Οι καταστροφικές πυρκαγιές και οι αβίωτες θερμοκρασίες καύσωνα των τελευταίων ημερών είναι φαινόμενα που, όπως όλα δείχνουν, δεν είναι παροδικά. Η υπερθέρμανση του πλανήτη και ο τρόπος ζωής στις μεγαλουπόλεις του καπιταλισμού θέτουν πλέον ζητήματα επιβίωσης για μεγάλο μέρος του πληθυσμού στον πλανήτη: η πανδημική κρίση του COVID 19 το θυμίζει με τον χειρότερο τρόπο.
Απέναντι σε αυτό το ζήτημα, που είναι ζήτημα ζωής και επιβίωσης, ειδικά στην Αττική των 4 εκ. κατοίκων, η απάντηση θα έπρεπε να είναι μια ριζική αλλαγή στις καταστροφικές πολιτικές που έχουν χαραχτεί ως τώρα με γνώμονα το κέρδος: στην τσιμεντοποίηση και την οικοπεδοποίηση, την καταστροφή των φυσικών ρεμάτων, βουνών, ποταμών, το κλείσιμο των αιγιαλών, τις χωματερές, την άκρατη τουριστικοποίηση.
Αν έπαιρνε στα σοβαρά το ζήτημα της κλιματικής αλλαγής, η Περιφέρεια Αττικής θα έπρεπε εδώ και τώρα να σταματήσει να στηρίζει το έγκλημα στο Ελληνικό και να απαιτήσει να γίνει ο χώρος πάρκο υψηλού πρασίνου, στο έγκλημα στην Πειραϊκή με τους γιγάντιους μώλους, το έγκλημα της διαχείρισης των απορριμμάτων με τις χωματερές και τα σχέδια για εργοστάσια καύσης, το έγκλημα της τσιμεντοποίησης των ρεμάτων, να προστατεύσει τα βουνά, τα δάση, τα άλση, τα πάρκα, τα ρέματα και τις παραλίες της Αττικής. Να απαιτήσει να επανέλθει το σύστημα δασοπυρόσβεσης.
