμένα:

Οι εθνοσωτήρες σκοτώνουν τα δάση

Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ, τεύχος 1843 στις 18 Δεκεμβρίου 2014

Το «Π» παρουσιάζει συγκεντρωτικά όλες τις αλλαγές για τον δασικό πλούτο που έχουν ψηφιστεί στα χρόνια του μνημονίου εξυπηρετώντας συμφέροντα με ονοματεπώνυμο.

Την ίδια ώρα που η διαδικασία για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας και το παρασκήνιο για την εξεύρεση των προθύμων μονοπωλεί τα φώτα της δημοσιότητας, στη Βουλή για μια ακόμα φορά οι πάντα σε ετοιμότητα σωτήρες του έθνους με περισσή προθυμία θα ψηφίσουν ακόμα ένα σχέδιο νόμου που λεηλατεί τα δάση και τις δασικές εκτάσεις της χώρας στο όνομα συμφερόντων με ονοματεπώνυμο.

Για μια ακόμα φορά οι πρόθυμοι βουλευτές, χωρίς δεύτερη σκέψη, θα βάλουν την υπογραφή τους σε μη αναστρέψιμες πολιτικές που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην οριστική απώλεια δασικού πλούτου και στην επιβράβευση των αμετανόητων καταπατητών και αυθαιρετούχων.

Η κυβέρνηση και το αρμόδιο υπουργείο ΠΕΚΑ εμφανίζουν, ειδικά τα τελευταία δυο χρόνια, μια επικίνδυνη εμμονή η οποία εκδηλώνεται με συνεχή νομοθετήματα που έχουν αλλάξει δραματικά το καθεστώς προστασίας σε δεκάδες εκατομμύρια στρέμματα δάσους και δασικών εκτάσεων.

Το έωλο επιχείρημα που προβάλλουν είναι η δήθεν ανάπτυξη της χώρας και η δήθεν προσέλκυση επενδύσεων που θα δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίας. Σε αυτό το κεντρικό επιχείρημα προστίθενται και άλλα μικροκομματικής και πελατειακής λογικής αφού σε κάθε παράγραφο των άρθρων που έχουν ψηφιστεί, μεμονωμένα άτομα και ομάδες συμφερόντων πολιτών βλέπουν την υπόθεσή τους να λύνεται κατά παράβαση του Συντάγματος και της κοινής λογικής.

Η λεηλασία στα δάση και τις δασικές εκτάσεις δρομολογήθηκε μέσα από τουλάχιστον 6 νομοθετικές ρυθμίσεις ενώ το τελειωτικό χτύπημα δίνεται με το τελευταίο σχέδιο νόμου που κατέθεσε το ΥΠΕΚΑ στη Βουλή αλλά και με την πρόταση για την αναθεώρηση του Συντάγματος που παρουσίασε η Νέα Δημοκρατία.

Πρόταση αναθεώρησης που συμπεριλαμβάνει τη δραματική αλλαγή των προβλέψεων των άρθρων 24 και 117 προκειμένου να πέσει και το τελευταίο οχυρό προστασίας.

Το «Π» παρουσιάζει συγκεντρωτικά τις αλλαγές στη νομοθεσία για τα δάση και τις δασικές εκτάσεις που έχουν ψηφιστεί τα χρόνια του μνημονίου, το νέο εκτρωματικό σχέδιο νόμου του ΥΠΕΚΑ καθώς και τις προτάσεις της Ν.Δ. για την επί τα χείρω αλλαγή του Συντάγματος όσον αφορά την προστασία του περιβάλλοντος και του συγκριτικού πλεονεκτήματος της χώρας.

Μια θλιβερή καταγραφή της καταστροφής, που έγινε με την πολύτιμη βοήθεια του WWF Ελλάς και της άκρως κατατοπιστικής 10ης Έκθεσής του για την περιβαλλοντική νομοθεσία στην Ελλάδα.

Φρένο από τους πολίτες στην πλήρη καταστροφή των δασών

Η δυνατή φωνή 60.000 πολιτών στάθηκε εμπόδιο στα σχέδια του ΥΠΕΚΑ για ένα απολύτως καταστροφικό για τα δάση μας νομοσχέδιο. Μετά από την κινητοποίηση χιλιάδων πολιτών, μέσω της πρωτοβουλίας του WWF Ελλάς και της διεθνούς οργάνωσης Avaaz, αποσύρθηκαν ορισμένες από τις πλέον επικίνδυνες διατάξεις για τον δασικό μας πλούτο στο σχέδιο νόμου που ψηφίστηκε τελικά το Σάββατο 20 Δεκεμβρίου.

Το σ/ν του ΥΠΕΚΑ «Πράξεις εισφοράς σε γη και σε χρήμα - Ρυμοτομικές απαλλοτριώσεις και άλλες διατάξεις» ψηφίστηκε από τη Βουλή το Σάββατο 20 Δεκεμβρίου, αλλά η κοινωνία των πολιτών κατάφερε να υψώσει ένα ισχυρό ανάχωμα και να αναγκάσει την κυβέρνηση να αποσύρει τις περισσότερες από τις πλέον καταστροφικές για τα δάση μας διατάξεις. Βελτιώσεις επήλθαν και σε κάποιες άλλες διατάξεις που εν τέλει ψηφίστηκαν. Δυστυχώς, παρέμειναν κάποια ιδιαίτερα προβληματικά σημεία, με κορυφαίο αυτό που αφορά στη νομιμοποίηση παρανομιών.

Η εκστρατεία του WWF Ελλάς δεν θα είχε φέρει αποτέλεσμα χωρίς την πίεση που εκατοντάδες πολίτες άσκησαν με τηλεφωνήματα στα γραφεία των βουλευτών, με τις ερωτήσεις που κατέθεσαν μέσω της πλατφόρμας Vouliwatch, και βέβαια τις 60.000 και πλέον υπογραφές στο κάλεσμα της διεθνούς οργάνωσης Avaaz. Ιδιαίτερα σημαντικό, αν αναλογιστούμε ότι «αντίπαλος» ήταν ένα νομοσχέδιο που κατέβηκε χωρίς διαβούλευση και αντιμετωπίστηκε ως επείγον στη σκιά της παράλληλης βαριάς επικαιρότητας.

Το αποτέλεσμα αυτής της συλλογικής προσπάθειας, η οποία κορυφώθηκε την Παρασκευή (19/12) με την παράδοση του ψηφίσματος των πολιτών από το WWF Ελλάς και την Avaaz, ήταν να προκύψουν τροποποιήσεις και βελτιώσεις στο επίμαχο άρθρο 12 του νομοσχεδίου. Πιο συγκεκριμένα, αποσύρθηκαν οι παράγραφοι 3, 9, 10, & 11 και βελτιώθηκαν οι παράγραφοι 2, 4 και 8. Το WWF Ελλάς δημοσιεύει σήμερα πίνακα με τις τροπολογίες και τις διατάξεις που αποσύρθηκαν, βελτιώθηκαν ή παρέμειναν στο σ/ν. Τα πλέον σημαντικά σημεία που προκύπτουν είναι τα εξής:

45.000 πολίτες: “μην καταστρέψετε τα δάση μας!”

Μέσα σε 48 ώρες, περισσότεροι από 45.000 πολίτες ένωσαν τις φωνές τους για να ζητήσουν από το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής (ΥΠΕΚΑ) να αποσύρει το δασοκτόνοσχέδιο νόμου που ψηφίζεται αύριο από την Ολομέλεια της Βουλής. Aν ψηφιστεί, θα νομιμοποιήσει καταπατήσεις τεράστιων εκτάσεων δασικής γης, θα καταργήσει την υποχρέωση αναδάσωσης σε πέντε χρόνια, και θα “τακτοποιήσει” πολλά ακόμα αυθαίρετα.

Το WWF Ελλάς και η διεθνής οργάνωση Avaaz παρέδωσαν σήμερα το ψήφισμα με τις υπογραφές στον Ειδικό Γραμματέα της Βουλής, προκειμένου να το παραλάβει ο Πρόεδρος της Βουλής Βαγγέλης Μεϊμαράκης. Επίσης το ψήφισμα έλαβε και ο Αναπληρωτής Υπουργός Νίκος Ταγαράς. Μέσα από αυτό το ψήφισμα, οι πολίτες ζητούν από τους εκπροσώπους τους να καταψηφίσουν το σχέδιο νόμου που χαρίζει δασική γη στους καταπατητές και να προστατεύσουν τα δάση της χώρας μας για τις επόμενες γενιές.

Καινούργιο αντιδασικό τερατούργημα

Νομιμοποιούνται καταπατήσεις, παλιές και νέες

Ο αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής Ν. Ταγαράς στο σύντομο διάστημα των οχτώμιση μηνών της υπουργίας του έχει συμβάλει ιδιαίτερα στην επιτάχυνση του κυβερνητικού έργου στον τομέα της αντιδασικής νομοθεσίας που οδηγεί στο ξεπάτωμα του δασικού πλούτου της χώρας. Στην ίδια γραμμή, βέβαια, κινείται και ο υπουργός ΠΕΚΑ Ι. Μανιάτης που έχει μεγαλύτερο χρόνο στο υπουργείο: υφυπουργός από τον Οκτώβρη του 2009 μέχρι τον Απρίλη του 2012, με υπουργούς την Τ. Μπιρμπίλη και τον Γ. Παπακωνσταντίνου, και υπουργός στη συνέχεια, από τον Ιούνη του 2013 μέχρι σήμερα.

Στο αφιέρωμα αυτό δε θ’ ασχοληθούμε με τη συνολική αντιδασική τους δράση, πράγμα που έχουμε κάνει σε πολλά άρθρα μας καθ’ όλη αυτή την περίοδο. Θα εστιάσουμε στο νέο νομοσχέδιο του ΥΠΕΚΑ με τίτλο «Πράξεις εισφοράς σε γη και σε χρήμα - Ρυμοτομικές απαλλοτριώσεις και άλλες διατάξεις», που φέρει μεν την υπογραφή του Ι. Μανιάτη, αλλά με τη σύνταξή του ασχολήθηκαν ουσιαστικά ο Ν. Ταγαράς με τους συμβούλους του. Αυτός συμμετείχε και στις τρεις μέχρι τώρα συνεδριάσεις της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής. Φυσικά, και ο υπουργός Ι. Μανιάτης είναι σύμφωνος με τις διατάξεις του νομοσχεδίου.

Οι αντιδασικές διατάξεις αυτού του νομοσχεδίου δεν είναι λίγες. Είναι δε απαραίτητο κάποιες απ’ αυτές να συγκριθούν με αντίστοιχες διατάξεις του Ν. 4280, που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ στις 8.8.2014.

Με τις αντιδασικές διατάξεις αυτού του νομοσχέδιου επιδιώκεται η συρρίκνωση του δασικού πλούτου της χώρας, δευτερευόντως όμως επιδιώκεται και η πολιτική επιβίωση των εμπνευστών του μέσω της επανεκλογής τους ως βουλευτών.

Η απόσυρση του νέου αντιδασικού νομοσχέδιου είναι απαραίτητη, όχι όμως και αρκετή για να αποκατασταθεί ο καταστραφείς δασικός πλούτος της χώρας μας. Χρειάζεται να γίνουν μεγάλες ανατροπές στην αντιδασική νομοθεσία και, το κυριότερο, χρειάζεται κοινωνική ανατροπή. Μόνο η βίαιη προλεταριακή επανάσταση και η εγκαθίδρυση της εργατικής εξουσίας μπορούν να ανατάξουν την τεράστια ζημιά που έχει γίνει στο περιβάλλον γενικά και στο δασικό πλούτο ειδικότερα.

Εγγραφα πληροφοριακού χαρακτήρα: μια σκανδαλώδης ιστορία καταπατήσεων

Ο πολύς ο κόσμος μάλλον δεν έχει ακούσει ποτέ τον όρο «έγγραφα πληροφοριακού χαρακτήρα», όμως οι καταπατητές δασών και δασικών εκτάσεων τον γνωρίζουν πολύ καλά. Το ίδιο καλά τον γνωρίζουν οι δασολόγοι και όσοι ασχολούνται με τις δασικές υποθέσεις, είτε δημοσιογραφικά είτε από περιβαλλοντική ευαισθησία. Πρόκειται για μια σκανδαλώδη ρύθμιση, η οποία επέτρεψε να γίνουν εγκλήματα κατά του δασικού πλούτου της χώρας.

Ας δούμε συνοπτικά τι συνέβαινε μέχρι το 1997. Πήγαινε στο Δασαρχείο κάποιος πολίτης, αφού προηγουμένως είχε φροντίσει να ξεχερσώσει παράνομα ένα μικρό ή μεγάλο κομμάτι δάσους ή δασικής έκτασης, και ζητούσε από το Δασάρχη να του δώσει ένα έγγραφο με το οποίο να πιστοποιείται ότι η έκταση αυτή, που ξεχερθώθηκε παράνομα, δεν είναι δάσος.

Τροπολογία-ρουσφέτι για το βιβλίο Γκίνες!

Τρεις βουλευτές του παλαιού λεγόμενου υπολοίπου Αττικής οι της Νέας Δημοκρατίας Γιώργος Βλάχος και Θανάσης Μπούρας καθώς και ο ανεξάρτητος Βασίλης Οικονόμου, κατέθεσαν τροπολογία που διεκδικεί επαξίως θέση στο βιβλίο Γκίνες στην κατηγορία το μεγαλύτερο ρουσφέτι!

Οι τρεις βουλευτές με την τροπολογία ζητούν να παγώσουν όλα τα πρόστιμα καθώς και να μπλοκάρουν οι πράξεις διοικητικής αποβολής (λέγε με κατεδαφίσεις) σε όλους όσοι έχουν καταπατήσει και χτίσει μέσα σε δάση και δασικές εκτάσεις όπου γης!

Ζητούν, μάλιστα, η αναστολή της είσπραξης προστίμων και κατεδαφίσεων να γίνει ακόμα κι αν υπάρχει τελεσίδικη δικαστική απόφαση!

Το αιτιολογικό που προβάλλουν για αυτό το εκτρωματικό, αντισυνταγματικό και άδικο για τους πολίτες που σέβονται τους νόμους, ρουσφέτι, είναι να ισχύσει η αναστολή μέχρι την κύρωση των δασικών χαρτών, δηλαδή για πάντα!

Να σημειωθεί ότι οι οριστικοί δασικοί χάρτες καλύπτουν μόνον το 1% της επικράτειας της χώρας αφού η πολιτική πρακτική της κυβέρνησης είναι να μην τους αναρτά για να μην κυρωθούν. Είναι χαρακτηριστικό ότι εάν και σε 11 νομούς της χώρας –ανάμεσά τους και στην Αττική- έχουν συνταχθεί δασικοί χάρτες δεν αναρτώνται!

Το ερώτημα είναι εάν ο αναπληρωτής υπουργός ΠΕΚΑ Νίκος Ταγαράς θα κάνει δεκτή την εκτρωματική τροπολογία που άλλωστε ταιριάζει γάντι με το δασοκτόνο σχέδιο νόμου «Πράξεις εισφοράς σε γη και σε χρήμα - Ρυμοτομικές απαλλοτριώσεις και άλλες διατάξεις» που συζητείται στη Βουλή και μάλιστα θα ψηφιστεί το Σάββατο!

Δείτε την ολόκληρη την τροπολογία ΕΔΩ.

Βάλια Μπαζού

Πηγή: Το Ποντίκι

Ανακοίνωσεις ΠΟΓΕΔΥ & ΠΕΔΔΥ – ΠΟΔ για το ν/σ του ΥΠΕΚΑ

Αθήνα, 12/12/2014

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Γεωτεχνικών Δημ.Υπαλλήλων (ΠΟΓΕΔΥ) εκφράζει την εντονότατη δυσαρέσκεια όλων των Γεωτεχνικών για τις δασοκτόνες ρυθμίσεις που έχουν συμπεριληφθεί στο νέο Νομοσχέδιο που κατέθεσε το Υπουργείο Περιβάλλοντος Ενέργειας και κλιματικής Αλλαγής στη Βουλή με τίτλο «Πράξεις εισφοράς σε γη και σε χρήμα - Ρυμοτομικές απαλλοτριώσεις και άλλες διατάξεις».

Η Ομοσπονδία μας θέτει προ των ευθυνών της την πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΚΑ κ.κ. Μανιάτη και Ταγαρά για τον μικροπολιτικό τρόπο που χειρίζονται τα θέματα της δημόσιας περιουσίας και του δασικού-φυσικού περιβάλλοντος και ζητά από τα πολιτικά κόμματα, τα επιστημονικά επιμελητήρια και τις περιβαλλοντικές οργανώσεις, να τοποθετηθούν για την καταστροφική για τα δάση πολιτική του αρμόδιου για τα Δάση Υπουργείου.

Η ΠΟΓΕΔΥ γνώριζε πολύ καλά γιατί ζητούσε (και γιατί ζητά ακόμη και σήμερα) την επαναφορά του Δασικού Τομέα στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Είχε φανεί από την πρώτη στιγμή ποιος ήταν ο στόχος της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΕΚΑ … Στόχος ήταν οι αρμοδιότητες (που κάποιοι εποφθαλμιούσαν) και όχι η ανάδειξη και η στήριξη του Δασικού Τομέα. Στόχος ήταν η συρρίκνωση της δασοπροστασίας στο 30% των δασών, δηλαδή στις προστατευόμενες περιοχές (προς δόξα του συντεχνιασμού που κυριαρχεί στο ΥΠΕΚΑ) και η σταδιακή υποβάθμιση του ρόλου της Ειδικής Γραμματείας Δασών (η οποία τελικά καταργήθηκε) και η απαξίωση των ειδικών επιστημόνων Γεωτεχνικών–Δασολόγων.

Καταγγείλαμε πολλές φορές την πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΚΑ για αδιαφορία. Δυστυχώς όχι μόνο επιβεβαιωθήκαμε αλλά αυτή τη φορά η σημερινή ηγεσία ξεπέρασε τα εσκαμμένα… Προφανώς στο βωμό της δικής της προεκλογικής ανασφάλειας, προχωρά χωρίς κανένα ίχνος πολιτικής ντροπής στο ξεπούλημα των δασών.

Ζητάμε να σταματήσει αυτή η πολιτική υποκρισία από πλευράς ΥΠΕΚΑ για τα δάση και να δοθεί τέλος στη διελκυστίνδα αποχαρακτηρισμών δασών και δασικών εκτάσεων που ξεκίνησε με το νόμο 4280/2014 και συνεχίζεται με το νέο νομοσχέδιο.

Ανακοίνωση της Δημοσιοϋπαλληλικής Ενότητας Δασολόγων για το νομοσχέδιο του ΥΠΕΚΑ

Πηγή: Δασαρχείο

Νομοσχέδιο ΥΠΕΚΑ: Θυσιάζει δάση και γη στην κερδοφορία των επιχειρηματιών

Διατάξεις επιβράβευσης των καταπατητών και των εμπρηστών

Δασοκτόνες ρυθμίσεις και παραπέρα εμπορευματοποίηση της γης προβλέπονται, μεταξύ άλλων, στο νομοσχέδιο του υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, με τίτλο «Πράξεις εισφοράς σε γη και σε χρήμα - Ρυμοτομικές απαλλοτριώσεις και άλλες διατάξεις», το οποίο από χτες συζητείται στην Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής. Το νομοσχέδιο ήδη ψηφίστηκε επί της αρχής από ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, ενώ το ΚΚΕ απαίτησε την απόσυρσή του.

Οπως υπογράμμισε η ειδική αγορήτρια του ΚΚΕ Δ. Μανωλάκου, το εν λόγω νομοσχέδιο αναδεικνύει ότι ο χωροταξικός, πολεοδομικός σχεδιασμός της χώρας, «στο πλαίσιο των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής, εντάσσεται, υποτάσσεται αντικειμενικά στους νόμους της αγοράς και της κερδοφορίας του κεφαλαίου, των επιχειρηματικών ομίλων. Είναι δεμένος γενικότερα με την τάση εμπορευματοποίησης της γης, τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις και ιδιωτικοποιήσεις που προωθούνται και στα πλαίσια της ΕΕ».

Προκειμένου να εξασφαλιστούν νέοι τομείς κερδοφόρας δράσης για το κεφάλαιο, οι διατάξεις του νομοσχεδίου καταργούν παραπέρα το όποιο πλαίσιο υπάρχει για την προστασία του περιβάλλοντος και αλλάζουν χρήσεις γης που δεν είναι συμβατές με την επιχειρηματικότητα.

Δυνατότητα αλλαγής και των οριστικών δασικών χαρτών!

Οπως σημείωσε η Δ. Μανωλάκου, «το νομοσχέδιο νομιμοποιεί παράνομες αγοραπωλησίες σε δάση και δασικές εκτάσεις στη συντριπτική πλειοψηφία των οποίων αυτοί που πουλούσαν ή έχτιζαν δεν είχαν νόμιμα συμβόλαια. Αίρει την κήρυξη αναδασωτέων εκτάσεων αν σε πέντε χρόνια δεν έχουν γίνει αναδασώσεις. Αρα επιβραβεύονται οι καταπατητές και οι εμπρηστές. Απεμπολείται οριστικά το τεκμήριο της κυριότητας που προκύπτει από το δασικό χαρακτήρα αυτών των εκτάσεων.

Δίνεται η δυνατότητα, και εδώ επικεντρωνόμαστε, να αλλάξουν και οι οριστικοί δασικοί χάρτες. Οταν οι δασικοί χάρτες γινόντουσαν οριστικοί δεν μπορούσε κάποιος μετά να έρθει σε έκταση που είχε χαρακτηριστεί δάσος ή δασική έκταση και να αλλάξει το χαρακτήρα της»!

Εν ολίγοις, αυτό που προωθείται, τόνισε η βουλευτής του ΚΚΕ, είναι «η κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων και μέσα από τον χωροταξικό σχεδιασμό και την πολιτική γης που εμείς λέμε ότι διευρύνει την ατομική ιδιοκτησία στη γη, παράλληλα με τη συγκέντρωση και οργάνωση της ιδιοκτησίας αυτής σε μεγάλες καπιταλιστικές εκμεταλλεύσεις».

«Η γη και η χρήση της», σημείωσε, «είναι κοινωνικό αγαθό. Στόχος και κριτήριο για την οργάνωση του κοινωνικού χώρου για το ΚΚΕ είναι η συνδυασμένη ικανοποίηση του συνόλου των λαϊκών αναγκών. Και η συγκεκριμένη κοινωνική αξιοποίηση της γης και του χώρου γενικότερα (αγροτική παραγωγή, τουρισμός, εξασφάλιση ποιοτικής λαϊκής στέγης, υποδομές κοινωνικών υπηρεσιών, βιομηχανική παραγωγή, προστασία περιβάλλοντος κ.λπ.), όλα αυτά προϋποθέτουν την κοινωνική ιδιοκτησία στη γη και τον κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας. Φυσικά, ξέρουμε ότι όλα αυτά έρχονται σε ρήξη και με τα μονοπώλια, την εξουσία και τα κόμματα που τα εκπροσωπούν και φυσικά με αποδέσμευση από την ΕΕ και άλλη εξουσία. Την εξουσία πραγματικά του λαού που εμείς ονομάζουμε λαϊκή εξουσία».

Πηγή: ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

ΥΠΕΚΑ - Υπουργείο Περιορισμένης Ευθύνης & Καταπατήσεων

Ανασφάλεια δικαίου, συνεχείς αλλαγές της ήδη περιπλεγμένης δασικής νομοθεσίας, συνεχείς νομιμοποιήσεις καταπατήσεων και καταστροφή οικολογικά πολύτιμης δασικής γης είναι η σύνοψη του σχεδίου νόμου που κατέθεσε σήμερα το ΥΠΕΚΑ στη Βουλή.

Νομιμοποίηση καταπατημένων εκτάσεων, άρση του αναδασωτέου χαρακτήρα καμένων εκτάσεων εντός πενταετίας, fast track αποχαρακτηρισμοί δασικών εκτάσεων (και ένταξή τους στον χωροταξικό σχεδιασμό), δασικοί χάρτες άνευ νοήματος, καθώς θα βρίσκονται πλέον υπό διαρκή αναδιαμόρφωση.

Αυτές είναι μερικές μόνο από τις καταστροφικές επιπτώσεις που φέρνει για τον δασικό μας πλούτο, το ν/σ «Πράξεις εισφοράς σε γη και σε χρήμα - Ρυμοτομικές απαλλοτριώσεις και άλλες διατάξεις», το οποίο κατατέθηκε σήμερα στη Βουλή από το ΥΠΕΚΑ.

Πιο συγκεκριμένα με το σχέδιο νόμου που έρχεται τέσσερις μόλις μήνες μετά την ψήφιση του επίσης δασοκτόνου νόμου 4280/2014 για την ιδιωτική πολεοδόμηση (και) δασικής γης, Κυβέρνηση και ΥΠΕΚΑ, επί υπουργίας Γιάννη Μανιάτη και Νίκου Ταγαρά, συνεχίζουν το καταστροφικό τους έργο, καθώς:

1. Διευκολύνονται οι αποχαρακτηρισμοί δασών και δασικών εκτάσεων, και μάλιστα με αναδρομική ισχύ, βάσει αδημοσίευτων εγγράφων που κατά την ημερομηνία σύνταξής τους είχαν μόνο πληροφοριακό χαρακτήρα.
2. Καταργείται η υποχρέωση αναδάσωσης καμένου, ή άλλως κατεστραμμένου δάσους και δασικής έκτασης, αν μέσα σε μία πενταετία «αποδεικνύεται το ανέφικτον της πραγματοποιήσεως της αναδασώσεως»: δίνεται, έτσι, κίνητρο για καταπάτηση, οικοδόμηση, επανειλημμένους εμπρησμούς, εκχέρσωση και εκτεταμένες επεμβάσεις σε κατεστραμμένα δάση και δασικές εκτάσεις, καθώς τότε διευκολύνεται η απόδειξη αυτή.
3. Νομιμοποιούνται πρόσφατες (μέχρι το 2007) παράνομες εκχερσώσεις φρυγανικών και άλλων δασικών εκτάσεων, έναντι ενός ανταλλάγματος που το ΥΠΕΚΑ επέλεξε να ονομάσει «περιβαλλοντικό ισοζύγιο».
4. Νομιμοποιούνται και αυθαίρετες εγκαταστάσεις κέντρων περιβαλλοντικής ενημέρωσης, ναοί, και «εγκαταστάσεις πολιτιστικού χαρακτήρα» (γιατί όχι, ακόμα και κέντρα διασκέδασης).
5. Επιτρέπεται σαρωτικά και δίχως τις ελάχιστες προστατευτικές εγγυήσεις, η επέκταση λατομείων ακόμα και σε αναδασωτέες εκτάσεις, σε περιφέρειες όπου εκτελούνται μεγάλα έργα και δεν έχουν καθοριστεί λατομικές ζώνες.
6. Αποχαρακτηρίζεται οριστικά και διευκολύνεται η παραχώρηση της κυριότητας εκτάσεων που απώλεσαν τον δασικό τους χαρακτήρα πριν το 1975, με υποτυπωδώς νομιμοφανείς διαδικασίες, ακόμα και αν είναι δυνατή η αναδάσωσή τους.
7. Καταργείται στην ουσία η ιδιότητα και ο ρόλος των δασικών χαρτών ως μέσου προστασίας και οριστικής αποτύπωσης της δασικής γης, καθώς επιτρέπεται η αναμόρφωση του δασικού χάρτη «με τη διαγραφή εκτάσεων, οι οποίες συνεπεία πράξεων αρμοδίων οργάνων δεν υπάγονται ή θα πάψουν να υπάγονται στη δασική νομοθεσία και των εκτάσεων που εσφαλμένα αποτυπώθηκαν και συμπεριλήφθηκαν σε αυτόν κατά την κατάρτισή του».

Το πελατειακό σύστημα εισβάλλει στα δάση!

Σταυρογιάννη Λούλη | 08.12.2014

Σε σκληρό και αδυσώπητο μηχανισμό διεκπεραίωσης πάσης φύσεως αιτημάτων... πελατών εις βάρος των δασικών οικοσυστημάτων, του δομημένου περιβάλλοντος, αλλά και κάθε κανόνα που έχει ξεμείνει για την οργάνωση του χώρου στα μνημονιακά χρόνια, έχει μετατραπεί το ΥΠΕΚΑ.

Τσουνάμι ρουσφετολογικών διατάξεων κακοποιεί και χαρίζει τον δασικό πλούτο, ενώ κατεδαφίζει κάθε έννοια σχεδιασμού

Με νέο νομοσχέδιο και πλήθος άσχετων μεταξύ τους διατάξεων επιχειρεί να εξυπηρετήσει συμφέροντα, αλλάζοντας πάντα προς το πιο... πελατειακό τον αντιδασικό νόμο που ψηφίστηκε στις 8 Αυγούστου, τον νόμο με το νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο της Αθήνας, ψηφισμένο την 1η Αυγούστου, και για 8η φορά τροποποιεί τουλάχιστον 25 παραγράφους και εδάφια του νέου Οικοδομικού Κανονισμού, νόμου που έλαβε ΦΕΚ τον Απρίλιο του 2012.

Επιδρομή στα δάση

Ενδεικτικά, με μια μονοκοντυλιά αποχαρακτηρίζει και καταργεί την αναδάσωση για δασικές εκτάσεις όπου πριν το 1975 έγιναν επεμβάσεις ερήμην της αρμόδιας δασικής υπηρεσίας με άλλες πράξεις της διοίκησης, π.χ. έκδοση οικοδομικής άδειας. Το Δημόσιο δε απεμπολεί τα δικαιώματά του, το τεκμήριο κυριότητας, το οποίο εδράζεται στον δασικό χαρακτήρα αυτών των εκτάσεων.

Το ΥΠΕΚΑ κόβει τα δάση

Σταυρογιάννη Λούλη | 05.12.2014

Σε σκληρό, παλαιοδεξιό πελατειακό κράτος παραπέμπει ο αμέτρητος αριθμός άσχετων διατάξεων σε νομοσχέδιο του ΥΠΕΚΑ, με το οποίο αποτελειώνει το προστατευτικό θεσμικό πλαίσιο για τα δασικά οικοσυστήματα του 1979, ξεδοντιάζει Προεδρικά Διατάγματα σε γειτονιές όπως η Πλάκα και τα Εξάρχεια υπέρ των κάθε λογής διασκεδαστηρίων, τα οποία ανεβάζει στους ορόφους, και ταυτόχρονα καταργεί ό,τι απέμεινε από τον σχεδιασμό εντός και εκτός σχεδίου.

Ανακαλούνται πρωτόκολλα διοικητικής αποβολής καταπατητών και ας έχουν τελεσιδικήσει δικαστικά...
Ιδιωτικοί δρόμοι και χρήσεις επιτρέπονται πλέον...

Το νομοσχέδιο, υπό τον τίτλο "Πράξεις εισφοράς σε γη και χρήμα - ρυμοτομικές απαλλοτριώσεις και άλλες διατάξεις", καταφανώς αντισυνταγματικό, το οποίο παρουσίασε χθες ο υπουργός αναπληρωτής ΠΕΚΑ Ν. Ταγαράς, εφορμά επί των δασικών οικοσυστημάτων τροποποιώντας ακόμη και διατάξεις του αντιδασικού νόμου που ψηφίστηκε μόλις τον Αύγουστο.

Έτσι, με τις "λοιπές διατάξεις" διαγράφει τον δασικό χαρακτήρα και καταργεί την αναδάσωση σε περιοχές όπου πριν από το 1975 έγιναν επεμβάσεις με πράξεις της διοίκησης, π.χ. έκδοση οικοδομικής, χωρίς την έγκριση της αρμόδιας άδειας δασικής υπηρεσίας. Μάλιστα το Δημόσιο απεμπολεί τα δικαιώματά του, το τεκμήριο κυριότητας, το οποίο προκύπτει από τον δασικό χαρακτήρα αυτών των εκτάσεων.

Καταπατητές που εκχέρσωσαν παράνομα δημόσιες δασικές εκτάσεις από το 1975 έως τον Μάρτιο του 2007 επιβραβεύονται. Ακόμη και όταν η διοίκηση έκανε τη δουλειά της εκδίδοντας πρωτόκολλα διοικητικής αποβολής, αυτά ανακαλούνται κι ας έχουν τελεσιδικήσει δικαστικά. Οι καταπατητές ανταμείβονται, στο όνομα της ενίσχυσης του πρωτογενούς τομέα, αποκτώντας την κυριότητα με την καταβολή χρηματικού ανταλλάγματος, το οποίο σημαίνει νομιμοποίηση της αλλαγής χρήσης. Με την εξόφληση μπορεί το καταπατημένο δάσος να μεταβιβαστεί.

Διάταξη του νόμου 998/1979, που επέτρεπε τη διάνοιξη μόνο δημοσίων οδών μέσα στα δάση, καταργείται. Στη θέση της τώρα προβλέπεται η διάνοιξη οδών για την εξυπηρέτηση εκμεταλλεύσεων έργων και δραστηριοτήτων, σύμφωνα με τους ειδικότερους όρους της τεχνικής και περιβαλλοντικής μελέτης αυτών όπως εγκρίνονται με την απόφαση έγκρισης περιβαλλοντικών όρων που υπογράφει ο υπουργός για τις δραστηριότητες κατηγορίας Α1 ή του γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης.

Τα δημόσια δάση και δασικές εκτάσεις μετατρέπονται σε σκουπιδοτενεκέδες διαφόρων χρήσεων εκτός αυτών που επέτρεψε ο νόμος του Αυγούστου. Οι νέες εγκαταστάσεις αφορούν την κατασκευή αθλητικών εγκαταστάσεων, εκπαιδευτικών κτηρίων με τις συνοδευτικές τους εγκαταστάσεις, νοσοκομεία-θεραπευτήρια, εκκλησίες-μονές-ησυχαστήρια, εγκαταστάσεις των Σωμάτων Ασφαλείας, χώρων αποθήκευσης και επεξεργασίας στερεών και υγρών αποβλήτων, σωφρονιστικών καταστημάτων κ.ά. Στα δάση μπορούν να χωροθετήσουν και νομικά πρόσωπα "μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, τα οποία επιδιώκουν κοινωφελείς σκοπούς".

Ξεχαρβαλώνουν τις υπηρεσίες για να προωθήσουν τη δασοκτόνο πολιτική

Ο υπουργός Περιβάλλοντος Ι. Μανιάτης, με υπόδειξη του Γενικού Διευθυντή Προστασίας Δασών και Φυσικού Περιβάλλοντος και του πρώην Ειδικού Γραμματέα Δασών μετακίνησε τους Αντώνη Καπετάνιο και Τρύφωνα Δασκαλάκη από τη Διεύθυνση Προστασίας Δασών και Φυσικού Περιβάλλοντος (που τώρα ονομάζεται Διεύθυνση Προστασίας Δασών και Αγροπεριβάλλοντος) στη νέα Διεύθυνση Προγραμματισμού και Δασικής Πολιτικής.

Ο Αντώνης Καπετάνιος υπηρετούσε στο Τμήμα Αλλαγής Χρήσης Γης επί δεκατέσσερα χρόνια, οκτώ ως προϊστάμενος και άλλα έξι ως εισηγητής. Για άλλα εννιά χρόνια υπηρέτησε στην περιφέρεια, στο ίδιο αντικείμενο. Δηλαδή είχε εμπειρία 23 χρόνων στο ίδιο αντικείμενο, ενώ πέρα από την πλούσια πείρα του έχει γνώσεις (είναι και συγγραφέας αρκετών βιβλίων), θέληση και πάθος για την υπεράσπιση του δασικού πλούτου της χώρας. Το ότι δεν υπάρχουν στελέχη που να συγκεντρώνουν όλα αυτά τα χαρακτηριστικά που συγκεντρώνει ο Αντώνης Καπετάνιος οφείλεται στην πολιτική που ασκείται χρόνια τώρα από την πολιτική ηγεσία, αρχικά των υπουργών Γεωργίας και στη συνέχεια των υπουργών Περιβάλλοντος. Μια πολιτική συνεχούς συρρίκνωσης του δασικού πλούτου της χώρας, μέσω της νομοθέτησης διαδοχικών δασοκτόνων νόμων και διατάξεων, μέσω της συνεχούς διεύρυνσης των επιτρεπτών επεμβάσεων στα δάση, μέσω της τοποθέτησης στελεχών (είτε μέσα από τις διευθύνσεις είτε έξω απ’ αυτές) ως Ειδικών Συμβούλων υπάκουων στη δασοκτόνα πολιτική της ηγεσίας του υπουργείου, μέσω της συρρίκνωσης του προσωπικού όλων των Τμημάτων και Διευθύνσεων, όσο και του Τμήματος Αλλαγής Χρήσης Γης. Επόμενο ήταν να μην πλαισιώνονται τα παλιά στελέχη με «νέο αίμα», το οποίο δίπλα σ’ αυτά θα διαπλάθεται με το πνεύμα της υπεράσπισης του δασικού πλούτου της χώρας και της ανάγκης για συνεχή μόρφωση πάνω στα αντικείμενα τόσο της Διεύθυνσης Προστασίας Δασών, όσο και των άλλων Διευθύνσεων.

Επιστημονικός ορισμός του Δάσους

Εδώ και τώρα να εφαρμοστεί η απόφαση 32/2013 του ΣτΕ

Την προηγούμενη εβδομάδα αναφερθήκαμε στην απόφαση 2257/2014 του Ε’ Τμήματος του ΣτΕ ως απόφαση που υπαγορεύτηκε από την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής (ΥΠΕΚΑ) και τον πρόεδρο του ΣτΕ, προκειμένου να λειτουργήσει ως πολιορκητικός κριός για την κατάργηση της απόφασης 32/2013 του ΣτΕ, όπως μεθοδεύεται με το νόμο 4280/2014. Οπως πολλές φορές έχουμε τονίσει, η απόφαση 32/2013 είναι ιστορική, δεδομένου ότι για πρώτη φορά κατοχυρώνει τον επιστημονικό ορισμό του Δάσους και υπερασπίζεται το δασικό πλούτο της χώρας.

Με το άρθρο 32, παρ. 2 του νόμου 4280/2014 προβλέπεται η έκδοση Προεδρικού Διατάγματος, προκειμένου να οριστούν ξανά τα «επιστημονικά κριτήρια» για τον καθορισμό των εκτάσεων ως δασών ή δασικών. Από την στιγμή που εκδόθηκε η σαφέστατη απόφαση 32/8.1.2013 του ΣτΕ δεν χρειαζόταν ούτε άλλη νομοθετική ρύθμιση ούτε συγκρότηση νέας επιτροπής προκειμένου αυτή η απόφαση του ΣτΕ να εφαρμοστεί.

Η παρ. 2 του άρθρου 32 του νόμου 4280/2014 προβλέπει:

«Η παρ.1 του άρθρου 2 του ν. 998/1979 αντικαθίσταται ως εξής:
"Οι εκτάσεις του άρθρου 3 του παρόντος που διέπονται από τις προστατευτικές διατάξεις αυτού, συνιστούν εθνικό κεφάλαιο, που η προστασία του αποτελεί υποχρέωση των κρατικών οργάνων κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων τους και συγχρόνως υποχρέωση και δικαίωμα των πολιτών. Με προεδρικό διάταγμα μετά από πρόταση του Υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής ορίζονται τα συνεκτιμώμενα στοιχεία, επιστημονικά κριτήρια για την υπαγωγή έκτασης στις περιπτώσεις των παραγράφων 1, 2 και 5 του άρθρου 3 του παρόντος νόμου, όπως ισχύει”».

Θάβουν για δεύτερη φορά τον επιστημονικό ορισμό του Δάσους

Οι αναγνώστες της «Κόντρας» γνωρίζουν τον αγώνα που δώσαμε μόνοι μας, τόσο πριν όσο και μετά τη δημοσιοποίηση της απόφασης 32/8.1.2013 της Ολομέλειας του ΣτΕ, με την οποία αποκαθίσταται ο επιστημονικός ορισμός του Δάσους, για να αναγκαστεί ο αναπληρωτής υπουργός ΠΕΚΑ Ν.Ταγαράς να την αποδεχτεί και να τη δημοσιοποιήσει στη Διαύγεια. Θυμίζουμε εν συντομία, ότι η απόφαση 32/2013 του ΣτΕ εκδόθηκε στις 8.1.2013, ο Ν. Ταγαράς την έκανε δεκτή στις 12.5.2014 και «ανέβηκε» στη Διαύγεια στις 16.5.2014. Πέρασαν δεκαέξι μήνες και οκτώ μέρες για να δεήσει η πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΚΑ να αποδεχτεί μια τόσο σημαντική απόφαση. Αναγκάστηκε να τη δεχτεί, γιατί της ασκήσαμε αφόρητη πίεση και δεν είχε άλλα περιθώρια, δεδομένου ότι οι αποφάσεις του ΣτΕ πρέπει να εφαρμόζονται υποχρεωτικά από τη δημόσια διοίκηση.

Η πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΚΑ περιορίστηκε απλά στην αποδοχή της απόφασης του ΣτΕ, ενώ από τις πρώτες κιόλας μέρες μετά την αποδοχή έκανε τα πάντα για να μην εφαρμοστεί. Στις 16 Μάη, που η απόφαση Ταγαρά δημοσιεύτηκε στη Διαύγεια, έπρεπε να αποσταλεί στις Γενικές Διευθύνσεις Δασών των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων, για να την προωθήσουν στις Διευθύνσεις Δασών των νομών τους προκειμένου να την εφαρμόσουν. Διαπιστώσαμε, όμως, ότι μέχρι τις 28 Μάη η απόφαση Ταγαρά δεν είχε σταλεί στις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις. Ο προϊστάμενος της Διεύθυνσης Προστασίας Δασών και Φυσικού Περιβάλλοντος δικαιολόγησε την καθυστέρηση ισχυριζόμενος ότι… παράπεσε στο κεντρικό πρωτόκολλο της Γενικής Διεύθυνσης Δασών.

Καταλογίσαμε τότε σ’ αυτόν και στον τμηματάρχη της Διεύθυνσης Δασικών Χαρτών υστεροβουλία, γιατί έκαναν τα πάντα για να μην εφαρμοστεί η απόφαση Ταγαρά από τις Διευθύνσεις Δασών των νομών. Ο πρώτος για να μη γίνονται οι Πράξεις Χαρακτηρισμού σύμφωνα με την απόφαση 32 του ΣτΕ, και ο δεύτερος, που ουσιαστικά είναι ο προϊστάμενος της Διεύθυνσης Δασικών Χαρτών, για να μην καταρτίζονται οι Δασικοί Χάρτες σύμφωνα με την απόφαση 32 του ΣτΕ και για να μην εντάσσονται τα φρύγανα, που είναι δασικές εκτάσεις, στους δασικούς χάρτες και έτσι τα φρύγανα που βρίσκονται στις περιοχές όπου δεν ισχύει το τεκμήριο του δημοσίου να συνεχίσουν να αποτελούν βορά για τους μεγαλοκατασκευαστές που θέλουν να χτίσουν πολυτελείς βίλες και να βγάζουν τεράστια κέρδη. Οι φρυγανικές εκτάσεις αποτελούν σημαντικό κομμάτι στη δασοβιοκοινότητα και προσφέρουν σημαντική βοήθεια στο περιβάλλον, ιδιαίτερα στις περιοχές που αντιμετωπίζουν έντονη λειψυδρία.

Οι υπηρεσιακοί αυτοί παράγοντες δρούσαν υπό την άμεση καθοδήγηση του Ειδικού Γραμματέα Δασών, που στην υπηρεσιακή του καριέρα λειτούργησε ως άτομο ειδικών αποστολών, τις οποίες του ανέθεταν είτε η πολιτική ηγεσία των υπουργείων Γεωργίας και Περιβάλλοντος είτε υψηλόβαθμοι υπηρεσιακοί παράγοντες. Ως δασάρχης στην Πάρνηθα είχε φτάσει στο σημείο να εισηγηθεί στην αρμόδια Διεύθυνση Δασών την κατασκευή Σαρακατσάνικης Στάνης στον Πυρήνα της Πάρνηθας, γιατί αυτό απαιτούσε ο τότε υπουργός Περιβάλλοντος Γ. Σουφλιάς.

Η εκτίμησή μας ότι οι υπηρεσιακοί παράγοντες «έπαιζαν καθυστέρηση» για να μην εφαρμοστεί ποτέ η απόφαση 32 του ΣτΕ επιβεβαιώθηκε, πρώτον από την απόφαση 2257 του Ε’ Τμήματος του ΣτΕ, που δημοσιοποιήθηκε στις 18 Ιούνη του 2014, και δεύτερον από το νόμο 4280/2014, που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ στις 8 Αυγούστου.

Ιδού ποιοι έφτιαξαν το δασοκτόνο 4280/2014

Πανηγυρίζει η «Επιτροπή Πρωτοβουλίας και Συλλογικής Δράσης Οικοδομικών Συνεταιρισμών» για την ψήφιση του δασοκτόνου νόμου 4280/2014. Οπως πληροφορούμαστε από έγγραφο που δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα της, με ημερομηνία 19.9.2014, συνεδρίασε η ολομέλεια του οργάνου και «οι Οικοδομικοί Συνεταιρισμοί εκφράζουν την ικανοποίησή τους γιατί με τις ρυθμίσεις του ανωτέρω νόμου δίνονται λύσεις σε αρκετά εκκρεμή θέματα που κρατούσαν χιλιάδες κόσμου σε κατάσταση ομηρίας πολλές δεκαετίες, άνευ νομίμου λόγου».

Σύμφωνα με τους Οικοδομικούς Συνεταιρισμούς, με το συγκεκριμένο δασοκτόνο νόμο έγινε μόνο «το πρώτο βήμα για τον απαραίτητο διάλογο μεταξύ κράτους και φορέα των Οικοδομικών Συνεταιρισμών για την επίλυση και διεκπεραίωση και των εκκρεμοτήτων που δεν συμπεριελήφθησαν στον νόμο». Θα έχουμε και συνέχεια, δηλαδή. Αλλωστε, είναι γνωστό ότι στο όνομα των «δυστυχών που αγόρασαν ένα οικόπεδο», γίνονται εδώ και πολλά χρόνια διαρκή εγκλήματα σε βάρος του δασικού πλούτου της χώρας μας.

Το όργανο των Οικοδομικών Συνεταιρισμών ευχαριστεί θερμότατα τον Σαμαρά, στον οποίο «οφείλονται κατά κύριο λόγο οι θετικές εξελίξεις». Σ’ ένα κρεσέντο γλειψίματος τον χαρακτηρίζει «τον μοναδικό πολιτικό μέχρι σήμερα που μίλησε ανοιχτά για λύση του κοινωνικού προβλήματος των Ο.Σ., ο οποίος τήρησε τις δεσμεύσεις του». Μιλάει για «θετική συμβολή» των Ταγαρά, Καλαφάτη, της Βούλτεψη, του Μεϊμαράκη και για «τεράστια συνεισφορά» του Μπούρα (όλοι τους «γαλάζιοι»). Αναφέρει, επίσης, ότι είχε συναντήσεις με την Θεοπεφτάτου του ΣΥΡΙΖΑ, την Μανωλάκου του Περισσού, τον Γκόγκα του ΠΑΣΟΚ και τον Χαϊκάλη των ΑΝΕΛ, οι οποίοι έδειξαν ενδιαφέρον «για τα προβλήματα των Ο.Σ. τα οποία βασανίζουν απλούς πολίτες επί δεκαετίες».

Οπως μας πληροφόρησε σύντροφος αναγνώστης, την πρωτοκαθεδρία σ’ αυτό το όργανο έχει ο συνεταιρισμός του Ντραφίου, που έχει καταπατήσει τις κορυφές της Πεντέλης και ετοιμάζει μεγάλες μπίζνες. Ο ίδιος σημειώνει ότι το επόμενο διάστημα αναμένονται μεγάλες ανακατατάξεις στο ιδιοκτησιακό στάτους της Πεντέλης, καθώς μεγάλοι καταπατητές βρίσκονται προ των πυλών.

Πηγή: ΚΟΝΤΡΑ

Εφαρμογή του επιστημονικού ορισμού του δάσους

Κατάντησε γεφύρι της Αρτας

Στις 16 Μάη του 2014, αναρτήθηκε στη Διαύγεια απόφαση του αναπληρωτή υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής (ΠΕΚΑ) Ν. Ταγαρά με την οποία γινόταν αποδεκτή η απόφαση 32/8.1.13 του ΣτΕ και καταργούνταν η απόφαση του πρώην υφυπουργού ΠΕΚΑ Αθ. Μωραϊτη, με την οποία υπονομευόταν με αριθμητικά δεδομένα ο επιστημονικός ορισμός του δάσους. Η απόφαση 32 του ΣτΕ δημοσιεύτηκε στις 8 Γενάρη του 2013 και ενώ η εφαρμογή των αποφάσεων του ΣτΕ είναι υποχρεωτική, χρειάστηκε να διεξαχθεί σκληρός αγώνας (17 μήνες ως τότε) προκειμένου να καμφθεί η αντίσταση του αναπληρωτή υπουργού Σ. Καλαφάτη και του Ειδικού Γραμματέα Δασών Γ. Αμοργιανιώτη. Σ’ αυτόν τον αγώνα καταλυτική ήταν η συμβολή της εφημερίδας μας. Αυτό το αναγνωρίζουν όλοι οι δασολόγοι που βιώνουν από κοντά τα γεγονότα και αγωνι-ούν για την τύχη της απόφασης 32 του ΣτΕ και παραπέρα την εφαρμογή του επιστημονικού ορισμού του δάσους.

Μετά από έρευνα που κάναμε, διαπιστώσαμε ότι ναι μεν η απόφαση του Ν. Ταγαρά ανέβηκε στη Διαύγεια, όμως ταυτόχρονα η Διεύθυνση Προστασίας Δασών, με άνωθεν εντολή, υπονόμευε την εφαρμογή της σε δύο επίπεδα:

Πρώτον, στις πράξεις χαρακτηρισμού.

Δεύτερον, οργάνωνε συσκέψεις με υπηρεσιακό στέλεχος της Διεύθυνσης Δασικών Χαρτών, προκειμένου να αναβληθεί η αποστολή εγκυκλίου διαταγής στις Περιφερειακές Διευθύνσεις για να εφαρμοστεί η απόφαση 32 του ΣτΕ στη σύνταξη των Δασικών Χαρτών και να εντάσσονται στους δασικούς χάρτες τα φρύγανα και οι άβατες κλιτύες των ορέων. Το επιχείρημά τους ήταν ότι η απόφαση του ΣτΕ είναι ανεπαρκής για να μπορούν οι δασάρχες στην περιφέρεια να αντιμετωπίζουν ενιαία τα πράγματα και να μην εκδίδουν συγκρουόμενες πράξεις χαρακτηρισμού.

Η Βουλή ψήφισε δασοκτόνο νόμο

Μια ημέρα κοινοβουλευτικής ντροπής η Τρίτη 5 Αυγούστου, καθώς με πολιτική ευθύνη του ΥΠΕΚΑ και προσωπική ευθύνη των 50 βουλευτών που είπαν «ναι», υπερψηφίστηκε τελικά το χειρότερο από τα άρθρα του αντιδασικού σχεδίου νόμου «Περιβαλλοντική αναβάθμιση και ιδιωτική πολεοδόμηση – Οικοδομικοί Συνεταιρισμοί - Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί και Βιώσιμη ανάπτυξη».

Παρά τους περί του αντιθέτου ισχυρισμούς του Αναπλ. Υπουργού Περιβάλλοντος, Νίκου Ταγαρά, το άρθρο 36 προβλέπει σωρεία από νέες χρήσεις και περαιτέρω διευκόλυνση ισχυουσών χρήσεων σε δασικές και αναδασωτέες εκτάσεις (όπως εκχερσώσεις, διανοίξεις δρόμων, εγκαταστάσεις ενέργειας, σύνθετα τουριστικά καταλύματα, κ.α.). Επίσης, επιτρέπονται πλέον επιβαρυντικές χρήσεις και για τα πάρκα και άλση σε πόλεις. Η ανυπολόγιστη συνολική επιβάρυνση για τον δασικό πλούτο της χώρας θα είναι μη αναστρέψιμη.

Εκτός από δασοκτόνο, το σχέδιο νόμου που ψηφίστηκε στο σύνολό του την περασμένη Πέμπτη (με εξαίρεση το επονείδιστο άρθρο 36, το οποίο ψηφίστηκε σε ονομαστική ψηφοφορία χθες), είναι ένα νέο μνημείο κακής νομοθέτησης, ανασφάλειας δικαίου και περιφρόνησης κάθε έννοιας κράτους δικαίου. Με την αποδοχή σωρείας τροπολογιών της τελευταίας στιγμής, τη συνεχιζόμενη νομιμοποίηση αυθαιρέτων, την αγνόηση όλων των σχετικών αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας και τη σωρεία ασαφειών και φωτογραφικών ρυθμίσεων, ο νέος νόμος που ψήφισε η πλειοψηφία του Β’ Τμήματος Διακοπών της Βουλής αποτελεί ντροπή για την Ελληνική Δημοκρατία.

Σύμφωνα με τις περιβαλλοντικές οργανώσεις MEDASSET, Greenpeace, Καλλιστώ, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης, Αρκτούρος, Αρχέλων, MΟm, ΑΝΙΜΑ, Δίκτυο Μεσόγειος SOS και WWF Ελλάς, η κρίση δεν μπορεί πλέον να χρησιμοποιείται σαν δικαιολογία για περιβαλλοντικά καταστροφικές πολιτικές, στο όνομα μιας χαώδους, μακροπρόθεσμα μη βιώσιμης και σαφώς αμφισβητήσιμης με οικονομικούς όρους «ανάπτυξης». Ο φυσικός πλούτος της χώρας απειλείται από την κυβερνητική πολιτική με συνέπεια την περαιτέρω υποβάθμιση της ζωής των πολιτών. Το περιβάλλον πρέπει να αντιμετωπίζεται ως κεφάλαιο για διατήρηση και ως πεδίο ανάπτυξης μιας πραγματικά βιώσιμης οικονομίας και όχι ως αναλώσιμος πόρος.

Αυτοί οι βουλευτές ψήφισαν το νομοσχέδιο
για την καταστροφή των δασών μας!