«Το Ταξίδι του Σπόρου»

Στο πλαίσιο του Έργου LIFE+ PINUS (LIFE07 NAT/GR/00286) «Αποκατάσταση των δασών Pinus nigra στον Πάρνωνα (GR2520006) μέσω μιας δομημένης προσέγγισης» δημιουργήθηκε μια ενημερωτική ταινία με τίτλο «Το Ταξίδι του Σπόρου».

Η ταινία αφορά στη γνωριμία με τα δάση μαύρης πεύκης και τις αξίες τους, την παρουσίαση της δομημένης προσέγγισης αποκατάστασής τους μετά από πυρκαγιά που εφαρμόσθηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα στον Πάρνωνα και το πώς φτάνουμε από τη συλλογή των σπόρων στη φύτευση των νεαρών φυτών, ή αλλιώς, το ταξίδι του σπόρου. Μπορείτε να μεταφορτώσετε και να αποθηκεύσετε την ταινία του έργου πατώντας εδώ: http://db.tt/Ux76UdJh.

Τουρισμός που δεν πληγώνει

Ημερίδα για τον αειφόρο τουρισμό που δεν επιβαρύνει το περιβάλλον

Οι Φίλοι της Φύσης (ΦτΦ) διοργανώνουν ημερίδα για τον τουρισμό, σε συνδυασμό με την έκθεση των βραβευμένων φωτογραφιών του διαγωνισμού που προκύρηξαν οι Naturefriends (NFI) με τίτλο "Fair tourism".

ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΛΗΓΩΝΕΙ
Ημερίδα, 9 Μαρτίου 2013
Έκθεση Φωτογραφίας, 6-8 Μαρτίου 2013, 10:30-14:00 και 17:30-20:30
Στο Σύλλογο Ελλήνων Αρχαιολόγων / ΣΕΑ, Ερμού 134-136
(πλησίον Αρχαιολογικού χώρου Κεραμεικού)

Οι ηθικοί αυτουργοί για τις καταστροφές των δασών εμφανίζονται σαν υπερασπιστές τους

Μας ξεκούφαναν τα παπαγαλάκια την περασμένη Πέμπτη: «αυστηρές ποινές για λαθροϋλοτόμους», «κακούργημα η λαθροϋλοτόμηση», «μέτρα προστασίας των ελληνικών δασών» και άλλα παρόμοια. Η κυβέρνηση κατέθεσε στη Βουλή νομοσχέδιο, από την απροκατάληπτη και χωρίς γκεμπελικά γυαλιά ανάγνωση του οποίου προκύπτει το αντίθετο συμπέρασμα. Ας δούμε γιατί.

Ο νόμος 4052/2012 δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 51Α/2.3.2012 και άρχισε να εφαρμόζεται από τις 2 Απρίλη του 2012, έφερε δε τον ψευδεπίγραφο τίτλο «Δίκαιη δίκη και εύλογη διάρκεια αυτής». Στις 28 Απρίλη του 2012, δημοσιεύσαμε στην «Κ» ανάλυση με τίτλο «Καταστρέφουν τα δάση για καυσόξυλα». Παραθέτουμε την εισαγωγή και την κατακλείδα του:

«Τέσσερις υπουργοί του ΠΑΣΟΚ (Μ. Παπαϊωάννου, Ε. Βενιζέλος, Σ. Ξενίδης), δύο υπουργοί της ΝΔ (Κ. Αρβανιτόπουλος και Μ. Βορίδης) και ο πρωθυπουργός Λ. Παπαδήμος, με το νόμο 4055 (παρ. 2 του άρθρου 38), άναψαν το πράσινο φως στους ξυλέμπορους και στους συνεργάτες τους να καταστρέψουν τα δάση. Ονοματίζουμε αυτούς τους έξι υπουργούς, γιατί υπογράφουν το νόμο. Φυσικά, συλλογικά υπεύθυνοι είναι όλοι οι υπουργοί της κυβέρνησης, μιας και το νομοσχέδιο συζητήθηκε και εγκρίθηκε στο υπουργικό συμβούλιο. Και βέβαια, υπεύθυνοι είναι οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ που ψήφισαν όλο το νόμο καταρχήν, κατ’ άρθρο και στο σύνολό του, κι ακόμη οι βουλευτές της ΔΗΜΑΡ, του ΛΑΟΣ και της Μπακογιάννη που ψήφισαν αυτή τη διάταξη (και όχι μόνο) στην Ολομέλεια της Βουλής. Ο νόμος αυτός συζητήθηκε στη Βουλή και κανένας από τους αντιπολιτευόμενους βουλευτές (ακόμη και των λεγόμενων αριστερών κομμάτων) δεν έκανε την παραμικρή αναφορά στην καταστροφική διάταξη της παραγράφου 2 του άρθρου 38. (…) «Μ’ αυτή τη δασοκτόνα διάταξη, θα μετατραπούν τα δάση και οι δασικές εκτάσεις σε εργοτάξιο παραγωγής καυσοξύλων, λόγω της βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης και της στροφής στα καυσόξυλα. Οι ξυλέμποροι και οι συνεργάτες τους θα βγάλουν τεράστια κέρδη αφορολόγητα. Γι’ αυτό και πρέπει, εδώ και τώρα, ν’ αναπτυχθεί ένα ισχυρό και πραγματικό κίνημα απ’ όλους τους εργαζόμενους προκειμένου να καταργηθεί άμεσα αυτή η δασοκτόνα διάταξη».

Στο θέμα επανήλθαμε, καθώς βλέπαμε ότι συνέβαινε αυτό που είχαμε προβλέψει. Τα δάση ξεπατώνονταν από την παράνομη υλοτόμηση των ξυλέμπορων και των συνεργατών τους, ενώ επιπρόσθετα επιβαρύνθηκε περισσότερο το περιβάλλον από την καύση του ξύλου (και όχι μόνο).

Τότε και τώρα, βασικός κορμός των κυβερνήσεων (Παπαδήμου και Σαμαρά) ήταν τα δύο αστικά κόμματα, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Ενώ, λοιπόν, τα δύο αυτά κόμματα, μαζί με τη ΔΗΜΑΡ (που είχε ψηφίσει την παρ. 2 του άρθρου 38 του νόμου 4055, αν και δεν συμμετείχε στην κυβέρνηση Παπαδήμου), ήταν οι ηθικοί αυτουργοί αυτής της δασοκτόνας διάταξης, εμφανίζονται τώρα ως τιμητές και ως προστάτες του περιβάλλοντος, με την εισαγωγή τροπολογιών, που τις παρουσιάζουν μάλιστα σαν αυστηρότερες. Φυσικά, έπαθαν καθολική αμνησία και δεν κάνουν την παραμικρή αναφορά στην εισαγωγή αυτής της δασοκτόνου διάταξης στο νόμο 4055/2012, μόλις πριν από ένα χρόνο. Ιδού αποκαλυπτικό απόσπασμα από την αιτιολογική έκθεση του νομοσχέδιου του υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, που κατατέθηκε στη Βουλή την περασμένη Τρίτη και φέρει τον τίτλο «Επείγουσες Ρυθμίσεις του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής και άλλες διατάξεις»: «Η ως άνω αυστηροποίηση είναι αναγκαία δεδομένου ότι η λαθροϋλοτομία, η οποία δεν αντιμετωπίστηκε αποτελεσματικά από τις ισχύουσες ρυθμίσεις, έχει λάβει μεγάλες διαστάσεις προκαλώντας πολλαπλή ζημία, η οποία συνίσταται στην πρόκληση εκτεταμένων καταστροφών στο δασικό οικοσύστημα, το οποίο είναι δημόσιο αγαθό».

Το δέντρο που συγκράτησε το δρόμο

Η νεροποντή της Παρασκευής 22/2, συνεπικουρούμενη από τις κακοτεχνίες των εργολάβων, προκάλεσε κατολισθήσεις σε πολλά σημεία της λεωφόρου Αχαιών (Ντράφι) και κατακρήμνισε τμήμα του δρόμου. Χαρακτηριστικές είναι οι φωτογραφίες που δείχνουν ότι στα σημεία που συγκρατήθηκε ο δρόμος υπήρχαν δέντρα, το ριζικό σύστημα των οποίων συγκράτησε τα χώματα!
Πλέον τα πολλά λόγια περιττεύουν...

ΑΝΑΔΑΣΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΜΕΝΩΝ ΕΚΤΑΣΕΩΝ!

Δελτίο τύπου για τα φωτοβολταϊκά στο Πεντελικό

Συντονιστική επιτροπή κατά των φωτοβολταϊκών στο Πεντελικό

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Μπροστά στον κίνδυνο εγκατάστασης φωτοβολταϊκών στο Πεντελικό, που δημιουργεί το σχέδιο Νόμου του Υπουργείου Ανάπτυξης, η συντονιστική επιτροπή με άμεση παρέμβασή της ενημερώνει τα κόμματα και τους Υπουργούς Ανάπτυξης Κ. Χατζηδάκη και Περιβάλλοντος Ε. Λιβιεράτο και ζητά αλλαγές στο σχέδιο νόμου και συνάντηση για το θέμα.

Επιστολή για το ζήτημα που προκύπτει, όσον αφορά τη διαφαινόμενη δυνατότητα ανάπτυξης φωτοβολταϊκών από την Εκκλησία στην Πεντέλη, με βάση τον νέο Αναπτυξιακό Νομοσχέδιο, απέστειλε η Συντονιστική Επιτροπή κατά των φωτοβολταϊκών στο Πεντελικό στα κόμματα και στους Υπουργούς Ανάπτυξης κ. Κωστή Χατζηδάκη και Περιβάλλοντος Ευάγγελο Λιβιεράτο, όπου εκφράζει τις αντιρρήσεις της πάνω στο συγκεκριμένο θέμα και ζητά την απόσυρση των επίμαχων διατάξεων από το νέο Νομοσχέδιο.

Ανακοινώνεται από την Επιτροπή ότι επίκεινται συναντήσεις με το Υπουργείο Ανάπτυξης, αλλά και με τα πολιτικά κόμματα, ώστε να αλλάξουν οι διατάξεις του Νομοσχεδίου.

Η επιστολή έχει ως ακολούθως:

Πεντέλη 25 Φεβρουαρίου 2013

Προς:
Υπουργό Ανάπτυξης και Υποδομών κ. Χατζηδάκη Κωστή
Υπουργό Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής κ. Λιβιεράτο
Κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους της Νέας Δημοκρατίας, του ΣΥΡΙΖΑ, του ΠΑΣΟΚ, της ΔΗΜΑΡ των Ανεξάρτητων Ελλήνων και του ΚΚΕ
Κοινοποίηση: ΚΕΔΕ, ΠΕΔΑ, ΣΠΑΠ, Δήμοι μέλη του ΣΠΑΠ

Θέμα: Σχέδιο Νόμου Υπουργείου Ανάπτυξης που δίνει τη δυνατότητα εγκατάστασης φωτοβολταϊκών στο Πεντελικό.

Αξιότιμοι κύριοι
Στο σχέδιο Νόμου του Υπουργείου Ανάπτυξης που κατατέθηκε στη Βουλή υπάρχουν δύο σημεία τα οποία κατά τη δική μας εκτίμηση ανοίγουν το δρόμο για τη δημιουργία φωτοβολταϊκού πάρκου στο Πεντελικό, εξέλιξη που το Μάρτιο το 2012 η συντονιστική επιτροπή μας, μαζί με την τοπική κοινωνία κατάφερε να αποτρέψει.
Πιο συγκεκριμένα αναφερόμαστε:
α) Στο ότι δεν υπάρχει σαφής και ρητή πρόβλεψη ότι οι προωθούμενες επενδύσεις δεν μπορούν να υλοποιηθούν εντός προστατευόμενων περιβαλλοντικά περιοχών, όπως π.χ. το Πεντελικό Βουνό που προστατεύεται από Π.Δ. προστασίας (ΦΕΚ 755)
β) Στο γεγονός ότι αναγνωρίζεται έμμεσα η "ιδιοκτησία" της Εκκλησίας της Ελλάδος και των Ιερών Μονών σε εκτάσεις που δεν έχουν, τις διακατέχουν, ενώ με τις διατάξεις του Ν.1811/88, έπρεπε ήδη να είχαν αποδόσει στο δημόσιο.

Η προώθηση του σχεδίου Νόμου ως έχει δεν μπορεί να γίνει από εμάς και τις τοπικές κοινωνίες γύρω από το Πεντελικό, αποδεκτή.
Με τροποποίηση των διατάξεων του προωθούμενου νομοσχεδίου θα πρέπει να διευκρινίζονται τα εξής :

Η διαχείριση των παρόχθιων δασών εργαλείο βελτίωσης της βιοποικιλότητας του παρόχθιου οικοσυστήματος

Σημαντικό "εργαλείο" για τη βελτίωση της βιοποικιλότητας του παρόχθιου οικοσυστήματος είναι η διαχείριση των παρόχθιων δασών, όπως αναφέρει σε σχετική μελέτη του ο επίκουρος καθηγητής του Τμήματος Δασοπονίας και Διαχείρισης Φυσικού Περιβάλλοντος του ΤΕΙ Λάρισας Γεώργιος Ευθυμίου.

Ρέμα Βαλανάρη
(φωτογρ. Δασαμάρι S.O.S.)

Όπως σημειώνει χαρακτηριστικά ο κ. Ευθυμίου, με τη συρρίκνωση των δασικών εκτάσεων, λόγω έντονων ανθρώπινων δραστηριοτήτων (υλοτομιών, πυρκαγιών, εκχερσώσεων, υποβάθμισης, αλλαγής χρήσεων γης), μειώνεται δραστικά η ποικιλία της ζωής. Μια σημαντική οικολογικά κατηγορία δασικών εκτάσεων είναι η παρόχθια δασική βλάστηση, η φυσική βλάστηση που η ύπαρξη και η ζωτικότητά της εξαρτάται από την άμεση ή έμμεση επίδραση του νερού, επιφανειακού ή υπόγειου. Είναι οικοσυστήματα με μεγάλη δυναμική τα οποία αποτελούν σημαντική κατηγορία δασικών οικοσυστημάτων καθότι στηρίζει πλούσια βιοποικιλότητα, εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Ευθυμίου και προσθέτει πως ο μεγάλος αριθμός των παρόχθιων ξυλωδών δασοπονικών ειδών (δέντρων και θάμνων) σχηματίζουν παρόχθιες συστάδες με πλούσια και πυκνή κατακόρυφη δομή. Εμφανίζουν ποικιλία και μείξη ειδών και στους τρεις ορόφους (υπώροφο, μεσώροφο, ανώροφο). "Εκείνο που έχει ιδιαίτερο οικολογικό και επιστημονικό ενδιαφέρον για τα μεσογειακά παρόχθια δάση (δάση γαλαρίας) είναι η ύπαρξη σε αυτά μεγάλης ποικιλίας αναρριχώμενων ειδών με σημαντική οικολογική και εμπορική αξία (π.χ. λυκίσκος). Αντιπροσωπευτικό παράδειγμα των παραπάνω αποτελεί το φυσικό παραποτάμιο δάσος του Νέστου (Ευθυμίου, 2000), στο οποίο έχουν καταγραφεί περισσότερα από 15 διαφορετικά είδη αναρριχώμενων ειδών. Η ύπαρξή τους δίνει την αίσθηση της 'ζούγκλας' λόγω της μη εύκολης προσπελασιμότητας, δημιουργώντας κατά θέσεις, απαράμιλλου κάλους τοπία με φυσικές πράσινες 'κουρτίνες'. Παράλληλα, η παρόχθια δασική βλάστηση που απαντάται κατά μήκος μικρών και μεγάλων ποταμών, χειμάρρων ακόμη και στα αρδευτικά και στραγγιστικά κανάλια, παρέχει θέσεις για φωλεοποίηση, τροφή και απόκρυψη ειδών της πανίδας, βελτιώνοντας τη βιοποικιλότητα των ειδών" επισημαίνει ο επίκουρος καθηγητής στο ΤΕΙ Λάρισας.

Κίνδυνοι

Όπως επισημαίνει ο κ. Ευθυμίου στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, οι κίνδυνοι που απειλούν την ύπαρξη και δυναμική λειτουργία των παρόχθιων οικοσυστημάτων ταυτίζονται με αυτούς που υποβαθμίζουν τη βιοποικιλότητά τους. Οι σημαντικότερες απειλές που έχουν καταγραφεί και οι οποίες απειλούν την ύπαρξη και τη βιοποικιλότητα των παρόχθιων δασικών οικοσυστημάτων είναι η υλοτομία – αφανισμός της παρόχθιας βλάστησης, για επέκταση των καλλιεργούμενων εκτάσεων, συχνά μέχρι την κοίτη του ποταμού, χειμάρρου ή ρέματος, με την όποια υποβάθμιση συνεπάγεται αυτό, για τη βιοποικιλότητα αλλά και τη σταθερότητα των όχθεων.

"Ίσως, ο σημαντικότερος κίνδυνος σήμερα για τις παρόχθιες νησίδες πρασίνου στην ελληνική ύπαιθρο είναι η καύση της παρόχθιας βλάστησης. Συνήθως, η συνήθεια αυτή αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια για την κακώς νοούμενη 'διαχείριση' της κακώς νοούμενης ανεπιθύμητης βλάστησης στα όρια του αγροτεμαχίου ή τις ανισοσταθμίες μεταξύ γεωργικών γαιών. Άλλοτε πάλι, η καύση της παρόχθιας βλάστησης αποτελεί τυχαίο γεγονός που οφείλεται στην καύση της γειτονικής στο ρέμα καλαμιάς χωρίς μέτρα προφύλαξης, με συνέπεια την επέκταση της φωτιάς" σημειώνει ο ερευνητής.

Επίσης, ο πιο σημαντικός κίνδυνος, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι η έλλειψη διαχείρισης της παρόχθιας βλάστησης, γεγονός που συνεπάγεται την εγκατάλειψη αυτών των οικοσυστημάτων στην "τύχη τους" και στις συνέπειες των από αμέλεια ή πρόθεση ενεργειών των ανθρώπων της υπαίθρου.

Η επιχωμάτωση της όχθης, συχνά και τμήματος της κοίτης σε πολλά μικρότερα ή μεγαλύτερα ρέματα, για τη δημιουργία κατασκευών, συχνά χαρακτηριζόμενων ως έργα διευθέτησης κοίτης, ελαχιστοποιούν και συνήθως εξαφανίζουν την παρόχθια βλάστηση. Το "καθάρισμα" της κοίτης των στραγγιστικών ή αρδευτικών καναλιών σημαίνει την αποψίλωση της όποιας παρόχθιας βλάστησης έχει αναπτυχθεί στην κοίτη και τα πρανή της όχθης τους. Η διατήρηση, όμως, της παρόχθιας δασικής βλάστησης στα πρανή της όχθης, εξασφαλίζει σταθερότητα σε αυτά, φιλτράρει το νερό, βελτιώνει την ποιότητα του νερού με την συγκράτηση των φορτίων του, αυξάνει τη βιοποικιλότητα, εξασφαλίζει ενδιαιτήματα για την άγρια ζωή και βελτιώνει αισθητικά το τοπίο, παρέχοντας ευκαιρίες για πεζοπορία, ποδηλασία και άλλες δράσεις αναψυχής στα μικρά και μεγάλα ποτάμια ή ρέματα που διασχίζουν αστικές ή περιαστικές περιοχές.