ΚΚΕ: Ερώτηση προς τους Υπουργούς Υποδομών & Μεταφορών και Περιβάλλοντος & Ενέργειας

Να σταματήσει η περιβαλλοντική καταστροφή του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας

Τη δίκαιη αγανάκτηση και τις αντιδράσεις φορέων και κατοίκων της Ανατολικής Αττικής, και όχι μόνο, έχει προκαλέσει η επαπειλούμενη οικολογική καταστροφή του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας, που επιχειρείται τώρα να τεθεί σε εφαρμογή με το πρόσχημα του «καθαρισμού» του ρέματος. Πρόκειται για έναν «καθαρισμό», που πραγματικό στόχο έχει την κοπή πάνω από 2.000 δέντρων, ώστε να δημιουργηθούν τετελεσμένα που θα διευκολύνουν τον επερχόμενο περιβαλλοντικό-οικολογικό “Αρμαγεδδώνα”, τη λεγόμενη διευθέτηση του ρέματος. Και τούτο, σε βάρος ενός ανοιχτού ρέματος σε μήκος 14,98 χλμ. που έχει χαρακτηριστεί ως ιδιαίτερου περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος (ΥΑ 9173/1642/1993) και για το οποίο επιβάλλεται να υπάρχει ζώνη προστασίας 50μ. εκατέρωθεν των οριογραμμών (ΖΟΕ Μεσογείων, ΦΕΚ 199/Δ/6-3-2003).

Οι παρεμβάσεις αυτές υπονομεύουν την ολοκληρωμένη διαχείριση και προστασία του υδατορέματος και δεν εξασφαλίζουν τη φυσική του μορφή ως οικοσύστημα.

Η ευθύνη της σημερινής κυβέρνησης της ΝΔ είναι τεράστια. Αποτελεί ουσιαστικά συνέχεια της προηγούμενης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, που κατηύθυνε τη μελέτη διευθέτησης–οριοθέτησης και του ρέματος Ραφήνας. Μάλιστα στη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) του έργου «Διευθέτηση–οριοθέτηση ρέματος Ραφήνας», οι όποιες επεμβάσεις για εξασφάλιση —έστω και στοιχειώδους— ελεύθερης ζώνης περιορίζονται μόνο σε σημεία που δεν είναι δυνατόν να διατηρηθούν (μαντρότοιχοι, εγκαταλειμμένες κατασκευές κλπ.). Πλήρης δηλαδή αποδοχή και προστασία των κάθε λογής λοιπών καταπατήσεων με αυθαίρετες κατασκευές.

Για μια πολιτική ανάγνωση των καταστροφών και της αντιμετώπισής τους

Εκδήλωση για τις πλημμύρες στην Θεσσαλία, 26/11/2023

ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΩΝ
ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΤΟΥΣ

του Κωστή Χατζημιχάλη, Γεωγράφου,
καθηγητή στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο

Rossonero, Τρίκαλα, 29/11/23

Σ’ ένα τόπο πλημμυρισμένο που ακόμα μετρά τις πληγές του μέσα σε λασπόνερα, με λάθος επιδοτήσεις και ασήμαντες αποζημιώσεις, όπου η πρόληψη και ο σχεδιασμός αποτελούν μόνο αφηρημένες έννοιες-καραμέλες, η θλίψη και ο θυμός δίκαια ξεχειλίζουν. Όντως τα φαινόμενα ήταν ακραία, όμως οι χάρτες με τα κρίσιμα σημεία κινδύνου πλημμυρών υπήρχαν από το 2018 και εν μέρει είχαν αναθεωρηθεί το 2020, οι προβλέψεις από την ΕΜΥ και το Εθνικό Αστεροσκοπείο έκρουσαν έγκαιρα τις καμπάνες για επερχόμενο κίνδυνο, ενώ οι ειδικοί επιστήμονες είχαν κάνει τις προβλέψεις τους και είχαν διατυπώσει εφικτές προτάσεις. Αυτά είναι γνωστά σε όλους και πολύ περισσότερο σε σας.

Οι φωνές των ειδικών και οι φωνές των ντόπιων δεν εισακούστηκαν από τους «άριστους», γι’ αυτό οι ευθύνες τους είναι δεδομένες. Η χωρίς ίχνος αυτοκριτικής ομιλία του κ. Μητσοτάκη προχτές στη Βουλή, φώτισε εντονότερα την αλαζονεία των «αρίστων» και υπογράμμισε την ταξική και γεωγραφική τους απέχθεια για τον κόσμο της υπαίθρου.

Αντιπλημμυρικά με τα αυθαίρετα στη θέση τους!

Συντάκτης: Τάσος Σαραντής

Μοιάζει αδιανόητο, αλλά αποτελεί ωμή πραγματικότητα. Ενώ η Περιφέρεια Αττικής και η κυβέρνηση διαλαλούν αυτές τις μέρες ότι θα γκρεμίσουν τα αυθαίρετα στα δάση και στα ρέματα και ότι δεν θα κάνουν πίσω στην αυθαιρεσία για να μην υπάρξουν νέες τραγωδίες, ταυτόχρονα εγκρίνουν τη δρομολόγηση έργων για το Μεγάλο Ρέμα Ραφήνας, βασιζόμενοι σε μια Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) στην οποία διατρανώνεται ρητά ότι τα έργα σχεδιάστηκαν με βάση τα περιθώρια που αφήνουν τα υπάρχοντα αυθαίρετα επί του ρέματος!

Μόλις λίγες ημέρες μετά το τεράστιο πλήγμα που δέχθηκε το περιβάλλον της Ανατολικής Αττικής, κρατικοί και αυτοδιοικητικοί φορείς κρίνουν «απολύτως επείγον» να αποψιλώσουν συνολικά 30 χιλιόμετρα παραρεμάτιας βλάστησης (πάνω από 1.500 καταγεγραμμένα δέντρα, μεταξύ των οποίων πλατάνια, πεύκα, ιτιές, λεύκες και ελιές) και να μετατρέψουν σε αγωγό ομβρίων ένα από τα ρέματα που πρόκειται να δεχτούν τα νερά από τη λεκάνη που κάηκε.

Καταστρέφει τα ρέματα ο μηχανικός καθαρισμός

Ηταν 24 Σεπτεμβρίου όταν αιφνιδιαστικά εκπρόσωποι 14 περιβαλλοντικών κινήσεων πολιτών «εισέβαλαν» στο γραφείο της περιφερειάρχη Αττικής κ. Ρένας Δούρου και έθεσαν ένα ξεχασμένο θέμα: την περιβαλλοντική προστασία των ρεμάτων ως οικοτόπων. «Τα ρέματα δεν είναι εργοτάξια» έγραφε η ανακοίνωση των φορέων, με την οποία διαμαρτύρονταν για τον τρόπο που η Περιφέρεια Αττικής προχωρά στον αντιπλημμυρικό καθαρισμό των ρεμάτων. «Πραγματοποιήθηκαν συναντήσεις με εκπροσώπους της Περιφέρειας, χωρίς αποτέλεσμα. Οι διαγωνισμοί προχωρούν και ανησυχούμε ιδιαίτερα για τον κίνδυνο να πληγούν τα οικοσυστήματα των ρεμάτων και να αυξηθεί ο κίνδυνος πλημμυρικών φαινομένων» λέει στην «Κ» ο κ. Γιώργος Σταυρινός, από την Κίνηση «Δασαμάρι S.O.S.», που δραστηριοποιείται στο Πικέρμι.

Στο στόχαστρο των κινήσεων βρίσκονται τρεις προκηρύξεις διαγωνισμών από την Περιφέρεια Αττικής για την ανάθεση τριών έργων καθαρισμού ρεμάτων, ύψους ενός εκατ. ευρώ το καθένα: μία για την Ανατολική, μία για τη Δυτική Αττική, και μία για τον κεντρικό τομέα. «Πέρα από τα σοβαρότατα ερωτήματα για το οικονομικά θέματα, οφείλουμε να υπογραμμίσουμε πως οι προκηρύξεις είναι ασαφείς, δεν περιγράφουν τα έργα και τις παρεμβάσεις που θα γίνουν. Πολύ περισσότερο δεν λαμβάνουν υπόψη τη νομοθεσία προστασίας των ρεμάτων και αντιπλημμυρικής προστασίας. Ιδιαίτερα προβληματικό είναι πως οι καθαρισμοί ρεμάτων θα γίνουν κυρίως με χρήση μηχανικών μέσων, δηλαδή με μπουλντόζες, πρακτική που δημιουργεί καταστροφές στον πυθμένα, στις όχθες και στο οικοσύστημα. Επίσης, προβλέπεται η κοπή δέντρων και θάμνων, γεγονός που επιτείνει τελικά τα πλημμυρικά φαινόμενα», τονίζει ο κ. Σταυρινός.

Ο πραγματικός ένοχος για τις πλημμύρες

Οι πρόσφατες πλημμύρες στην Αττική, στις 24 Οκτώβρη, ήρθαν να προστεθούν στο μακρύ κατάλογο αντίστοιχων περιστατικών που έχουν καταγραφεί ιστορικά.

Oι πολιτικές δυνάμεις που υπηρετούν το αστικό πολιτικό σύστημα διακηρύττουν ξανά την ανάγκη αντιπλημμυρικής προστασίας. Το ερώτημα, όμως, που πρέπει να απαντήσουμε, αναζητώντας την ουσιαστική λύση του προβλήματος, είναι, πρώτα και κύρια, ποιες είναι οι πραγματικές αιτίες του; Οφείλεται στην κακοδιαχείριση και τις λεγόμενες «μνημονιακές πολιτικές»; Πώς εξηγείται ότι οι περισσότερες καταστροφές συμβαίνουν στις πιο φτωχές περιοχές, όπως αυτές της Δυτικής Αθήνας, λες και εκεί «βρέχει περισσότερο»;

Μεγάλος ο κίνδυνος

Στα δημοσιογραφικά αφιερώματα προβάλλονται ορισμένες πλευρές της επικινδυνότητας από τις ελλείψεις έργων αντιπλημμυρικής προστασίας. Ομως, ο κίνδυνος δεν περιορίζεται στην πιθανότητα να παρασυρθούν άνθρωποι από τα ορμητικά νερά, να εγκλωβιστούν σε υπόγειους χώρους, να τραυματιστούν από αντικείμενα, ή στις υλικές και οικονομικές ζημιές. Μεταξύ των κινδύνων από μια πλημμύρα περιλαμβάνονται:

Ο κίνδυνος ρύπανσης του περιβάλλοντος και για τη δημόσια υγεία λόγω διαρροής επικίνδυνων ουσιών (π.χ. λόγω της βιομηχανικής δραστηριότητας σε μια περιοχή που θα πληγεί από τις πλημμύρες) ή μόλυνσης από βιολογικούς παράγοντες κινδύνου (π.χ. λόγω των δικτύων αποχέτευσης).

Ο κίνδυνος για τη δημόσια υγεία και ασφάλεια που μπορεί να σχετίζεται με ηλεκτροπληξίες, πυρκαγιές και εκρήξεις λόγω διαρροής εύφλεκτων ουσιών (π.χ. βιομηχανική δραστηριότητα, αποθήκευση πετρελαίου κ.λπ.), διακοπή λειτουργίας κρίσιμων εγκαταστάσεων και υποδομών (π.χ. διακοπή λειτουργίας δικτύων ύδρευσης, ηλεκτροδότησης, τηλεπικοινωνιών, νοσοκομείων κ.ά., αδυναμία εκκένωσης περιοχών που μπορεί να κινδυνεύουν από ατύχημα μεγάλης έκτασης συνεπεία της πλημμύρας), κατολισθήσεις κ.ά.

Χωρίς μελέτες τα αντιπλημμυρικά;

πηγή: ΣΚΑΙ, 09/09/2009, 10:42

Στις πυρόπληκτες περιοχές της βορειοανατολικής Αττικής

Αντιπλημμυρικά και αντιδιαβρωτικά έργα χωρίς να έχουν προηγηθεί μελέτες είναι πιθανό να γίνουν στις πυρόπληκτες περιοχές της βορειοανατολικής Αττικής, επισημαίνει ο καθηγητής του Πολυτεχνείου Γιώργος Τσακίρης.

Τονίζει ότι χωρίς μελέτες υπάρχει κίνδυνος να κατασκευαστούν αντιπλημμυρικά έργα σε σημεία που δεν απαιτείται η κατασκευή τους και μπορούν να προκαλέσουν ακόμη και πλημμύρες αντί να τις αποτρέψουν.

Αναφέρει ότι ακόμα και τα κορμοφράγματα ή τα κορμοπλέγματα θα πρέπει να γίνονται σε περιοχές ανάλογα με την κλίση του εδάφους και όχι όπου να είναι.

Υποστηρίζει ότι οι εργασίες θα πρέπει να γίνονται και με γνώμονα ότι η περιοχή κατά τη διάρκεια του χειμώνα και της άνοιξης θα παρουσιάσει φυσική αναγέννηση.