Τι αποκομίσαμε από το κοινοτικό συμβούλιο της 30ης Σεπτεμβρίου, που παρακολουθήσαμε κάποιοι από εμάς.
1. Η κοινότητα θα ασχοληθεί με τον καθαρισμό των καμένων και την δενδροφύτευση
σε δημόσιους κοινοτικούς χώρους: πεζοδρόμια, πλατείες και κάποια ρέματα (ζητήσαμε να πάρουμε ένα χάρτη που να σηματοδοτεί ποια συγκεκριμένα ρέματα).
Χρειάζεται οι πολίτες να έχουν το νου τους για να αποτρέψουν:
- βίαιες παρεμβάσεις στα ρέματα - χωρίς άδεια δασαρχείου,
- καταχρηστική κοπή δένδρων τα οποία θα μπορούσαν να επιβιώσουν (οι εργολάβοι πληρώνονται με τον αριθμό των δένδρων που κόβουν).
2. Η κοινότητα
δεν θα ασχοληθεί με τις χαρακτηρισμένες δασικές εκτάσεις, καθώς εμπίπτουν στην αρμοδιότητα του δασαρχείου. Προφανώς δεν θα περιμένουμε πότε και αν το δασαρχείο θα ασχοληθεί και ως ποιό βαθμό με την αναδάσωση των δασικών περιοχών, που είναι μεταξύ των οικισμών του Πικερμίου ή γύρω από αυτούς (ή αν θα παγιώσει την καμένη εικόνα, μέχρι να παρουσιαστεί μια καλή ευκαιρία αποχαρακτηρισμού και μίζας).
3. Επομένως εμείς οι κάτοικοι που ζούμε εδώ, είμαστε αυτοί που δεν θα αφήσουμε
ούτε μια σπιθαμή δασικής έκτασης να οικοπεδοποιηθεί. Που δεν θα επιτρέψουμε άλλο τσιμέντο στο βουνό. Εμείς οι ίδιοι θα φροντίσουμε
να ξαναγίνει δάσος κάθε δασική έκταση είτε δημόσια είτε ιδιωτική (ιδιωτικά δάση υπάρχουν και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ας ρυθμίσει τα δέοντα το κράτος με τους διεκδικητές αφήνοντας το δάσος έξω από τη συναλλαγή). Ευελπιστούμε ότι και η κοινότητα θα στηρίξει τους κατοίκους.
4. Τι κάνουμε:
Δουλεύουμε ήδη προς την κατεύθυνση της αναδάσωσης. Ερχόμαστε σε επαφή με ειδικούς: Διεύθυνση Αναδασώσεων Αττικής, Δασαρχείο, γεωπόνους... Ανταλλάσσουμε πληροφορίες, γνώσεις και πρακτικές με πιο έμπειρες ομάδες: Δίκτυο Εθελοντικής Δενδροφύτευσης... Συνεχώς ανακαλύπτουμε ή μας ανακαλύπτουν ειδικοί που μας προσφέρουν γνώση και εθελοντές... Αλληλοενημερωνόμαστε και συνειδητοποιούμε ότι αποτελεί προτεραιότητα των περισσότερων συμπολιτών μας...
Ο Οκτώβριος είναι μήνας συστηματικής και οργανωμένης δουλειάς, ώστε μέσα στο Νοέμβριο να ΑΝΑΔΑΣΩΣΟΥΜΕ!
Η ήμερη βελανιδιά (Quercus ithaburensis Decaisne subsp. macrolepis syn. Quercus aegilops) είναι δέντρο φυλλοβόλο ή ημιαειθαλές, ολιγαρκές, θερμοξηρόβιο και φωτόφιλο, που ξεχωρίζει από τις άλλες βελανιδιές λόγω των τεράστιων διακοσμητικών κυπέλλων, τα οποία μπορεί να έχουν βάθος 4 εκ. με όμορφα χνουδωτά, μακριά λέπια που γυρίζουν προς τα έξω. Τα βελανίδια της είναι πολύ καλή και εύπεπτη τροφή για τα άγρια και οικόσιτα ζώα (κυρίως χοίρους, πρόβατα και κατσίκες) περιέχουν άμυλο σε ποσοστό 80 – 90%, λίγες πρωτεΐνες και πολλές τανίνες, ενώ τα κύπελλα και ιδίως τα λέπια του, παραδοσιακά χρησιμοποιούνταν είτε υπό μορφή σκόνης ή υγρή μορφή για τη βυρσοδεψία. Παρόλο που μερικοί δρυμώνες ακόμη παραμένουν στη νότια Αλβανία, Ελλάδα(ειδικά στην Αιτωλοακαρνανία και τα νησιά), Τουρκία, Λίβανο, Ιορδανία, Ισραήλ και Συρία, η έκταση της Ήμερης Βελανιδιάς έχει σημαντικά μειωθεί ανά τους αιώνες.