Πανσέληνος στο Δασαμάρι

Πανσέληνος στο Δασαμάρι, 29/8/2015

Πράσινο φως, γκρίζο μέλλον

[...] Συνεπώς, αυτό που ζητούν οι κάτοικοι είναι η μελέτη “να ανακληθεί και να συνταχθεί εξ αρχής με οικολογική κατεύθυνση και παρεμβάσεις που και θα προστατεύουν τη δασική έκταση που περιβάλλουν τα ρέματα, αλλά και θα σέβονται το καθεστώς προστασίας των ρεμάτων”.

Σε αυτή την κατεύθυνση βρίσκονται ενέργειες όπως η αναδάσωση, η οποία μπορεί να συμβάλλει καθοριστικά στην απορρόφηση των νερών την περιοχής και τα έργα ορεινής υδρονομίας (τοποθέτηση φυσικών βαθμίδων από κορμούς ώστε το ρέμα να αποκτήσει τη φυσική του κλίση). Ενέργειες που περιμένουν να γίνουν από “μια άλλη Περιφέρεια, την οποία ψήφισε ο κόσμος για να σταματήσουν οι κομπίνες”.

Έτσι έκλεινε το άρθρο του Κ. Παπαντωνίου στην ΑΥΓΗ της 23ης Μαΐου 2015, με τίτλο “Πάνε για τσιμεντοποίηση αναδασωτέο βιότοπο!”.

Χθες, 27/8/2015, έγινε και το Περιφερειακό Συμβούλιο, προκειμένου να γνωμοδοτήσει επί της ΜΠΕ για την Οριοθέτηση τμημάτων(!!!) του ρέματος Βαλανάρη -με προτεινόμενα έργα διευθέτησης (ξανά !!!). Εδώ και το σχετικό ρεπορτάζ του κ. Παπαντωνίου ο οποίος ήταν παρών στη συνεδρίαση, στην ίδια εφημερίδα, από το χθεσινό Περιφερειακό Συμβούλιο.

Συλλογική δήλωση αποχώρησης από το Τμήμα Οικολογίας, Περιβάλλοντος και Χωρικού Σχεδιασμού του ΣΥΡΙΖΑ

Όπως τονίζεται από τους/τις υπογράφοντες/ουσες, "συνεχίζουμε να στηρίζουμε και να συμμετέχουμε, συμβάλλοντας με όλες μας τις δυνάμεις, σε όλα τα κινήματα και τους αγώνες υπεράσπισης της δημόσιας περιουσίας, αντίστασης στην υφαρπαγή γης, προστασίας του φυσικού πλούτου, του περιβάλλοντος και των συνθηκών διαβίωσης των τοπικών κοινωνιών, διαφύλαξης των δημόσιων-κοινωνικών αγαθών και των «κοινών»."

---

Δήλωση παραίτησης-αποχώρησης από το Τμήμα Οικολογίας, Περιβάλλοντος και Χωρικού Σχεδιασμού του ΣΥΡΙΖΑ

Η πρόσφατη υπογραφή του 3ου, κατά σειρά, μνημονίου από την κυβέρνηση και η υπερψήφισή του από τη βουλή από κοινού με ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι, συνιστά πλήρη αντιστροφή του πολιτικού πλαισίου και των στόχων επί των οποίων συγκροτήθηκε και έδρασε πολιτικά ο ΣΥΡΙΖΑ τα προηγούμενα 11 χρόνια.

Ταυτόχρονα, η επαναλαμβανόμενη πλήρης απαξίωση της συλλογικής λειτουργίας και των συλλογικών διαδικασιών του κόμματος από την ηγετική ομάδα του κυβερνητικού επιτελείου με τελευταία την αιφνιδιαστική παραίτηση της κυβέρνησης και τη συνακόλουθη προκήρυξη πρόωρων εκλογών, χωρίς οποιαδήποτε διαδικασία/απόφαση του κόμματος, σε αντίθεση με την πρόσφατη απόφαση της Κ.Ε. για έκτακτο συνέδριο –που εισηγήθηκε ο ίδιος ο πρόεδρος-, μας υποχρεώνουν να αποχωρήσουμε από τη γραμματεία και το τμήμα επισημαίνοντας ότι:

Ποια Διαύγεια; Ποια Αξιοπιστία;

Αλλοίωση, κατά το βολικότερο(;), απόφασης δημοτικού συμβουλίου!

Συνέβη και αυτό! Αλλοίωσαν κατά το βολικότερο (για ποιον αλήθεια;) ομόφωνη απόφαση του δημοτικού συμβουλίου της 13ης Ιουλίου 2015, μία ημέρα μετά την ανάρτησή της στη Διαύγεια. Η πρώτη ανάρτηση έγινε στις 10/8/2015 αλλά αλλοιώθηκε -κατ’ ευφημισμόν “αναθεωρήθηκε”(!!!)- την επομένη, δηλαδή στις 11/8/2015.

Τα μνημεία της “διορθωτικής παρέμβασης” στην παρακάτω εικόνα που ελήφθη από τη Διαύγεια. Το αν πρόκειται για “αναθεώρηση” ας το κρίνει ο αναγνώστης του παρόντος.

Αναθεώρηση ή αλλοίωση;

Τι όμως άλλαξε μεταξύ των δύο αναρτήσεων στο κορυφαίο (όχι πια απ’ ότι φαίνεται) σύστημα διαφάνειας στην ελληνική δημόσια διοίκηση;

Συγκεκριμένα “αναθεώρησαν” (αλλοίωσαν είναι δοκιμότερος όρος) έναν ουσιώδη όρο της απόφασης. Εκείνον που αφορά τη διάρκεια ισχύος της. Και όχι μόνο.

Νέα επιστημονική έρευνα αποκαλύπτει: «25 εκατομμύρια πουλιά θανατώνονται παράνομα στη Μεσόγειο κάθε χρόνο»

Πυροβολημένα παράνομα, παγιδευμένα ή κολλημένα σε ξόβεργες: δεκάδες εκατομμύρια πουλιά θανατώνονται παράνομα κάθε χρόνο σε ολόκληρη τη Μεσόγειο, σύμφωνα με την πρώτη στο είδος της, επιστημονική έκθεση που διεξήχθη στην περιοχή από τη BirdLife International.

Η BirdLife και οι εταίροι της, μεταξύ των οποίων και η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, αποκαλύπτουν τη σοκαριστική έκταση του αποδεκατισμού των πουλιών στη Μεσόγειο. Συγκεκριμένα παρουσιάζουν τις 10 χώρες με τον υψηλότερο μέσο αριθμό παράνομα θανατωμένων πουλιών ετησίως.

Πρώτη στην κατάταξη βρίσκεται η Αίγυπτος με την εκτίμηση ότι περίπου 5,7 εκατ. πουλιά θανατώνονται κατά μέσο όρο κάθε χρόνο, με την Ιταλία να έρχεται δεύτερη με 5,6 εκατ. και η Κύπρος πέμπτη με 2,3 εκατ. μετά τη Σύρια και το Λίβανο. Η περιοχή της Αμμοχώστου στην Κύπρο θεωρείται το χειρότερο σημείο για τα πουλιά στη Μεσόγειο!

Η Ελλάδα καταλαμβάνει την έκτη θέση με την εκτίμηση ότι θανατώνονται παράνομα στη χώρα μας κατά μέσο όρο 704.000 πουλιά κάθε χρόνο. Η Μάλτα παρόλο που δεν μπήκε στο top 10, με 108.000 πουλιά να θανατώνονται κατά μέσο όρο παράνομα κάθε χρόνο, έχει το δυσάρεστο προνόμιο να είναι αυτή η χώρα με τον μεγαλύτερο αριθμό πουλιών που θανατώνονται παράνομα ανά τ.χλμ.

Το ιδιωτικό στη φύση

Πώς η οικονομία ελέγχει το φυσικό αγαθό;

«Εκεί που φύτρωνε φλισκούνι κι άγρια μέντα
κι έβγαζε η γη το πρώτο της κυκλάμινο
τώρα χωριάτες παζαρεύουν τα τσιμέντα
και τα πουλιά πέφτουν νεκρά στην υψικάμινο.
(…)
Κοιμήσου Περσεφόνη
στην αγκαλιά της γης
στου κόσμου το μπαλκόνι
ποτέ μην ξαναβγείς».

(«Ο εφιάλτης της Περσεφόνης», Νίκος Γκάτσος)

Ως κοινωνία αποφασίσαμε να δώσουμε μέρος της φύσης στην ιδιοκτησία τινός, εξαρτώμενοι (και αγόμενοι) από την κατοχή της γης. Βέβαια, θεωρήσαμε ότι διασφαλίσαμε την απόλαυση της φύσης, εκ του γεγονότος ότι π.χ. το δάσος, ο υγρότοπος, το λιβάδι κ.ά. αποτελούν φυσικά αγαθά και δικαιωματικά απολαμβάνονται, αλλά, όπως είδαμε, τούτο κατά βάσιν δεν ισχύει, αφού ανατρέπεται από τα ίδια τα ζητήματα που ανακύπτουν κατά την εφαρμογή του, έτσι που το απαιτούμενο εμφανίζεται τελικά ως πρόταγμα χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Και τούτο διότι ο πολίτης δεν απολαμβάνει το φυσικό αγαθό με την πληρότητα και τη συμμετοχικότητα που απαιτεί μια τέτοιας σημασίας ενεργή και συνειδητή πράξη, ενώ από την άλλη μεριά ο ιδιοκτήτης, που προσβλέπει στη γη κι αγνοεί το φυσικό αγαθό, επιδιώκει την αξιοποίηση της ιδιοκτησίας του κι όχι τη διατήρησή της κατά τα επιβαλλόμενα μέτρα και τους κανόνες από την προστασία του φυσικού αγαθού. Στην τελευταία περίπτωση βρίσκει αυτός έναν πολύτιμο σύμμαχο, που είναι το κράτος· όχι τόσο στη διοικητική του έκφραση, αλλά στην πολιτική, διά των κυβερνώντων, οι οποίοι εισηγούνται νόμους και προωθούν την εφαρμογή βλαπτικών για το φυσικό περιβάλλον πολιτικών.