Η τοποθέτηση του Δήμου Ραφήνας-Πικερμίου για τα φωτοβολταϊκά πάρκα στο Δασαμάρι

Αναδημοσιεύουμε, από την ιστοσελίδα Ραφήνα News, την τοποθέτηση του Δήμου Ραφήνας-Πικερμίου σχετικά με την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών πάρκων στις δασικές εκτάσεις στο Δασαμάρι.

---

ΔΗΜΟΣ ΡΑΦΗΝΑΣ-ΠΙΚΕΡΜΙΟΥ

Αύγουστος 2011

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΦΩΤΟΒΟΛΤΑΪΚΑ ΠΑΡΚΑ

       Με μεγάλη προσοχή ο Δήμος μας παρακολουθεί την απόπειρα εταιρειών για εγκατάσταση φωτοβολταϊκών πάρκων μέσα στα όρια του Δήμου μας. Τα φωτοβολταϊκά (ΦΒ) πάρκα ως εγκαταστάσεις παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας είναι βιομηχανικές εγκαταστάσεις και σαν τέτοιες πρέπει να αντιμετωπισθούν.

       Συγκεκριμένα υπάρχουν αιτήσεις για δύο (2) ΦΒ πάρκα ισχύος 150 κιλοβάτ (ΚW) και 1 μεγαβάτ (ΜW)!! στην περιοχή Ντράφι Πικερμίου παρά τη συμβολή των οδών Βαλανάρη και Αδαμ. Κοραή. Αν δε λάβουμε υπόψη ότι τα 100 KW απαιτούν επιφάνεια για εγκατάσταση ηλιακών συλλεκτών (panels) 4-5 στρέμματα μιλάμε για κάλυψη με panels περίπου 60 στρεμμάτων!!!

       Ως Δήμος εμείς είμαστε τελείως αντίθετοι με την εγκατάσταση τέτοιου είδους και μεγέθους βιομηχανικών εγκαταστάσεων και μάλιστα όπου η επίμαχη περιοχή εγκατάστασης είναι μέσα στην ζώνη προστασίας του Πεντελικού όρους που έχει κηρυχθεί με ΦΕΚ και ειδικά διατάγματα ως τόπος ιδιαίτερου φυσικού κάλλους χρήζοντας ειδικής προστασίας, ακόμη δε γειτνιάζει απόλυτα με το ρέμα Βαλανάρη που έχει χαρακτηρισθεί με ΦΕΚ ως περιοχή ιδιαίτερου περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος.

       Τις ενστάσεις μας αυτές διατυπώσαμε και στηρίζουμε και στη Δ/νση Πολεοδομίας του Δήμου Παλλήνης και στο Δασαρχείο Πεντέλης και έχουμε ζητήσει την ανάκληση των αδειών εγκατάστασης φωτοβολταϊκών πάρκων στην ανωτέρω περιοχή.

       Τέλος διαβεβαιώνουμε τους πολίτες ότι θα αγωνισθούμε μ’ όλες μας τις δυνάμεις ενάντια σε ένα τέτοιο περιβαλλοντικό έγκλημα και τους καλούμε ενεργούς αγωνιστές σ’ αυτή μας την προσπάθεια διαφύλαξης του περιβαλλοντικού αποθέματος και της ποιότητας ζωής μας.

Γ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΡΑΦΗΝΑΣ ΠΙΚΕΡΜΙΟΥ

Εγκατάσταση δεξαμενής στο Δασαμάρι

Τελικά, ο δήμος Ραφήνας-Πικερμίου τοποθέτησε την περιζήτητη δεξαμενή στην καμένη δασική περιοχή Δασαμάρι για να μπορούν οι κάτοικοι των γύρω περιοχών να ποτίζουν τα δεντράκια των αναδασώσεων. Αφού είχε αγνοήσει προηγούμενο αίτημά μας και αφού το θέμα μπήκε στο δημοτικό συμβούλιο προ ημερήσιας διάταξης από τη δημοτική κίνηση "οικόπολις" και υποστηρίχτηκε από παρόντα μέλη της πρωτοβουλίας μας, ο αρμόδιος αντιδήμαρχος έδειξε πνεύμα συνεργασίας καθώς και άλλες/οι που συμπαραστάθηκαν στη συνέχεια.

Αποτέλεσμα: την Πέμπτη 4 Αυγούστου τοποθετήθηκε η δεξαμενή, η οποία υδροδοτήθηκε άμεσα.

Το τελευταίο μέρος της περιπέτειας ήταν η αναζήτηση των σωλήνων, σύνδεσμων/ταχυσύνδεσμων και λοιπών εξαρτημάτων σε όσα μαγαζιά δεν είχαν κλείσει λόγω Αυγούστου.

Τη Δευτέρα 8 Αυγούστου έγινε το πρώτο πότισμα με νερό από τη δεξαμενή. Οι μηχανικοί της πρωτοβουλίας μας διαπίστωσαν τις ανάγκες επέκτασης της συνδεσμολογίας για τη διευκόλυνση του ποτίσματος, συμπληρώσαμε τον εξοπλισμό, και την Τετάρτη 11 Αυγούστου ολοκληρώσαμε το πότισμα με όσους/ες εθελοντές/ντριες δεν ήταν σε διακοπές.

   

Μετά από 14 μήνες, η περιπέτεια του ποτίσματος έληξε με τον ευκτέο τρόπο. Ξεκινήσαμε με αίτημα στην τότε κοινότητα Πικερμίου, πριν 14 μήνες, για την παροχή υδροφόρας ή δεξαμενής, η οποία το αγνόησε πανηγυρικά. Προχωρήσαμε στο πρώτο πότισμα κουβαλώντας κουβάδες νερό από το ρέμα Δασαμάρι, στη συνέχεια βοηθηθήκαμε από τα πυροσβεστικά του ΣΠΑΠ μέχρι και το πότισμα του φετινού Ιουλίου με πυροσβεστικό του δήμου Πεντέλης, για να καταλήξουμε πλέον στην εγκατάσταση της δεξαμενής που θα χρησιμεύει για πότισμα και ανάγκες πυρόσβεσης. Εν τέλει, χρειάζεται επιμονή για να κατακτηθεί το αυτονόητο: η δημόσια περιουσία που δημιουργείται από τους φόρους των πολιτών να εξυπηρετεί το δημόσιο συμφέρον.

Το επόμενο πότισμα θα γίνει τέλος Αυγούστου ή αρχή Σεπτεμβρίου, ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες.

Το νέο καιρικό μέτωπο

Τη χρονιά που πέρασε, ο κόσμος συνειδητοποίησε ότι αντιμετωπίζουμε την προοπτική μιας καταστροφικής κλιματικής αλλαγής. Κι ο δημόσιος διάλογος για το μέλλον της ζωής στη Γη άλλαξε: Από κει που μόνο μια χούφτα επιστήμονες και ριζοσπάστες οικολόγοι προειδοποιούσαν για τον κίνδυνο βιβλικής καταστροφής, φτάσαμε σήμερα να ακούμε πολιτικούς και εταιρείες να μιλούν για την ανάγκη λήψης μέτρων – ακόμα και ‘έκτακτων’ μέτρων. Ο Paul Sumburn αποτιμά το νέο τοπίο.

Παρόλο που η προσοχή στα δεδομένα της κλιματικής αλλαγής υφίσταται εδώ και χρόνια, ξαφνικά το θέμα έχει γίνει πρώτη είδηση και όλοι καλούν σε ανάληψη δράσης για τη μείωση των εκπομπών των αερίων του θερμοκηπίου. Από μια άποψη πρόκειται, για σπάνια νίκη: Το αποτέλεσμα πίεσης από την πλευρά των ακτιβιστών αλλά και της συναίνεσης της επιστημονικής κοινότητας, όπως αυτή εκφράστηκε στην Διακυβερνητική Επιτροπή του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή. Για κάποιους άλλους, βέβαια, δεν είναι παρά μια ευκαιρία να επεκτείνουν τη σφαίρα επιρροής του κεφαλαίου. Τα επίσημα χείλη μιλούν κυρίως για τεχνολογικές λύσεις στα πλαίσια της αγοράς, για «χρηματιστήρια υδρογονανθράκων» και για τους πειραματισμούς των πετρελαϊκών εταιρειών με την ανανεώσιμη ενέργεια.

Στο περιβαλλοντικό έγκλημα, η σιωπή είναι συνενοχή

όψη αεροδιάδρομου μετά την αποψίλωση

Πριν μερικά χρόνια τα κάψανε.
Το 2009 τα άφησαν να ξανακαούν.
Σήμερα αποψιλώνουν οι μπουλντόζες.
Και αύριο "φυτεύουν" φωτοβολταϊκά ή ...

Οπως αναφέραμε και σε προηγούμενη ανάρτηση η αποψιλωθείσα περιοχή βρίσκεται σε καμένη δασική έκταση που ανήκει στη ζώνη προστασίας του Πεντελικού και εφάπτεται στο ιδιαίτερου φυσικού κάλλους ρέμα Βαλανάρη.

Ο δήμος, το δημοτικό συμβούλιο, οι αιρετοί υπηρέτες του δημόσιου συμφέροντος, αν και γνωρίζουν το ζήτημα από το Μάη, τελικά δεν εμπόδισαν την ολοκλήρωση της περιβαλλοντικής καταστροφής.

Φτάνει πια η σιωπή και η γραφειοκρατική αδράνεια!

Προτείνουμε:
Αμέσως μετά το καλοκαίρι, αναδάσωση όλης της περιοχής που περικλείεται από τα ρέματα Βαλανάρη και Δασαμάρι μέχρι το δρόμο της Νταού Πεντέλης.

Θετική Σκέψη!

Είναι αλήθεια ότι σε όλη μου τη ζωή προσπαθώ να είμαι άνθρωπος της «θετικής σκέψης». Κι ας μην τα καταφέρνω αρκετές φορές... Πάντα ελπίζω για το καλύτερο, πάντα για το «ιδανικό». Μεγαλώνοντας στο κέντρο της Αθήνας τη δεκαετία του ’70 και ζώντας από κοντά όλη αυτή την «οικιστική καταστροφή» - που βρήκε κερδισμένους μόνο τους εργολάβους και ζημιωμένους όλους τους υπόλοιπους – περισσότερο μάλιστα όσους επένδυσαν αγοράζοντας (ή δίνοντας αντιπαροχή) ένα ακίνητο εκεί - δηλαδή σε ένα μέρος που κανείς πλέον δυσκολεύεται τρομερά να ζήσει – θέλω να πιστεύω ότι υπάρχει πια η γνώση και η σύνεση για κάτι καλύτερο σε ότι αφορά την πολεοδόμηση των ελεύθερων χώρων που έχουν απομείνει στην Αττική.

Αφορμή για τις σκέψεις αυτές αποτέλεσε ένα πολύ σπάνιο και βραβευμένο «βιβλιαράκι» που έπεσε στα χέρια μου πρόσφατα, «Τα Ρωμαντικά Χρόνια της Αθήνας: Ιστορίες του Παληού Καιρού» του Τίμου Μωραϊτίνη, του γνωστού υμνητή της παλιάς Αθήνας των αρχών του 20ου αιώνα. Ένα βιβλίο που ήταν και το τελευταίο του καθώς εκδόθηκε το 1952, τη χρονιά που ο γνωστός δημοσιογράφος, πεζογράφος και ποιητής πέρασε στην ιστορία...

Οι επιπτώσεις των φωτοβολταϊκών στο περιβάλλον

Διαβάστε επίσης: Οι κρυφές επιπτώσεις της πράσινης ανάπτυξης στο περιβάλλον