«Ήπιος αγροτοκαθαρισμός» δηλαδή ούτε τα προσχήματα πια δεν τηρούνται

Θα μπορούσε να είναι η λύση στο πρόβλημα της ανεργίας. Στον δήμο «της καρδιάς μας», στον δήμο–«πρότυπο» οι ιδέες δεν στερεύουν ποτέ. Απόδειξη η ανάρτηση στη Διαύγεια, απόφασης δημάρχου, η οποία αναθέτει «Υπηρεσίες διαχείρισης ήπιου καθαρισμού Ρέματος Αγίας Παρασκευής στην διαδρομή από ΕΠΑΛ μέχρι Μέγα Ρέμα» στον κατάλληλο αγρότη-παραγωγό.

https://diavgeia.gov.gr/doc/970%CE%9E%CE%A916-19%CE%99?inline=true

ΣτΕ 1966/2020: Νόμιμη μη εξαίρεση έκτασης από τη δασική νομοθεσία

Περίληψη της απόφασης 1966/2020 του Συμβουλίου της Επικρατείας

Ενόψει του χρόνου κατάθεσης της αίτησης, συντρέχει νόμιμος λόγος, συνιστάµενος στην οικονομία της δίκης να διακρατηθεί και να εκδικασθεί η υπόθεση από το Συμβούλιο της Επικρατείας, δοθέντος ότι οι αποφάσεις των διοικητικών εφετείων, οι οποίες εκδίδονται επί διαφορών, όπως είναι και η προκείµενη, υπόκεινται, κατ’ αρχήν, σε έφεση ενώπιον του Συµβουλίου της Επικρατείας.

Προβάλλεται ότι µη νομίμως απορρίφθηκε η αίτηση των αιτούντων, δεδοµένου ότι στην κρινόµενη περίπτωση πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 12 του ν. 3208/2003, εφόσον, όπως προκύπτει από το σύνολο των προσκοµισθέντων τίτλων κτήσεως, ορισμένοι από τους οποίους ανάγονται προ της 23ης Φεβρουαρίου 1946 και από έκθεση φωτοερµηνευτικής έρευνας του έτους 1996, την οποία επικαλούνται οι αιτούντες, το επίδικο ακίνητο αποτελούσε διαχρονικά και για διάστηµα µεγαλύτερο των 100 χρόνων καλλιεργούμενη έκταση µε ελαιόδενδρα που όµως καταστράφηκαν λόγω εγκαταλείψεως της καλλιέργειας. Εξάλλου, η έκταση αυτή περιβάλλεται από καλλιεργούμενες εκτάσεις µε ελαιόδενδρα μεγάλης ηλικίας, ενώ η ευρύτερη περιοχή παρουσιάζει οικιστική ανάπτυξη. Ο λόγος αυτός, καθ’ ο µέρος προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη πράξη είναι αναιτιολόγητη, ενόψει του ότι δεν περιλαμβάνεται στο σώμα αυτής οποιαδήποτε αιτιολογία, είναι απορριπτέος ως αβάσιµος, δεδομένου ότι, κατά γενική αρχή η αιτιολογία της διοικητικής πράξεως δεν απαιτείται να περιέχεται το σώµα της αλλά αρκεί να προκύπτει και από τα στοιχεία του φακέλου.

Οι νόμοι ισχύουν για τους άλλους, όχι για τον Κούλη, τη Μαρέβα και την παρέα τους

Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα ΚΟΝΤΡΑ

Το Σάββατο έστελνε καλημέρες από την ηλιόλουστη Θεσσαλονίκη. Από τη Θεσσαλονίκη του ζόφου και του πόνου. Επισκεπτόμενους χώρους του καταρρεύσαντος ΕΣΥ, με ασθενείς διασωληνωμένους έξω από τις ΜΕΘ, με ασθενείς που στέλνονται πρόωρα στα σπίτια τους (για ν’ αδειάσουν κρεβάτια), ανακυκλώνοντας την πανδημία. Mε γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό που δεν μπορούν πλέον να κάνουν ασφαλείς για τους ασθενείς εφημερίες. Αυτός, όμως, ήταν μέσα στην καλή χαρά και απολάμβανε τη λιακάδα και το τσουρεκάκι που αγόρασε από το φούρνο…

Κουβέντα μ' ένα λουλούδι

Κυκλαδινό κυκλάμινο
στου βράχου τη σχισμάδα
πού βρήκες χρώματα κι ανθείς
πού μίσχο και σαλεύεις;

Μέσα στο βράχο σύναξα
το γαίμα στάλα στάλα
μαντήλι ρόδινο έπλεξα
κι ήλιο μαζεύω τώρα.

Γιάννης Ρίτσος

Πηγάδα στο Δασαμάρι

φωτογράφιση Γ.Σ., Σεπτέμβριος 2018

RυPαNτήριο

«Οποιος δεν φοβάται το πρόσωπο του τέρατος, πάει να πει ότι του μοιάζει.»
Μάνος Χατζιδάκις

—Τι να πούμε, τότε, για εκείνους που διαφήμιζαν το τέρας;

«Εγκληματική οργάνωση» έκρινε πριν λίγες μέρες το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων την νεοναζιστική εθνικιστική συμμορία της Χρυσής Αυγής. Λίγο καθυστερημένα ήρθε βέβαια, αυτή η κρίση των αστικών θεσμών. Διότι το αντιφασιστικό κίνημα αλλά και το ευρύτερο λαϊκό κίνημα είχαν αποφανθεί εδώ και πάρα πολλά χρόνια (ήδη από τη δεκαετία του '80) για το νεοναζιστικό μόρφωμα και όλα αυτά τα χρόνια έχουν δώσει τις αρμόζουσες απαντήσεις στα τάγματα εφόδου της Χρυσής Αυγής.

Δυστυχώς, όμως, κάποιοι αντί να προσλάβουν τα μηνύματα του αντιφασισμού και να τσακίσουν το φίδι πριν καν ξεμυτίσει από το αυγό, επέλεξαν αντίθετα, να προβάλλουν μηντιακά αυτή την συμμορία, να την ξεπλύνουν και να συμβάλλουν στο γιγάντωμα του φασιστικού τέρατος. Ένα πολύ καλό άρθρο γι’ αυτούς που έθρεψαν το τέρας του φασισμού ανέβηκε πρόσφατα στο ιστολόγιο atticavoice.gr. Το άρθρο καταλήγει με την προτροπή «και ας μη ξεχνάμε και τα τοπικά μέσα και τις πρωτοβουλίες τους για την προώθηση των ναζί» χωρίς όμως να επεκτείνεται ειδικότερα σε αυτά τα μέσα. Ένα τέτοιο μέσο λοιπόν, ήταν το δημοφιλές στην τοπική κοινωνία της Ραφήνας, ιστολόγιο rpn. Δεν ήταν φυσικά το μοναδικό τοπικό μέσο που στήριξε την Χρυσή Αυγή, ήταν όμως ένα μέσο που είχε σχετικά ψηλή αναγνωσιμότητα στην ανατολική Αττική και που, όπως θα δείξουμε στη συνέχεια, λειτούργησε τελικά σαν γραφείο τύπου των νεοναζί.

Το 2010 η Χρυσή Αυγή είχε πάρει μέρος στις δημοτικές εκλογές, ο Μιχαλολιάκος είχε καταφέρει να εκλεγεί δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Αθηναίων με ποσοστό 5,3% και η συμμορία προετοιμαζόταν πυρετωδώς για τη συμμετοχή της στις βουλευτικές εκλογές του 2012. Ήταν μια περίοδος που οι χρυσαυγίτες δεν είχαν ακόμη απαρνηθεί την νεοναζιστική τους ιδεολογία, την έκρυβαν όμως επιμελώς πίσω από ένα πέπλο εθνικισμού (η πηγή του φασισμού) και σχεδίαζαν την επικοινωνιακή τους καμπάνια φορώντας το προσωπείο του αστικού κοινοβουλευτισμού. Είχαν ανάγκη την προβολή τους στα μέσα ενημέρωσης και όπως γνωρίζουμε ήταν πολλοί αυτοί που τους άνοιξαν διάπλατα τα παράθυρα ...του δελτίου των οκτώ. Ήταν τότε που ξεκινούσε και η λαϊκίστικη διείσδυσή τους στις τοπικές κοινωνίες. Και αναγκαστικά χρειαζόντουσαν απαραιτήτως μέσα, τα κοινωνικά δίκτυα και τα τοπικά μέσα ενημέρωσης.