Ενάντια στης φύσης τη λεηλασία, αγώνας για τη γη και την ελευθερία

Παρασκευή, 13 Οκτωβρίου 2017

Η μόδα των συρματοκιβωτίων - Μάταιες, αλλά κερδοφόρες παρεμβάσεις

Αναδημοσίευση από το ιστολόγιο Καμένη Γη.


Gabions

Διαβάζουμε στη σελίδα του Αθηναϊκού - Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων (ΑΠΕ-ΜΠΕ) πως:

Τα αντιπλημμυρικά και αντιδιαβρωτικά έργα που εγκρίθηκαν για την περιοχή Καλάμου, Βαρνάβα, Καπανδριτίου και Πολυδενδρίου Αττικής και θα υλοποιηθούν από την Περιφέρεια Αττικής, αφορούν σε έργα για την αντιδιαβρωτική προστασία του εδάφους σε έκταση 8.500 στρεμμάτων (κορμοδέματα, κορμοπλέγματα και κλαδοδέματα), καθώς και κατασκευή 340 περίπου μικρών ξυλοφραγμάτων στις λεκάνες απορροής. Τα έργα άμεσης προστασίας που ξεκινούν, έχουν προϋπολογισμό 3 εκατομμυρίων ευρώ.

Πολύ σωστά, η βασική αντιπλημμυρική και αντιδιαβρωτική παρέμβαση είναι η συγκράτηση των υλικών που παρασύρει η βροχή και η κάθε κίνηση νερού πάνω στην επιφάνεια της λεκάνης. Όπως πολλά χρόνια γίνεται, με τις κατασκευές κορμοδεμάτων και κλαδοπλεγμάτων σε συγκεκριμένα σημεία, διαμορφώνονται φυσικοί αναβαθμοί οι οποίοι με την επιβράδυνση της κίνησης του νερού, τον εμπλουτισμό των χαμηλότερων εδαφικών στρωμάτων με νερό, αλλά και με τη συγκράτηση του επιφανειακού εδάφους, συντελούν σημαντικά στην αποκατάσταση των πληγεισών από τη φωτιά περιοχών.

Τρίτη, 26 Σεπτεμβρίου 2017

Καταγγελία παράνομης υδροληψίας και απόρριψης στερεών αποβλήτων / ρύπανσης περιβάλλοντος (ΙΙI)

Το Τμήμα Διαχείρισης Υδατικών Πόρων της Περιφέρειας Αττικής ζητά πληροφορίες από τον Δήμο Ραφήνας-Πικερμίου σχετικά με την καταγγελία παράνομης υδροληψίας και απόρριψης στερεών αποβλήτων / ρύπανσης περιβάλλοντος στο Βαλανάρη. Υπενθυμίζουμε ότι για την καταγγελία ελέγχεται ήδη ο Δήμος Ραφήνας από το Σώμα Επιθεώρησης Περιβάλλοντος (αρ.πρωτ. 1506/31-8-2017) και μέχρι σήμερα ο Δήμος σιγεί.


Δευτέρα, 4 Σεπτεμβρίου 2017

Καταγγελία παράνομης υδροληψίας και απόρριψης στερεών αποβλήτων / ρύπανσης περιβάλλοντος (ΙΙ)


Σε συνέχεια της καταγγελίας μας για παράνομη υδροληψία και απόρριψη μπαζών στον Βαλανάρη, το Σώμα Επιθεώρησης Περιβάλλοντος, με το έγγραφό του αρ. πρωτ. 1506/31-8-2017, καλεί τον Δήμο Ραφήνας να αναλάβει τις ευθύνες του ...

Δασαμάρι S.O.S.
ανεξάρτητη πρωτοβουλία πολιτών

Σάββατο, 26 Αυγούστου 2017

Καταγγελία παράνομης υδροληψίας και απόρριψης στερεών αποβλήτων / ρύπανσης περιβάλλοντος

Πικέρμι, 25/8/2017

Με την παρούσα επιστολή μας καταγγέλλουμε τους υπευθύνους για την τοποθέτηση προχείρου φράγματος στο ρέμα συνεχούς ροής Βαλανάρη. Ο Βαλανάρης αποτελεί τον κύριο συμβάλλοντα κλάδο στο Mεγάλο Ρέμα Ραφήνας. Οι πηγές του βρίσκονται μεταξύ της θέσης Πύριζα και της Μεγάλης Μαυρηνόρας του Πεντελικού και διέρχεται από το Πικέρμι και τους ανάντη οικισμούς Ντραφίου και Διώνης καταλήγοντας στο Μεγάλο Ρέμα.

Όπως θα διαπιστώσετε από τις φωτογραφίες που επισυνάπτουμε, στο γεφυράκι του Βαλανάρη (οδός Υδραγωγείου) λίγα μέτρα πιο πάνω από τη γέφυρα εισόδου στη Διώνη (οδός Ταϋγέτου), άγνωστα πρόσωπα τοποθετούν συστηματικά σάκκους με άμμο πάνω στον άξονα της κοίτης του ρέματος, εκτρέποντας το νερό σε κανάλι από το οποίο μέσω δικτύου σωλήνων και καναλιών το κατευθύνουν σε μεγάλα κτήματα του Πικερμίου για άρδευση.


Αναζητήσαμε, μέσω του συστήματος Διαύγεια, πιθανή αδειοδότηση υδροληψίας αλλά δεν ανερεύθη σχετική άδεια για τη θέση που προσδιορίζεται.

Η παραπάνω παράνομη ενέργεια χρονολογείται τουλάχιστον από εξαετίας με σχετικά δημοσιεύματα από τοπικές συλλογικότητες (π.χ. Ρέμα Βαλανάρη: αυθαίρετες παρεμβάσεις) ενώ έχουν γίνει καταγγελίες στο Δήμο Ραφήνας-Πικερμίου χωρίς κανένα αποτέλεσμα.

Παρασκευή, 25 Αυγούστου 2017

Ο θάνατος του ρέματος Μπάκα, μία συνηθισμένη ελληνική τραγωδία


Το ρέμα Μπάκα στην πορεία του μέσα από τη Διώνη.

Σύμφωνα με τον νέο νόμο (Ν.4258/2014) για τα ρέματα —υδατορεύματα ή υδατορέματα τα ονομάζει στη γλώσσα της δημόσιας διοίκησης που συνδυάζει κοστούμι και σαγιονάρα—, αυτά ορίζονται ως εξής:

1. Υδατορέματα ή υδατορεύματα ή ρέματα (μη πλεύσιμοι ποταμοί, χείμαρροι, ρέματα και ρυάκια): οι φυσικές ή διευθετημένες διαμορφώσεις της επιφάνειας του εδάφους που είναι κύριοι αποδέκτες των υδάτων της επιφανειακής απορροής και διασφαλίζουν την διόδευσή τους προς άλλους αποδέκτες σε χαμηλότερες στάθμες. Στην έννοια του υδατορέματος δεν περιλαμβάνονται τα εγγειοβελτιωτικά έργα όπως αρδευτικές και αποστραγγιστικές τάφροι.

... και για λόγους διευκόλυνσης της οικοδομικής-αναπτυξιακής δραστηριότητας, πάνω σε βουνά και μέσα σε καινοφανείς οικισμούς με αρχαιοπρεπή συνήθως ονόματα (Διώνη, Ιπποκράτειος Πολιτεία, Αιολίδα, αλλά και λιγότερο αρχαιοπρεπή όπως Ντράφι, Μελίσσια, Σταμάτα κ.λπ.) προχωρά ο νομοθέτης και σε μία υποκατηγορία που τη διαφοροποιεί:

2. Μικρά υδατορέματα (επιφανειακές πτυχώσεις απορροής): οι επιφανειακές πτυχώσεις του εδάφους που είναι αποδέκτες των υδάτων της επιφανειακής απορροής, με έκταση λεκάνης απορροής μικρότερης ή ίσης του 1,0 τ.x., όταν βρίσκονται εκτός ορίων οικισμών ή σχεδίων πόλεως ή μικρότερης ή ίσης των 0,50 τ.χ. όταν βρίσκονται εντός ορίων οικισμών ή σχεδίων πόλεως. Ως σημείο έναρξης της μέτρησης της λεκάνης απορροής ορίζεται κάθε σημείο της βαθιάς γραμμής της επιφανειακής πτύχωσης.

Ο στόχος του νομοθέτη (άρα και του νόμου) κατανοητός. Αποδίδει διαφορετική αξία σε κάθε ρέμα ανάλογα με την έκταση του και τις δυνατότητες του σε υδατοπαροχή αλλά και στερεοπαροχή. Και τα δύο τελευταία μεγέθη εξαρτώνται από την επιφάνεια που στραγγίζει το κάθε ρέμα αλλά κυρίως από την κατάσταση της περιοχής αυτής (δομημένη, καμένη, δασική, χορτολιβαδική κ.λπ.). Με τη διαφοροποίηση αυτή, έργα υποδομής σε οικισμούς όπως οι προαναφερθέντες (και δεν είναι μόνο αυτοί βέβαια) είναι υλοποιήσιμα, αφού δεν σκοντάφτουν πάνω σε θέματα οριοθετήσεων ρεμάτων. Δηλαδή, τα μικρά ρέματα της κατηγορίας 2, είναι σαν να μην υπάρχουν. Σβήνονται από τον χάρτη, όταν πρόκειται να μελετηθεί κάποια κατασκευή στην περιοχή.

Τετάρτη, 23 Αυγούστου 2017

Δασικές Πυρκαγιές: Το κράτος ούτε μπορεί ούτε θέλει

Κάθε χρόνο η ίδια δουλειά. Τεράστιες δασικές εκτάσεις, από αυτές που στον καπιταλιστικό κόσμο της «ανάπτυξης» είναι πρακτικά άχρηστες (αν όχι εμπόδιο) στα σχέδια της αγοράς καταστρέφονται και μαζί τους χάνονται ζωές, περιουσίες ανθρώπων της τάξης μας, υποβαθμίζεται η ζωή όλων. Κάθε χρόνο το ίδιο ποίημα από τα ΜΜΕ, οι ίδιες πομφόλυγες από την εκάστοτε κυβέρνηση και αντιπολίτευση, οι ίδιες ευχές για πρόληψη, για μέσα πυρόσβεσης και ελλείψεις σε προσωπικό, το ίδιο πανηγύρι για το θεαθήναι με τις αναδασώσεις των ΜΚΟ και του κάθε ΣΚΑΙ.

Η πραγματικότητα είναι αδήριτη. Το φυσικό περιβάλλον είναι κάτι εντελώς αδιάφορο για την ιερά συμμαχία κράτους και κεφάλαιου. Τα δάση, το νερό οι παραλίες έχουν αξία μόνο και για όσο μπορούν να φέρουν κέρδη σε επιχειρήσεις, να ανεβάσουν αξίες ακινήτων ή να γίνουν προπαγάνδα στα χείλη καθεστωτικών προπαγανδιστών. Ας το πάρουμε απόφαση, για την εξουσία τα δάση είναι άχρηστα. Δεν θέλει, ειδικά στην περίοδο της κρίσης, να «σπαταλήσει» πόρους σε εξοπλισμό ή προσλήψεις. Αν πρέπει να κοπούν από κάπου πόροι, οι καθαρισμοί των ξερών την άνοιξη, η συντήρηση του δασικού δικτύου της ΔΕΗ, η αποκομιδή σκουπιδιών και οι «μαύρες χωματερές» των δήμων θα είναι τα πρώτα θύματα.

Μόνο που και στις περιόδους της «ευμάρειας», τότε που υποτίθεται ότι και εξοπλισμοί υπήρχαν και μπορούσαν να συντηρηθούν, τότε που γίνονταν προσλήψεις μόνιμου και εποχικού προσωπικού στην πυρόσβεση, πάλι τα ίδια είχαμε.

Δεν θα μπούμε σε συνομωσιολογίες για το πώς ξεκινάνε και ποιος ωφελείται απο τις σημερινές πυρκαγιές. Όλοι ξέρουμε πώς η λούμπεν (αλλά και η «καθωσπρέπει») αστική τάξη έχτισε στο παρελθόν τις βίλες της πάνω στα καμένα, πώς φτιάχθηκε το περιαστικό real estate, πώς οι διακρατικές διαμάχες έκαψαν δάση στις «ευαίσθητες» περιοχές και από τις δύο πλευρές του Αιγαίου. Σε κάθε περίπτωση, η πιθανότητα δασικών πυρκαγιών δεν θα μας εγκαταλείψει είτε εξαιτίας φυσικών συνθηκών ή και τυχαίων περιστατικών, ή ακόμα και εξαιτίας της αδιαφορίας των πολιτών στους αυτοκινητόδρομους, στις κατασκηνώσεις, κ.λπ. Το ερώτημα είναι αν το κράτος, που υποτίθεται δουλειά του είναι να απαντά σε αυτού του είδους τις προκλήσεις θέλει και μπορεί να το κάνει. Η απάντηση είναι πως ούτε θέλει ούτε μπορεί.

Το κράτος δεν είναι ένας μηχανισμός προστασίας, είναι ένα παράσιτο του κοινωνικού πλούτου, είναι ο υπερασπιστής των συμφερόντων του κεφαλαίου. Η μόνη λύση είναι η άμεση κοινωνική κινητοποίηση στις υπό απειλή περιοχές, με τη συνδρομή όλης της κοινωνικής βάσης. Παράλληλα με την άσκηση της μέγιστης δυνατής πίεσης προς κρατικές, περιφερειακές και δημοτικές αρχές να εξασφαλίσουν τις απαραίτητες υποδομές, οφείλουμε να αυτοοργανωθούμε και να προφυλάξουμε το περιβάλλον μέσα στο οποίο ζούμε.

Μόνο με τη συγκρότηση τοπικών περιπολιών, οργανωμένων και εξοπλισμένων με μαζική συμμετοχή μπορεί να υπάρξει πρόληψη και έγκαιρη καταστολή των πυρκαγιών. Μόνο αν πάρουμε πίσω το κλεμμένο δημόσιο από τα χέρια του κράτους και της αγοράς μπορούμε να είμαστε κύριοι των ζωών μας. Το περιβάλλον μπορεί να είναι ασφαλές μόνο στα χέρια αυτών που ζουν, ιδρώνουν και εξαρτώνται από αυτό. Αλλά για να γίνει αυτό, πρέπει να πάρουμε απόφαση ότι ο ρόλος του τηλεθεατή έκτακτων δελτίων είναι τελικά ο πιο σίγουρος εμπρησμός.